بهائيان ايران(اخبار؛معرفي؛رفع شبهات)

Sorrow as jailed Baha'i leader is unable to attend wife's funeral

2011-03-12T11:03:00.000+03:30

Sorrow as jailed Baha'i leader is unable to attend wife's funeral

11 March 2011

GENEVA — The Baha'i International Community has described as "desperately cruel" the fact that one of Iran's seven Baha'i leaders has been unable to attend the funeral of his own wife.

81 year old Mrs. Ashraf Khanjani – who was married to Mr. Jamaloddin Khanjani for more than 50 years – died yesterday morning at the family home in Tehran. She had been unwell for many months.

Mr. Khanjani, 77, is serving a ten-year jail term at Iran's notorious Gohardasht prison, along with six other Baha'is who were all members of a national-level ad hoc group that attended to the needs of Iran's Baha'i community.

"This is a desperately cruel turn of events," said Diane Ala'i, representative of the Baha'i International Community to the United Nations in Geneva.

"For an innocent man to be denied the opportunity to be with his devoted wife as she passed away, and then to be unable to attend her funeral – this shows the depth of inhumanity to which the Iranian authorities have sunk," said Ms. Ala'i.

"Islamic compassion and justice are nowhere to be seen," she said.

It is understood that the funeral of Mrs. Khanjani, held early today in Tehran, attracted between 8,000 and 10,000 mourners from all walks of life. Ministry of Intelligence officers were also reportedly present, filming the proceedings.

Mrs. Khanjani had devoted her life to raising her four children as well as caring for others whose parents were unable to feed and clothe them.

"She was looking after up to 40 or 50 children at any one time, without any regard for their religious background," said Ms. Alai. "This is the kind of person she was – kind and generous, and a beacon of hope dedicated to maintaining the unity of their family in the face of harsh religious persecution."

The seven Baha'i leaders – currently serving 10-year jail terms in Iran's notorious Gohardasht prison – pictured before their arrest in 2008, with their… »

Enlarge (3 images)

Prior to the 1979 Iranian revolution, Mr. Khanjani was a successful factory owner. His brick-making factory – the first automated such facility in Iran – employed several hundred people before he was forced to shut it down and abandon it, because of the persecution he faced as a Baha'i. The factory was later confiscated by the government.

In the early 1980s, Mr. Khanjani served as a member of the soon to be disbanded National Spiritual Assembly of the Baha'is of Iran, a group that in 1984 saw four of its nine members executed.

Later, Mr. Khanjani was able to establish a mechanized farm. But the authorities made it difficult for him to operate. Their restrictions extended to his children and relatives and included refusing loans, closing their facilities, limiting business dealings, and banning travel outside Iran.

Mr. Khanjani was arrested and imprisoned at least three times before his latest incarceration in May 2008.

"Life over the past three years since this most recent arrest has been particularly hard on his wife and family," said Ms. Ala'i.

"After Mr. Khanjani was transferred to Gohardasht last August, travelling some 100 kilometers there and back every fortnight for the women has been an extra burden to bear."

To add to their ordeal, Mr. and Mrs. Khanjani's immediate family has been particularly targeted by the Iranian government, with a number of them experiencing arrest and imprisonment.

"At least today, at this very difficult time, Mr. Khanjani and his family can take comfort in the fact that the thoughts and prayers of governments, organizations and people of goodwill throughout the world are with them," said Ms. Ala'i.

مراسم بخاک سپاری خانم اشرف خانجانی-همراه عکس های گلستان جاوید

2011-03-11T23:15:00.000+03:30

مراسم بخاک سپاری خانم اشرف خانجانی
دوستان عزیز مراتب سپاس عمیق خویش را بآستان جمال اقدس ابهی تقدیم
میداریم که در بحبوحه مشکلات جاریه هر رویدادی را در این خاک مقدس
وسیله اعتلا و اعتبار امر نازنینش میفرماید. صبح امروز مراسم تدفین
متصاعده الی الله اشرف خانجانی(همسر جناب جمالدین خانجانی)در شرایطی
انجام پذیرفت که متاسفانه همسر ایشان؛جناب خانجانی در زندان رجائی شهر
بودند . علیرغم تلاشهای بسیار فرزندان ایشان برای اخذ مرخصی بجهت ملاقات
با همسرشان که در آخرین لحظات حیات خویش ملازم بستر در منزل خویش بودند
نه تنها برای ملاقات ایشان در آن شرایط حادموافقت نگردید بلکه اجازه حضور
در مراسم تدفین مشارالیها وبراز همدردی در کنار خانواده را ندادند.این
امر در حالیستکه طبق قانون عموم زندانیانی که حکمشان صادر شده است در هر
2ماه میتواننداز 5 روز مرخصی استفاده نمایند. به هر حال مراسم امروزدر
هوای مطبوع نیمه ابری بهاری در گلستان جاوید طهران جلوه ای از قوه وحدت
بخش امر الهی بود .جمع کثیری ؛افزون از5000نفر از احبای طهران و برخی
شهرستانهاونیز عده ای از بستگان و دوستان غیر بهائی در گلستان جاوید
طهران با کمال متانت و آرامش و محبت و روح وریحان حاضر شدند.ایشان برسم
ادای احترام نه صرفا به یکی از مومنین آستان حضرت معبود که برسم ستایش
استقامت ومظلومیت جامعه بهائی ایران و ابراز همدردی درتحمل مشکلات حالیه
علی الخصوص زندانیان بیگناه بهائی بود.این مراسم که در فرصت زمانی
کوتاه(کمتر از یک روز) تدارک دیده شد عموم احبای عزیز را (در حالیکه اغلب
روزه دار بودند)در غیاب تشکیلات بهائی در ایران بصورت خودجوش اینچنین
منظم گرد هم جمع نموده بودلذااز جهتی سبب شور ونشور روحانی احبای الهی
گردید چه که فرصتی برای ملاقات یکدیگر ؛ آن هم در چنین جمعیتی انبوه حاصل
گشته بود واز جهتی سبب اعجاب دوستان غیر بهائی گردیده بود که اینچنین
آرام و با محبت چنین جمعی گرد هم می آیند و در فضائی روحانی به ابراز
عواطف روحانی به یکدیگر می پردازند.اگر چه مامورین امنیتی از ابتدای
صبح(قبل ازورود حاضرین در گلستان جاوید) حاضر بودند اما مطمئنآ آنان نیز
از ملاحظه اینهمه نظم،آرامش،متانت و روحانیت (انهم در شرایطی که تشکیلات
بهائی را در ایران تعطیل نموده اند) در حیرت بودند.اغلب رانندگان وسایل
نقلیه عمومی که مسلمان بودند چنین کیفیتی را می ستودند. وجوددههاتاج گل
های متعددی که تقدیمی از جانب بهاییان عموم شهرستانها ، هر یک جداگانه
ارسال شده بود؛بانضمام سایر تاج گلهای تقدیمی اقوام وآشنایان منظره ای
خیره کننده و قابل تحسین برای عموم شرکت کنندگان بوجود آورده بود. پس از
انجام مراسم تکفین در سکوتی تام مناجات شروع توسط یکی ازحاضرین زیارت
گردید.سپس نمازمیت توسط آقای علاءالین خانجانی(یگانه پسر متصاعده الی
الله) با حالتی روحانی زیارت گردید.فی الحقیقه تمام اذکار : انا کل لله
عابدون/اناکل لله ساجدون/انا کل لله قانتون/اناکل لله ذاکرون/ اناکل لله
شاکرون/اناکل لله صابرون ؛وصف الحال وضع احبای ایران بود.پس از تلاوت
نماز پیکر متصاعده الی الله به محل پیش بینی شده حمل و پس از آن با
زیارت 3 مناجات مراسم به پایان رسید.در خاتمه حاضرین در صفوفی منظم با
کمال آرامش گلستان جاوید را ترک کردند

واین نیست مگر از مرحمتهای مکنونه تو ای پروردگارمن

*****

فاطمه صادقی، دختر آیت الله صادق خلخالی: "کیان نظام اسلامی زیر چادر من پنهان نیست".

2011-03-10T17:06:00.000+03:30

چادر من

اگر بسیار مردان و زنان به خواندن این نگاشته نیاز ندارند اما دانستن در باره این دشواری و پاسخ هایی که دختر یکی از روحانیان بسیار تند رو به آن میدهد برای بسیاری دیگر سودمند است...

فاطمه صادقی، دختر آیت الله صادق خلخالی: "کیان نظام اسلامی زیر چادر من پنهان نیست".
از حرف زدن در مورد حجاب خسته نمی شوم. در تمام سالهای کودکی و جوانی ام، «حجاب» بخشی از زندگی من بوده و سرنوشت مرا تعیین کرده است. با آن بزرگ شده ام. دو رو برم در خانواده تقریباً همه محجبه اند و مادرم هنوز هم مرا به خاطر، به قول خودش «اهمال و کوتاهی در حجاب» نبخشیده است. حجاب بزرگترین چالش فردی و سیاسی زندگی من بوده است. بعدها وقتی از کودکی درآمدم، به دانشگاه رفتم و خواندم و دیدم که بزرگترین چالش زندگی زنانی بوده است که من حتی با آنها در بسیاری جهات دیگر متفاوتم.
بگذارید برایتان بگویم تجربه تلخ من با حجاب چگونه آغاز شد؟ به خاطر دارم روزی را که برای نخستین بار می بایست جلوی پسرهای فامیل که با آنهاهم بازی بودم و در بسیاری موارد با آنها رقابت می کردم، روسری بپوشم. حس تحقیر می کردم. احساس می کردم فلج شده ام و در نگاه آنها خُرد. بخصوص در نگاه یکی شان می خواندم که‌:«دیدی بالاخره چطور مغلوب شدی؟» قضیه اما فقط مربوط به پوشش نبود. بس فراتر از این بود. موارد متعددی اتفاق می افتاد که وقتی سخت سرگرم بازی یا به خود مشغول بودم، صداهایی عتاب آلود از گوشه و کنار می آمد که:«درست بنشین، لباست را درست کن. همه جایت پیداست. روسریت را بکش جلو، چادرت عقب رفته، گردنت پیداست، موهایت پیداست و...» هرگز نمی دانستم معنای پس پشت این عتاب و خطابها چیست و اصلاً چرا باید به این شیوه مورد خطاب قرار گیرم.
چیزکی شورش وار در تمام آن سالها در من رشد می کرد و من در تلاش بودم تا با انواع ترفندهایی که می‌شناختم میان انتظارم از خودم و انتظار دیگران از من که رابطه پیچیده‌ای توأم با عشق و نفرت را با آنها تجربه می کردم، برقرار کنم. هر چه بیشتر کتابهای مطهری را می خواندم، کمتر قانع می شدم و دست آخر دیگر اصلاً خود را طرف خطاب او نمی دانستم. از نظر من او روحانی‌ای باسواد بود که خیلی چیزها می‌دانست ولی در مورد تجربه‌های شخصی و اجتماعی از حجاب هرگز هیچ. نمی توانستم برایش احترام زیادی قائل باشم. برج عاج نشینی این روحانی و عالم دینی که مرگش نیز در جو آن سالها تأسف آور هم بود، به نظرم نابخشودنی می‌آمد. او چه می دانست پوشیدن روسری که در آن عالم بچگی هیچ نیازی به آن نیست، چه حسی دارد؟ کمتر از آن می دانست که برای من پوشیدن حجاب برای نخستین بار به مردن می‌مانست و نمی‌توانستم خودم را قانع کنم که چرا یک کودک دختر، که هیچ علامتی از زنانگی در او مشاهده نمی شود، به صرف اینکه به سن خاصی رسیده باید روسری و بعدها هم چادر سر کند. حال گیرم که مزایایی که او در کتاب مسأله حجاب از آنها یاد می کرد و من هرگز تا به امروز به آنها پی نبرده‌ام، حقیقت داشته باشند.
تجارب و تحقیرهای شخصی من و دیگران از حجاب در هیچ‌ یک از کتابهای جلد اعلای روحانیون حوزه که بارها و بارهاهم تجدید چاپ شده‌اند، یافت نمی شود. کمتر از آن در شعارهای رنگارنگی که برای پاسداشت این وظیفه خطیر به خورد ما می دهند. بگذارید بگویم که بعد از آن تجارب کودکی تحقیر آمیز ترین جمله‌ای که در مورد حجاب شنیده‌ام این جمله بوده است که:« حجاب برای زن مثل صدف است برای گوهر!» می توانستم جملاتی با شأن بیشتر از این قبیل که:« خواهرم، حجاب تو کوبنده تر از خون من است!» را تحمل کنم، اما جمله فوق راهرگز. در جمله نخست توهینی نهفته است که برای هر انسانی قابل درک است. بی آنکه سازنده یا سازندگان آن را دیده باشم، می توانم حدس بزنم که در روانشناسی تخریب شخصیت باید زبر دست بوده باشند. شماهم می توانید حس کنید چرا. در این جمله ستایش با تحقیر توأم می شود. با تعریف از زن، اما، فقط به عنوان موجودی که باید زیبا باشد. بگذریم. اینها را شما بس بهتر از من می دانید. در جمله بعدی اما نوعی شأنیت رااحساس می کنم...از مبارزه جویی اش همراه با احترامی که برای زنانگی من قائل می شود، خوشم می آید، ولو آنکه مرا نفهمد و از منِ زن سرسری بگذرد.
بزرگتر که شدم، اما قضیه ابعادی پیچیده تر به خود گرفت. تقریباً به زودی متوجه شدم که باید میان روسری و چادر فرق بزرگی قائل شوم. اگر روسری برای کنترل جنسی من بود؛ البته به شیوه‌ای بس ناموفق، یا برای آن بود که کم کم مرا از عالم بچگی بِکنند و به زور زنم کنند و زن بودن را به خوردم بدهند، بحث چادر چیز دیگری بود. می دیدم که مادرم و بسیاری دیگر از زنان دور و برم از چادر به شیوه‌های مختلف استفاده می کنند. هر جا هر چادری را نمی پوشند و تازه هر جایی هم خیلی تنگ رو نمی گیرند. بویژه وقتی قرار بود روحانی معظمی قدم به خانه ما بگذارد یا آنکه ما قرار بود نزد روحانی معظمی برویم، می دیدم که خانم‌ها از همیشه تنگ تر روی می گیرند و طبیعتاً در این میان دائماً با این خطاب روبرو می شدم که:«مواظب حجابت باش!»، یعنی آنکه تنگ رو بگیر. آیا این آقایان نامحرم تر از بقیه مردها بودند؟ به نظرم آری.هر چه درجه و مقام بالاتر می رفت، صورت باید بیشتر پوشیده تر می ماند، حجاب با قدرت همواره پیوندی ناگسستنی داشته است.
چادر فقط یک پوشش نبود و نیست. با چادر هزار نوع فاصله گذاری، کدگذاری،همرنگ شدن، متمایز شدن، و امتیاز دهی و امتیازگیری و...صورت می گرفت و می گیرد. من نیز باید می آموختم که در سلسله مراتب قدرت اریستوکراتیک روحانیت چگونه از چادر باید استفاده کرد. چطور باید آن را به ابزار قدرتی بدل کرد و بر دیگران اعمالش کرد. باید می آموختم چگونه علائم و نشانه ها را به کار بگیرم و با آن برای خودم سری میان سرها بشوم، به رسمیت شناخته بشوم، دیده شوم، مزایا به من تعلق گیرد. ثابت کردم که استعدادش را ندارم.
صرف پوشیدن روسری و مانتوهم کافی نبود؛ همچنانکه وقتی برای نخستین بار یواشکی مانتو و روسری را آزمایش کردم، احساس برهنگی می کردم. امروز می دانم که بیش از احساس عریانی جسمی، عاری شدن از آنهمه عقبه، از آنهمه علامت گذاری، از آنهمه مزیت و تشخص و اعتبار، از آن اریستوکراسی بود که آشفته و پریشانم می کرد. پوشیدن مانتو و روسری باهمه ترسها و خطرهایش، اما مزیتی ماجراجویانه و بس چشمگیر داشت. مرا در کنار بسیاری چیزهای دیگر وادار ساخت تا به دنبال بی بهره شدن از مزایای اجتماعی و سیاسی ای که با حجاب و چادر همراه بود، قدم در راهی دیگر بگذارم. با پوشیدن مانتو و روسری، بی هویت و خالی شدم و حال نیاز بود که هویت جدیدم را خودم بسازم.
مطمئنم که کسان بسیاری این تجارب را از سر گذرانده‌اند و من در این میان تنها نیستم. مجاز نیستم در اینجا از آنها یاد کنم، اما برایشان سخت احترام قائلم. تنها می کوشم از خلال گشودن این تجربه شخصی به این پرسش پاسخ دهم که چرا حجاب چالشی اساسی برای ما زنان است و نمی توان از آن به سکوت گذاشت. خاصه در این روزها که مسأله ابعادی تلخ به خود گرفته است... تو گویی می شود یک شبه همه مبارزات و چالشهایی را که زنان بسیار در این راه متحمل شده‌اند، نادیده گرفت. به گمان من این امر غیر ممکن است. نمی خواهم در اینجا پر دور بروم و از این حرف بزنم که بحث پوشش آزادانه در کنار بحث آموزش از نخستین خواسته‌های زنانی در ایران بوده است. کتابهای تاریخی پراند از ماجرای زنانی که همچون من از این پوشش همراه با مزایای نخواستنی آن حس تحقیر داشته‌اند و حتی بعضاً به همین خاطر مجبور شده‌اند در کنار دولتهایی بایستند که از آنها هیچ دل خوشی نداشته‌اند، بلکه تنها مزیتشان این بود که بعد از گذر از دالانهای تنگ تاریخ پر از وحشت زنانه، دستکم به این امر رضایت دادند که زنان تا حدودی از پستوی خانه در بیایند... امثال محترم اسکندری و صدیقه دولت آبادی و تاج السلطنه و مهر انگیز منوچهریان و نویسندگان شجاع عالم نسوان که در نهایت قربانی بی پروایی خود شدند، تنها مشهورترین‌های این تاریخ‌اند.
برای من چالش حجاب اما تنها به پوشیدن یا نپوشیدن مانتو و روسری یا چادر خلاصه نشد. بحث دیگر بر سر خود پوشش اجباری بوده و هست. در تمام این سالها چالش ابعادی دیگر و وسیعتر به خود گرفت و از بحث فردی به بحثی اجتماعی و سیاسی بدل شد. کیست که نداند در تمامی این سالها «بی حجاب» بودن از مؤثرترین حربه‌ها برای خاموش کردن صدای زنان معترض بوده است. بی حجابی با ضد انقلاب بودن یکی شد و این واقعیت به سادگی نادیده گرفته شد که اگر نگوییم اکثریت زنان، اما تعداد کثیری از آنها که در انقلاب شرکت جستند و شعار «مرگ بر شاه» سر دادند، بی حجاب بودند. از اینهم نمی گویم که پس از انقلاب، حکومت تازه تأسیس پس از یک مدارای موقتی با تغییر ناگهانی لحن و گفتار خود زنان بی حجاب را ضد انقلاب و مزدور امپریالیسم خواند و تظاهرات گوناگون زنانی را که حجاب اجباری را زیر سؤال بردند، سرکوب کرد. اینها قضایایی هستند که بعدها به کرات روایت شده‌اند. حتی برای خود من نیز در آن عالم کودکی کم کم این موضوع بس بدیهی به نظر می‌آمد که کسی که حجاب ندارد، ضد انقلاب است. تنها بعدترها بود که به یاد آوردم و فهمیدم که زنان خانه‌نشین مذهبی از قضا کمتر از بسیاری دیگر در تظاهرات ضد رژیم شاه شرکت جستند و بسیاری از نسل‌های قدیمی محافظه‌کار آنها که دیگر خود را صاحب بی چون و چرای انقلاب می‌دانستند و از مزایای حکومت اسلامی چه بهره‌ها که نبردند، اصلاً قبول نداشتند که زن بتواند به تظاهرات برود و فریاد بزند. در خانه خودمان و در میان خویشان دور و نزدیک این جدال را از نزدیک تجربه کردم و در موارد دیگر نیز شاهد آن بودم. بسیاری از این بانوان محترم از شنیدن اینکه زنان در خیابان جیغ می کشیدند و بر ضد شاه فریاد سر می‌دادند، مو بر اندامشان راست می‌شد. بسیاری دیگر برای خود و دخترانشان ننگ می‌دانستند که زن از پلیس باتوم بخورد و یا دستگیر شود و شب را مجبور باشد در پاسگاه و میان یک مشت مرد شب را صبح کند. بارها شاهد مرافعه‌هایی از این قبیل در میان اطرافیانم بودم که:«برای دختر این کارها عیب است.» امروز اما همان آدمها عقبه رویه سرکوبگرانه دولت اسلامی را تشکیل می دهند و تشویقش می کنند که بر دختران باصطلاح بدحجاب سخت بگیرد، چون وضع شهرمان «غیر قابل تحمل» شده و وقتی دختران با این «سر و وضع» به خیابان می آیند، «کیان خانواده ها به خطر می افتد». حق دارند. در گفتاری که زن در بهترین حالت مروارید صدف است و زینت المجالس، دیدن دختران و زنانی که از زینت بودن به ستوه آمده‌اند، عجیب است و بهترین کار آن است که با مشت و لگد بار دیگر وادارشان کنیم زنانگی را به یاد بیآورند.
نسل من با تعجب تمام به همه این تغییرات می‌نگریست و برای این پرسش ساده که اصلاً حجاب اجباری چرا هست و این دعوا بر سر چیست؟ هیچ جوابی نمی‌جست و نجسته است. در سرزمینی که آموزه‌های دینی در بسیاری موارد دیگر به راحتی نادیده گرفته می شوند، چرا بر سر حجاب زنان که تازه بر سر تفسیر آن در شرع اینهمه اختلاف وجود دارد و معلوم نیست که از محکمات باشد، اینچنین پافشاری می شود؟ آرزو می‌کردم یک بار کسی یافت شود و پاسخی قانع کننده داشته باشد.
وقتی از یکی از روحانیون بسیار مشهور در مورد حجاب شرعی پرسیدم، با مضمونی شبیه به این پاسخ داد:«در شرع چنین حجابی نداریم. مسأله عرفی است.» و دیگری که بازهم از روحانیون مشهور زمان خود و مدرس حوزه و دانشگاه بود برایم فاش گفت که اصلاً حجاب در شریعت به معنای پوشش سر نیست و در کمال تعجب حتی مرا نیز دعوت کرد که در رویه خودم در مورد پوشش تجدید نظر کنم. با اینحال هیچیک از آنها هرگز عقیده خود را به صراحت برای عموم بیان نکردند؛ همچنانکه بسیاری دیگر نیز امروز چنین نمی کنند. می‌دانیم که آن معدودی هم که شهامت داشته‌اند چگونه خلع لباس و متحمل مجازات های دیگر شده است.
برای بسیاری از مایی که این دوران را گذرانده‌ایم، کتابهای آقای مطهری و امثال او حتی اگر به شکرانه بودجه‌های هنگفت وزارت ارشاد و سازمان تبلیغات اسلامی هزاران بار دیگر هم چاپ شود، پاسخگوی پرسش ساده بالا نیست. حتی خود او نیز به خوبی به این امر واقف بود که دیدگاه روحانیت ارتجاعی دیگر نمی‌تواند پاسخگوی نسل جدید باشد. از همین رو کتاب خود را« مسأله حجاب» نامید و در آن تلاش کرد تا رویکردی به اصطلاح علمی را نسبت به این مسأله خطیر در پیش گیرد. اما گمان نمی کنم که خود او نیز می توانست رویه‌ای اینچنین را که در نهایت منجر به تخریب کل ماجرا و حذف مسأله شده است، تخیل کند...
در تلاش برای به کرسی نشاندن دعوی حجاب، کتاب او بارها و بارها مورد تبلیغ، خوانش، بازخوانی و بازهم بازخوانی هر چه بیشتر قرار گرفته است. جالب آنکه نظام اسلامی با این کار نشان داده است که هنوز از مطهری و افکار او گامی فراتر نگذاشته و قادر نبوده متنی بهتر از آن را تولید کند، آنهم برای موضوعی که نه تنها کیان خانواده ها بلکه دیگر هستی و نیستی دولت اسلامی به آن وابسته شده است. در فرصت‌هایی که برای این موضوع گاه و بیگاه به کتابفروشی‌های قم و تهران سر کشیده‌ام، و در متن‌هایی که دست کم من خوانده‌ام، مطهری هنوز هم دست بالا را دارد. دیگران در بهترین حالت حاشیه‌هایی بر افکار او تولید کرده‌اند که خود بعضاً حاشیه‌هایی بر افکار راسل و روسو و دیگران بوده‌اند. آری، موضوعی به این مهمی که گفته می شود با هویت زن مسلمان ارتباط تنگاتنگ دارد، تنها با مراجعه به آرای معدودی از فیلسوفان غربی امکان توجیه داشت.
بحث حجاب که سرنوشت بسیاری از دختران و زنان ما را تعیین می کند، به لحاظ نظری از فقیرترین موضوعات بوده و هست و دلیل آنهم روشن است. تلاشهای نظری از پیش از انقلاب تا کنون قادر نبوده‌اند پا را فراتر از آن چیزی بگذارند که مطهری زمانی گذاشته است. این بحران و آشفتگی بارها از سوی دست‌ اندرکاران نیز تحت این عنوان که«باید کار فرهنگی کرد» مورد تأکید واقع شده است. اما واقعیت آن است که اتفاقاً کار فرهنگی زیاد شده، اما کفگیر به ته دیگ رسیده است. همان‌هایی که در تمام این سالها کار فرهنگی کرده و موی خود را در این آسیاب به نظر من بی جهت سپید کرده‌اند، می‌دانند که در این مورد حرف جدیدی وجود ندارد. حرفها و استدلالها همان حرفهای قدیمی است. هر آنچه باید گفته می شد، گفته شده و چیزی نگفته باقی نمانده است. از همه چیز برای توجیه حجاب بهره گرفته شده است. بیایید اعتراف کنیم که متأسفانه این حنا دیگر رنگی ندارد و تنها باید به زور متوسل شد. آنچه در این باب نوشته شده، نه تنها امثال مرا که با آن فرهنگ بار آمده‌ایم نتوانسته قانع کند، بلکه پاسخگوی بی شمار پرسش‌های نسل امروز نیست که دیگر از تکرار بی پایان و هذیان وار این مکررات سخت به ستوه آمده است.
نه در نظام اسلامی و نه در هیچ نظام دیگری حجاب نمی تواند بر اساس دلایل شرعی اجباری باشد و مسلماً اینکه حکومت نمی تواند در این مسأله به زور متوسل شود...از اینرو قانون مجازات اسلامی نیز در این میان سندی مغایر با شرع است؛ همچنانکه متخصصین امر اذعان می کنند.
اینها راهم سالیان سال است که می شنویم و می دانیم... بی شمار مطالب در این باب نوشته شده‌اند و چه دلیلی از این محکمتر که چنانچه اختلافی در این باب نبود، چرا پس از گذشت سالیان بسیار اینهمه وقت و بودجه مصروف این موضوع می‌شود تا پوشش اجباری را توجیه کرده و رویه زورگویانه در مورد آن را نیز جا بیندازند. گو اینکه هر چقدر بیشتر نوشته می‌شود، کمتر نتیجه می‌دهد و کمتر قانع کننده می‌شود، از آنرو که میان دستگاههای ذیربط و خود مراجع و متخصصان نیز در این باب اختلافات جدی وجود دارد.
از اینهم نمی گوییم که رئیس جمهور محترمی که خود را مهرپرور می نامد، وقتی در مورد حجاب از او پرسیدند، چگونه با عوامفریبی پاسخ داد:«آیاهمه مشکلات ما خلاصه شده در دو تا موی خانمها؟ آیادر مملکت هیچ کار دیگری وجود ندارد که انجام بشود؟»
جدال دائمی خیابانی در مورد حجاب این روزها رنگ دیگری به خود گرفته است. قرار است همه چیز از نو زیر چکمه له شود و کسی هم دم بر نیاورد. حتی کسانی که خود روزی به نام شرع همه اینها را توجیه می‌کردند، اکنون گرفتار صدای شوم چکمه شده و زبان در کام کشیده‌اند. بنابراین مسأله دیگر به هیچ رو بر سر انتخاب میان کار فرهنگی و کار نظامی در مورد حجاب نیست. مسأله بر سر خود حجاب اجباری است. از بسیاری نسلهای پیش از من تا به امروز هر روز این صدا رساتر به گوش می رسد که به هر دلیل و با هر توجیهی بسیاری از زنان دیگر نمی‌خواهند هیچ نوع پوشش سری را اعم از چادر، روسری یا به هر شکل دیگری تحمل کنند. این صدا آنقدر واضح، آنقدر بلند و آنقدر دیرینه و تاریخ دار است که برای شنیدن آن به لوازم کمکی هیچ نیازی نیست. همه خوب می دانند که برای موضوع حجاب تنها یک راه حل وجود دارد و آنهم واگذاری امر پوشش به انتخاب فردی خود زنان است. اگر کیان خانواده، اجتماع، و حکومت اسلامی به حجاب وابسته شده است، پس لاجرم اشکال را باید در آن کیان، در بنیاد آن خانواده، در آن اجتماع و در آن حکومت جست که خود تجدید نظری جسورانه اما ضروری را می طلبد. اما در واقع چنین نخواهد شد، یا لاقل نه به این زودی. اکنون نظام اسلامی یا دستکم بخشهای مهمی از آن تهاجمی تر از همیشه با زنان برخورد می کنند؛ به گونه‌ای که از ابتدای انقلاب تاکنون در هیچ حکومتی چنین رویه تهاجمی را نمی‌توان سراغ کرد. باید پرسید چه چیز این خشونت و تهاجم را که رویکردهای مربوط به حجاب تنها یکی از بی شمار ابعاد آن را تشکیل می دهد، موجب شده است؟
حجاب و مأموریت دولت مقدس
نظام اسلامی ما از هر دولت و نظام دیگری ولو آنهم اسلامی بوده باشد، همواره برتر و بالاتر در نظر گرفته شده است. از همان ابتدای انقلاب تصور می‌شد که نظام اسلامی در ایران موهبتی الهی است. مأموریت مقدس مبارزه با امپریالیسم، برقراری عدالت جهانی، آزاد سازی دنیا از چنگال قدرتهای جهانی و خلاصه تغییر جهان به آن سپرده شده است و بالتبع در این مسیر بسیار چیزها می‌بایست تغییر کنند. این ادبیات افت و خیزهای بسیاری داشته است. اما اخیراً در بیانات بسیاری از رجال سیاسی، در مکاتبات و نامه نگاری‌های آنها با سران جهان، با پیشنهادهای عجیب و غریب برای اصلاح دنیا و مردم آن و جز اینها از نو ظاهر شده است؛ هر چند با در نظر گرفتن وضع اسفناک اقتصادی و اجتماعی و... دیگر کمتر قانع کننده است.
می توانم باهمه آن کسانی هم که درست عکس تجربه مرا داشته اند نیز احساس همدلی کنم. کسانی که بر خلاف من اما باز هم به خاطر آن تعادل مردانه، آن رابطه قدرت و آن مأموریت مقدس مجبور بوده‌اند پوشش خود را کنار بگذارند. در مورد این دومی نیز باید سخن گفت. زیرا به خاطر حساسیت موضوع حجاب و پوشش اجباری وضعیت زنانی که مجبور بوده‌اند از خود رفع پوشش کنند، همواره به حاشیه رانده شده و مسکوت گذارده شده است.
درهر دوی این گفتارها من با حجابم، هم فاعل بوده‌ام و هم مفعول. آنجا که پای تعادل در میان است، اگر روسری‌ام، چادرم عقب برود و اندامم نمایان شود، فاعلم و تعادل جامعه را، عفت آن را، و خلاصه همه آن چیزهایی را که به دست آمده در طرفه العینی بهم می زنم. نیز با حجابم به امپریالیسم جهانخوار «نه» می گویم و به او ثابت می کنم که نظام مقدس از حقانیت بی چون و چرا برخوردار است. در اینجا تعادل و نظم را برهم می زنم. این هر دو اوج نقش فاعلی من است. درهیچ مذهب و آیینی تاکنون برای زن هرگز اینقدر نقش فاعلی و اثر گذاری قائل نشده‌اند که با حجاب و پوشش به او داده شده است. در عین حال که در هیچ آیینی نیز زن تا این حد به واسطه زن بودن تخریب نشده است که ما او را با حجاب اجباری تخریب می کنیم. زیرا حجاب هم منتهای نقش فاعلی زن است و هم نهایت مفعول بودن او.
من به حجاب اجباری نه می گویم از آنرو که نه فاعلیت مطلقی را که در آن به من نسبت می‌دهند انسانی می‌دانم و نه آن مفعولیت مطلق را. من نه می‌خواهم و نه می‌توانم با حجابم مسئول عفت و تعادل جامعه و نظم مستقر یا بی نظمی و آشفتگی آن باشم و نه آنکه با پذیرفتن آن، خود را انکار کنم... نگاه من به جهان از همان اعتباری برخوردار است که نگاه هر موجود انسانی دیگر. من و میلیونها مثل من در حجاب نه امنیت جسته‌ایم، نه زیبایی، نه اخلاق نه عفت و نه پاکی، و برعکس بی‌حجابی را هم ملازم بی‌عفتی و بی‌اخلاقی و ناپاکی نمی‌دانیم. اصلاً به نظر ما پوشش ملازم با پاکی و ناپاکی، عفت و بی‌عفتی، تعادل و عدم تعادل نیست. پوشش و حجاب بحثی یکسره مربوط به قدرت است. کاری به اخلاق و دین ندارد.

برابری حقوقی زن و مرد؛ چگونه؟

2011-03-10T17:02:00.003+03:30

برابری حقوقی زن و مرد؛ چگونه؟

مهرانگیز کار

حقوقدان و فعال امور زنان

عکس از آرش عاشوری‌نیا

می‌گویند به حکم دین، زنان از ۹ سالگی (به سال هجری قمری) در حوزه مسئولیت کیفری قرار می‌گیرند و چنانچه مرتکب جرمی بشوند از آن‌گونه که در قانون مجازات اسلامی آمده است، مثل بزرگسالان مجازات می‌شوند.

می‌گویند به حکم دین، زنانی که از شوهر تمکین نمی‌کنند و تمنای جنسی شوهر را در هر شرایطی به جا نمی‌آورند ، زنان نافرمانی شناخته می‌شوند که از حکم خدا نافرمانی کرده‌اند . آنها را "ناشزه" می‌نامند و در خور محرومیت از آن لقمه نان که اسمش را گذاشته‌اند " نفقه " و بیشتر مردان ایرانی در عصر حاضر قدرت پرداخت آن را ندارند.

می‌گویند به حکم دین، زنان مسلمان و غیرمسلمان خون‌بها و دیه‌شان نصف مردان است. اگر به قتل برسند، خون بها نصف خون بهای مرد است و اگر مورد ضرب و جرح قرار بگیرند به اندازه‌ای که دیه عضو یا اعضای صدمه‌دیده، به دوسوم دیه کامل یک مرد برسد، دیه زن تا نصف مبلغ تعیین‌شده، تقلیل می‌یابد.

می‌گویند به حکم دین، مردان حق دارند که همزمان چهار زن به عقد دائم خود درآورند و همزمان زنانی را در عقد موقت خود داشته باشند.

می‌گویند زن از شوهر ارث می‌برد و میزان آن، یک هشتم از ماترک، یعنی اموال به جامانده از شوهر است (آن هم در صورتی که متوفی فرزند داشته باشد) و بلافاصله توضیح می‌دهند که اگر شوهر، از خود چند زن باقی گذاشته باشد، آن یک هشتم، به نسبت مساوی بین چند زن تقسیم می‌شود. خوب که دقت کنید، زن در این سیستم ارث‌بری آن قدر که مجازات می‌شود، بهره‌مند نمی‌شود. بابت هوسرانی شوهر، همه زنان به جامانده (بازمانده) مجازات می‌شوند و ناگزیرند متناسب با تعداد هووها، مال و اموال از دست بدهند.

می‌گویند به حکم دین، ارث فرزند دختر از پدر و مادر نصف ارث فرزند پسر است.

می‌گویند به حکم دین، مرد هروقت که بخواهد می‌تواند زن خود را طلاق بدهد. اما زن باید کلی مدرک و دلیل نزد قاضی شرع ببرد تا ثابت کند که به‌راستی در مشقت است و آنگاه رها بشود.

می‌گویند مرد می‌تواند اگر زنش را در موقعیتی ببیند که گویا در حال هماغوشی با دیگری است، بزند هر دو را بکشد و سرفراز و مغرور و آزاد به زندگی ادامه داده و به مردانگی خود تا آخر عمر مباهات کند. البته اگر زن شاهد بر این چنین رویدادی بشود و شوهر را در حال هماغوشی با زن دیگری ببیند، چنانچه زبانی هم اعتراض کند، به او تهمت می‌بندند که زنی است از تبار شیاطین که حسود و بدخواه است و حد و مرز زنانگی را نمی‌شناسد. نزد قاضی شرع، اگر شکوه و شکایت کند، برایش روایت و حدیث می‌آورد اندر فواید شکیبائی و سوختن و ساختن.

می‌گویند به حکم دین، زن تا وقتی باکره است، نمی‌تواند بدون اجازه پدر یا جد پدری یا دادگاه ازدواج کند و در صورت تخلف ، حتی اگر ۴۰ ساله هم باشد، دادگاه می‌تواند ازدواجش را باطل اعلام کند. این هم می‌شود مجازات زن ۴۰ ساله‌ای که حفظ بکارت کرده است!

می‌گویند به حکم دین، زن بر فرزند صغیر حق ولایت ندارد. حق ولایت به معنای حق سرپرستی و دخل و تصرف در امور مالی و دیگر امور حساس صغیر مانند اجازه نکاح و خروج صغیر از کشور است. در عوض جد پدری به اندازه پدر، از حق ولایت بر نوه‌ها برخوردار است. به علاوه اگر پدر یا جد پدری بزند فرزند یا نوه‌اش را بکشد، دادگاه حق ندارد مجازات اعدام را که در قوانین ایران برای جانی پذیرفته شده است، در حق قاتل اجرا کند. در این موقعیت که قاتل عزیزکرده دادگاه می‌شود ، مادر فقط حق دارد برود سر قبر فرزندی که پدر یا جد پدری او را کشته و عزاداری کند. با این وصف اصرار دارند که "بهشت زیر پای مادران است!"

می‌گویند به حکم دین، همجنس‌گرائی زنان جرم است و در مواردی مجازات اعدام دارد.

پرسش این است که در قرن ۲۱ میلادی، چگونه می‌توانیم از این زندگی زهرآگین قانونی خلاص بشویم؟

قانون اساسی بی تنازل را توصیه می‌کنند. آن را از صدر تا ذیل در تمام این ۳۲ سال زیر و زبر کرده‌ایم. با نیت دوری از خشونت و پرهیز از سبعیت حکومت، برخی اصول را برای اصلاح قوانین ناظر بر زن پیشنهاد کرده‌ایم و از فقیهانی که داوطلب تجدیدنظر در این قوانین بوده‌اند ، بسیار نقل قول کرده‌ایم.

در دوران ۸ ساله اصلاحات، دور این شیوه از مطالبه اصلاح قوانین به نفع زنان تند شد و کاری از پیش نرفت. اما چندتائی فقیه دردآشنا به دادگاه ویژه روحانیت فراخوانده شدند و پس از تحمل حبس و تحقیر، عبا و عمامه از دست دادند. این هم حال و روز فقیهانی که خواستند اندکی از تیزی قوانین زن‌ستیز بکاهند.

در قصه‌های آفرینش که آقایان به خورد ما داده‌اند و بزرگان اصلاحات، پیاپی بر آن تاکید ورزیده‌اند "زن، زن است و مرد، مرد است". به این معنی که خداوند زن را برای ایفای نقش‌های خاصی آفریده و مرد را برای ایفای نقش‌های خاص دیگری. جالب است که آقایان به نمایندگی از خدا این نقش‌ها را خود تعریف می‌کنند و سپس تاکید می‌ورزند که در اسلام، حقوق متشابه زن و مرد پذیرفتنی است و با این تاکید، راه بر برابری می‌بندند.

می‌گویند چون زن وظیفه‌دار بچه‌داری و شوهرداری است، از مرد حقوق کمتری دارد که با وظائفش متناسب است و چون مرد عهده‌دار مخارج خانواده است، حقوق بیشتری دارد و بر خانواده سمت ولایت و ریاست دارد.

بنابراین در تفکر دینی حتی از نوع مترقی آن، برابری حقوقی زن و مرد محملی ندارد و قانون اساسی که حتی اگر بدون تنازل هم اجرا بشود، به لحاظ تاکید بر احکام شرع، نمی‌تواند پیام‌آور برابری شود و راه را برای حقوق انسانی نیمه‌ای از جمعیت باز نمی‌کند.

بر دری که بسته است، زنان بیش از این مشت نمی‌کوبند. دستها خونین شده و هر قطره خون زنان که به هوای رسیدن به برابری بر زمین ریخته، جائی برای بقای این قانون اساسی باقی نگذاشته است.

دوباره ۸ مارس از راه رسید و داغ‌ها تازه شد. این بار بدجور پرده‌ها پاره شده و حکومت جائی برای امید به اصلاح و بهبود باقی نگذاشته است. مخلصان حکومت که زبان به نقد ظلم و ستمگری گشوده‌اند، در جاهایی که خانه‌های امن نام گرفته و سخت ناامن است، زندانی شده‌اند. زنان و دختران جوان برای اعلام نارضایتی‌های خود از وضع موجود، از کمپین هایی که تکیه‌گاه شده بود و به آنها قوت قلب می‌داد، محروم مانده‌اند.

اگر کشور مدیریت باتدبیری داشت، بر کمپین‌ها یورش نمی‌بردند و از زنان خشمگین و غمگین، دست‌کم این تکیه‌گاه را که به آنها امید می‌بخشید، نمی‌گرفتند و بنیانگذاران کمپین‌ها را در گوشه و کنار جهان آواره نمی‌کردند.

نخستین ۸ مارس پس از انقلاب در ایران با اعتراض به اعلام حجاب اجباری آغاز شد و پس از ۳۲ سال، حجاب همچنان اجباری است، اما زنانی که از این جبر نفرت دارند، حجاب را به سلیقه خود دریده‌اند و کاری کرده‌اند که بخش بزرگی از بودجه کشور برای استخدام مأمور و تامین دستگاه عریض و طویل پلیسی به این منظور هزینه شود.

جمهوری اسلامی ایران در مدیریت بحران که تصور می‌کند در آن استادکار شده است، بی‌تدبیری نشان داد و در این بی‌تدبیری کار را به جایی کشاند که به تدریج برای معترضین، گذشتن از جان آسان‌تر از حفظ جان در سرزمینی شد که در آن، از زبان خوش، نزاکت حکومتی و احترام به حقوق حداقلی شهروندی خبری نیست که نیست. لات‌ها و چاقوکش‌ها که از حکومت فرمان می‌برند و برای خود بروبیائی دارند، از مردم هتک حرمت می‌کنند و بی‌ترس از عاقبت کار، "یوتیوپ" رفتار خود را در معرض نگاه مردم می‌گذارند. شگفت نیست اگر پرده‌ها پاره شده باشد؟ و زنان از وعده اصلاح قوانین حال‌شان به هم بخورد؟

نخستین ۸ مارس پس از انقلاب در ایران را با اعتراض به اعلام حجاب اجباری آغاز کردیم. پس از ۳۲ سال، حجاب همچنان اجباری است، اما زنانی که از این جبر نفرت دارند، حجاب را به سلیقه خود دریده‌اند و کاری کرده‌اند که بخش بزرگی از بودجه کشور برای استخدام مأمور و تامین دستگاه عریض و طویل پلیسی به این منظور هزینه شود.

مطالبات از اعتراض به حجاب اجباری فراتر رفته است. نسل‌های امروزی دختران ایرانی، برخورداری از همه امکانات شادمانی را حق خود می‌دانند و متقاعد نمی‌شوند که حکومت بر اندیشه، مرام، عقیده، بدن، زبان و حق انتخاب آنها در زمینه‌های فردی، اجتماعی و سیاسی، مأمور بگمارد.

هریک از اصول قانون اساسی هزاران بار مستند مطالبات قرار گرفته است تا شاید کشتیبان را سیاستی دیگر افتد و برای برون‌رفت زنان از بحرانی که حکومت دینی برای آنان ایجاد کرده و تهاجمی است، بر سلامت محیط زیست‌شان کاری بکند و چاره‌ای بیاندیشد. فعالان زن به هر زبان در این ۳۲ سال کوشش کردند تا شیوه‌ای مسالمت‌آمیز پیدا کنند و به حکومت بباورانند که می‌شود در قوانین تجدیدنظر کرد؛ می‌شود قدری افق دید قانونگذاری را وسعت بخشید و می‌شود درک کرد که نهاد مدرنی به نام پارلمان از آن رو ایجاد شده است که گره از کار مردم بگشاید و زندگی را بر آنها آسان کند.

در اوضاع بحرانی دیگری که از روز ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ از راه رسیده است و ادامه دارد، پیشنهاد این است که راه‌های رفته را بازگردیم و برابری را در سایه همین قانون اساسی جستجو کنیم. زنان فعال در امر برابری، بیش از این دوست ندارند که آزموده را بیازمایند. از آن آزمون‌ها نیز پشیمان نیستند. تجربه‌ها اندوخته‌اند و به این یقین رسیده‌اند که فقط یک نوع قانون اساسی ممکن است به آنها فرصت دهد تا برابری حقوق زن و مرد را به جایی برسانند. آنچه به قانونگذاری ماهیت عرفی می‌دهد، چاره کار است. همان است که زنان مبارز امروز ایران به کمتر از آن رضایت نمی‌دهند و به فرض که در صورت ظاهر از اصرار بر آن چشم بپوشند و در شرایط سخت سرکوب با تاکید بر قانون اساسی بی تنازل راه را ادامه دهند، زود از آن روی برمی‌گردانند.

قانون اساسی باید بتواند راه و رسمی برای انتخابات آزاد پیش‌بینی کند تا دستجات گوناگون مردم، در پارلمان نماینده داشته باشند. سپس باید مکانیسمی با ضمانت اجرا تدارک ببیند که نمایندگان مردم بتوانند با تکیه بر آن، بر پایه برابری زن و مرد قانونگذاری کنند. اینجاست که منبع قانونگذاری اهمیت پیدا می کند.

تنها اعلامیه جهانی حقوق بشر است که در جای منبع قانونگذاری به این مکانیسم ظرفیت می‌بخشد تا متناسب با روزگاری که مردم در آن به سر می‌برند، قانونگذاری بر پایه عرف میسر شود. رساله‌های آقایان در این مکانیسم جائی ندارد. قدرت مطلقه از هر قبیل، مردود است. چنین قدرتی به خودی خود راه بر برابری می‌بندد و برای قانونگذاری استقلال باقی نمی‌گذارد.

در وضع موجود که در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، احکام شرع تنها منبع قانونگذاری است، اجرای بی تنازل قانون اساسی همان است که برخی قوانین مبتنی بر احکام شرع را که در پیش گذشت، در بر می‌گیرد. برای این چنین مقصودی چرا باید جان شیرین را فدا کرد؟

صعود خانم خانجانی

2011-03-10T17:02:00.000+03:30

دوستان عزیز ، با کمال تأسّف به اطّلاع می رسانم که خانم خانجانی ؛اشرف سبحانی ؛همسر جناب جمال الدین خانجانی امروز 19 اسفند 89 حدود ساعت 10 صبح - همزمان با وقت ملاقات جناب خانجانی - در منزل خویش به ملکوت ابهی صعود فرمودند. برای آرامش و ارتقای روح ایشان دعا بفرمایید...

هو الله تعالي پروردگارا امرزگارا نفس نفيسي بملكوت شهود صعود نمود و از خاكدان فاني بجهان جاوداني شتافت ميهمان جديد است عزيز فرما بنده قديم است خلعت بديع عطا كن اي بي نياز بيامرز و بنواز و بخلوتگاه راز راه ده و در محفل تجلي همدم و دمساز نما توئي دهنده و بخشنده و مهربان و توئي امرزنده و نوازنده و توانا ...عبد البهاعباس

شکنجه اقای خانجانی در زندان اوین بند 209

2011-03-08T09:56:00.000+03:30

این متن در وبلاگی منتشر شده و صحت مطالب آن هنوز به تائید نرسیده است جهت پیگیری در مجامعه حقوق بشر به اطلاع می رسد
-------------------------------

با درود فراوان

امروز شکنجه اقای خانجانی از بهاییان عزیز کشور را تا انجایی که بتوانم بازگوو خواهم کرد

اینجانب در دو سلول زندان اوین بند 209 با اقای خانجانی با هم بودیم

عکس اتاق اقای خانجانی و اینجانب در زندان اوین بند 209

این اتاق به اندازه دو عدد پتوی سربازی جا داشت.

اقای خانجانی به من کمکهایی میکرد در زندان که باور نکردنی میباشد

یک روز اقای خانجانی رو بردن به اتاق شکنجه و من هیچ اطلاعی ازش نداشتم .حتی پتوهای وی رو هم به وی داده بودن که برده بود با خودش. من فکر میکردم ازاد شده یا اتاقش رو عوض کردن .

اما جریان چیز دیگری بود

اقای خانجانی رو برده بودن به اتاق شکنجه .

همانظور که میدانید چندین اتاق شکنجه در بند 209 موجود میباشد .

معروف ترین اتاق شکنجه در طبقه ی دوم همون جایی که چند تلفن کارتی موجود میباشد {اون تلفن های کارتی برای اذیت خانواده های زندانیان میباشد .معمولا بازجو و شکنجه گر بالا سر زندانی ایستاده و از زندانی شماره اش رو میخواهد که با خانواده تماس بگیرد .زیرا زندانی چشم هایش بسته و شماره را اون پاسدار میگیرد}

در مورد خود اینجانب هم معمولا یا بازجو این کار رو میکرد یا یکی از پاسداران یا بسیجیان داخل زندان 209

دقیقا اون اتاق در سمت راست اون تلفن ها در اخر سالن وجود دارد . یعنی اگر روبرویه تلفن ایستاده باشید دست راست شما یک راهرو هست و اتاق شکنجه در اخر اون سالن وجود دارد.

من در سلول بودم
خلاصه یک دفعه صدای درب اومد که باز شد . و اقای خانجانی که با دو زانو راه میرفت وارد اتاق شد و پتو سربازی هم زیر بغل داشت و خود رو به زمین انداخت

با اون همه شکنجه ای که شده بود با رفتاری که با من کرد انگار مهربانی در خون وی فرو رفته است

پتوهای اقای خانجانی را به روی زمین پهن کردم و از یک پتو هم یک بالشت برای وی درست کردم .سر و روی اقای خانجانی چرب چرب بود . انگاری چندی بود اجازه حمام به وی نداده بودن

بعد از خوابیدن خیلی از درد مینالید .

بعد از اینکه از خواب بیدار شد . از اقای خانجانی شرح حال را پرسیدم

سعی میکنم عین جملات اقای خانجانی را برای شما در اینجا بنویسم
پرسیدم چی شده ؟؟؟

گفت بردنم اتاق شکنجه همونی که ته سالن هست .و سوالات همیشگی ....

روی یک تخت خواباندنم و دستهایم رو بستن به تخت و دو انگشت بزرگ پاهایم رو به هم با یک ریسمان بستن . شروع کردن با یک جسم شلاق زدن به پاهایم

بعد همانجا چند دقیقه ای که شلاق به کف پاهایم تمام میشد برگه ای می اوردن و از من امضا و اعتراف های نا بجا میخواستند

و من را در همان اتاق میدواندن >>>>>

از اقای خانجانی پرسیدم چرا در اتاق میدواندن شما رااا ؟ گفت موقعی که با کابل میزنن بر روی پا ممکن هست پوست پا بترکه و بعدش منو می اوردن و دور اتاق میگفتن بدو و با کابل بر بدنم میزدن .

اقای خانجانی به قدری مرد بزرگی بود که برای اینکه من با دیدن پاهایش ناراحت نشوم جوراب میپوشید جلوی من...

هیچ ذجری بدتر از این موضوعی که در پایین مینویسم نبود

همانطور که میدانید در زندان اوین بند 209در کنار درب هر در سلول یک زنگ میباشد که با فشردن اون یک چراغ در جلوی دیدبان بند روشن میشود و اگر عشق اون پاسدار بکشد می اید و ازت میپرسد چه کار دارید و اگر هم نخواهد هرگز نمی اید

اقای خانجانی میخواست به دستشویی برود . و نمیتوانست روی دو پای خود با ایستد . و چراغ رو من برایش زدم و بعد 4 الی 5 ساعت یک پاسدار زنازاده اومد و من بهش گفتم موضوع روووو

اقای خانجانی یک دمپایی رو به زیر یک زانو و دیگری رو به زیریک زانو دیگر گذاشت و دوزانو شروع کرد با چشمانی بسته به رفتن به دستشویی .

درب زندان بسته شد و یک دفعه پاسداره اومد و به من گفت چشم بندت رو بزن و اقای خانجانی رو کمک کن

خمینی و خامنه ای ننگ بر شماها باد

یک بار چراغ را زدم و از پاسدار بند خواستم که یک تیکه بند یا یک ریسمانی بدهد تا دمپایی های اقای خانجانی را به زانو های وی ببندم که هرگز اینکار رو نکردن

چندی از شکنجه ی اقای خانجانی میگذشت وی داشت تمرین میکرد به دردی که بر روی پاهایش هست غلبه کند و میخواست روی پاهایش با ایستد . از وی پرسیدم چه نوع دردی دارد برایم بگوووو؟
وی گفت انگاری پوست و گوشت کف پاهایم به بدنم نچسپیده ... و دردی وحشتناک دارد

دوستان عزیز با توجه به فشارهای روحی که به من در هنگام نوشتن این مطالب می اید تا ادامه اون در روزهای اینده بدرود میگویم

تمام تلاشم رو کردم
اگر یک زمانی اقای خانجانی از زندان ... ازاد شد و قرار شد در یک رسانه با هم صحبت بکنیم عین حرفها و چیزهایی که دیده ام
رو در این وبلاگ بنویسم
http://209evin.blogspot.com/2011/03/209_06.html?spref=fb

درس‌هایی از قرآن درباره‌ی حرمت و قبح بهتان

2011-03-07T11:21:00.000+03:30

قابل توجه مسئولین صدا و سمیا و روزنامه ها و سایر رسانه های ایران لطفا عمیق بخوانید و توجه نمائید

» آیا جامعه‌ی پر از ظلم و دروغ و تهمت، اسلامی است؟

درس‌هایی از قرآن درباره‌ی حرمت و قبح بهتان

چکیده :جامعه و نظامی که مدعی اسلامی بودن است باید قرآنی باشد. آیا جامعه ای که در آن کسانی که در بالاترین پست ها قرار دارند در رسانه های عمومی ظاهر می شوند و بی پروایانه هر چه را می خواهند به دیگران نسبت می دهند از تعالیم قرآنی فاصله نگرفته است؟ جامعه و نظامی که در آن زبان ها و دهان های افراد کاملا باز است و به راحتی هر سخنی درباره دیگران به زبان آورده می شود و آنان حتی فرصت دفاع از خود را نمی یابند، به هیچ معنایی قرآنی نیست، بلکه استحقاق عذاب الهی را...

عبدالرحیم سلیمانی اردستانی

در قرآن مجید در سوره مبارکه نور اشاره به ماجرایی شده که در زمان پیامبر(ص) رخ داده است. این ماجرا به داستان «اِفک» یا بهتان معروف است. در قرآن مجید خود داستان و ماجرا بیان نشده و تنها به آن اشاره شده است. اما از احادیث بر می آید که گویا کسانی به برخی از نزدیکان پیامبر نسبت ناروا داده اند. به گفته صاحب تفسیر المیزان بنا بر روایات اهل سنت این بهتان به عایشه، همسر پیامبر، زده شده و بنا بر روایات شیعه این بهتان به ماریه قبطیه، همسر دیگر پیامبر، زده شده است. به هر حال در آیات شماره یازده تا بیست از سوره نور درباره قبح و زشتی این عمل سخن رفته که بسیار درس آموز است.

در آیه شماره ۱۱ آمده است: «در حقیقت کسانی که آن بهتان[داستان اِفک] را مطرح کردند، دسته ای از شما بودند. شما این حادثه را برای خود شرّ به حساب نیاورید بلکه در آن برای شما خیر و مصلحتی بوده است. هر یک از کسانی که به این کار دست زده اند گناه کرده اند و البته برای کسانی که در این ماجرا نقش اصلی را داشته اند عذابی دردناک است».

از این آیه، همان طور که صاحب تفسیر المیزان بیان کرده، نکاتی برداشت می شود. گویا عده کمی بهتانی را مطرح کرده اند ولی بین عموم مردم شیوع پیدا کرده است. اما این گروه اندک گویا بینشان سازماندهی بوده و برخی نقش مهم تری در آن داشته اند. نکته دیگر اینکه مومنان این حادثه را نباید کاملا شر تلقی کنند بلکه در آن خیر و مصلحتی بوده چرا که درس های بسیارمهمی به جامعه اسلامی داده است. این درس ها از آیات بعدی آشکار می شود:

درس اول در آیه ۱۲ آمده است. وظیفه مومنان وقتی بهتانی را نسبت به مومن دیگر می شنوند، چیست؟ می فرماید: «چرا هنگامی که مردان و زنان مومن این بهتان را شنیدند گمان نیک نسبت به هم نبردند و حسن ظن نسبت به هم نداشتند و نگفتند: این بهتانی آشکار است».

مومنان باید نسبت به همدیگر حسن ظن داشته باشند و به راحتی هر سخنی را باور نکنند. باور کردن هر سخن و هر گفته خود جرمی بزرگ است. مومنان وظیفه دارند که نه تنها سخنی را که درباره افراد جامعه می شنوند باور نکنند، بلکه اعلام کنند که این بهتان است.آیه فوق مردم را نسبت به دو چیز مواخذه می کند، یکی اینکه چرا درباره فرد مومن گمان نیک نبردید و بهتان را باور کردید و دیگر اینکه چرا اقدام به حفظ آبروی فردی که مورد تهمت قرار گرفته نکردید و بهتان را تکذیب نکردید؟ نکته بسیار مهمی که در این مواخذه دوم نهفته، همان طور که صاحب تفسیر المیزان بیان کرده، این است که سخنی که علیه مومنان شنیده می شود و علم و یقین به صحت آنها وجود ندارد باید بهتان تلقی شود.

درس دوم در آیه بعدی بیان شده است. هر اتهامی نزد خداوند دروغ به حساب می آید مگر اینکه در دادگاه صالح با ادله روشن اثبات شود. در آیه شماره ۱۲ آمده است: «چرا چهار گواه بر صحت آن بهتان نیاوردند؟ پس چون گواهان لازم را نیاورده اند، اینانند که نزد خدا دروغگویانند». روشن است که قبول گواه و شاهد و شهادت درست و صحیح در دادگاه و نزد قاضی انجام می شود. پس مطابق این آیه هر کس تهمت و بهتانی به دیگران بزند، اتهامی که قبل از آن در دادگاه ثابت نشده باشد، دروغگو و مجرم است و معلوم است که مجرم و دروغگو و بهتان زن باید مجازات شود.

درس سوم در آیات ۱۳ تا ۱۶ آمده است. این درس به گونه ای تفصیل همان درس اول است. مشارکت در ظلم هر قدر اندک باشد ظلم است و بی تفاوتی در مقابل ظلم و ستم نیز نارواست. گویا عموم مردم مرتکب این گناه شده اند و این گناهی چنان بزرگ است که استحقاق مجازات الهی را دارد: «و اگر فضل خدا و رحمت او در دنیا و آخرت بر شما نبود قطعا به سزای دخالتی که در این [گناه] کردید به شما عذابی بزرگ می رسید. آنگاه که آن بهتان را از زبان یکدیگر می گرفتید و چیزهایی را به زبان می آوردید که به آن علم نداشتید و این کار خود را سبک و آسان می انگاشتید در حالی که این امر نزد خداوند بسیار مهم بود. و چرا وقتی آن را شنیدید نگفتید: برای ما سزاوار نیست که در این موضوع سخن بگوییم، سبحان الله! این بهتانی بزرگ است». سخن درباره آبرو و حیثیت دیگران را سبک و کوچک مشمارید و به راحتی و آسانی درباره دیگران سخن نگویید. این امر چنان نزد خداوند عظیم و بزرگ است که جا دارد خداوند بر قومی که چنین می کنند عذاب نازل کند.

درس چهارم در آیات ۱۷ و ۱۸ آمده است. مومنان باید از هر حادثه ای درس بگیرند و اگر خطایی مرتکب شده اند سعی کنند که آن را تکرار نکنند: «خدا اندرزتان می دهد که هیچ گاه دیگر مثل آن را، البته اگر مومنید، تکرار نکنید. و خدا آیات را برای شما بیان می کند و خدا دانای حکیم است». این گناه و خطا گناه و خطایی کوچک نیست. یک بار جامعه خطا کرده و دیگر نباید تکرار کند. خداوند می فرماید اگر شما ایمان دارید نباید این خطا و گناه را تکرار کنید.

درس پنجم در آیه بعدی آمده است. کسانی که به دیگران نسبتهای ناروا می دهند در واقع دوست دارند که کارهای ناروا و زشت در جامعه ایمانی شیوع پیدا کند و در واقع در خدمت این امر هستند: «کسانی که دوست دارند زشتکاری در میان آنان که ایمان آورده اند شیوع پیدا کند، برای آنان عذابی دردناک خواهد بود و خداست که می داند و شما نمی دانید». در این آیه خداوند از یک سو زشتی و قبح کار کسانی را که به دیگران بهتان می زنند بیان می کند و می فرماید که این عمل باعث شیوع کار زشت و ناپسند می شود. و از سوی دیگر بهتان زنندگان را به عذاب سخت تهدید می کند.

این تعلیمات قرآن مجید است و جامعه و نظامی که مدعی اسلامی بودن است باید قرآنی باشد. آیا جامعه ای که در آن کسانی که در بالاترین پست ها قرار دارند در رسانه های عمومی ظاهر می شوند و بی پروایانه هر چه را می خواهند به دیگران نسبت می دهند از تعالیم قرآنی فاصله نگرفته است؟ آیا جامعه ای که در آن هر کس کوچک ترین انتقادی نسبت به عملکرد مسئولان داشته باشد متهم به ارتباط با بیگانگان، نفاق، بی دینی و … می شود می تواند شعار دین و عدالت دهد؟

به هر حال مطابق قرآن مجید آبرو و حیثیت انسان ها بسیار محترم است و تجاوز به آن خشم الهی را بر می انگیزد. به همین جهت هر سخنی درباره دیگران باید در دادگاه و با شواهد کافی بیان شود و الا دروغ و تهمت و بهتان است و مجازات دارد. اما جامعه و نظامی که در آن زبان ها و دهان های افراد کاملا باز است و به راحتی هر سخنی درباره دیگران به زبان آورده می شود و آنان حتی فرصت دفاع از خود را نمی یابند، به هیچ معنایی قرآنی نیست، بلکه استحقاق عذاب الهی را دارد.

دست و پا زدن و فریاد زدن همیشه نشانه بیداری نیست

2011-03-06T17:14:00.000+03:30

دست و پا زدن و فریاد زدن همیشه نشانه بیداری نیست گاهی نشانه خواب بودن، کابوس دیدن و هذیان گفتنه. ما ایرانی ها دیگه کاملا تبدیل شدیم به ملت زنده باد مرده باد !

ما وطن نداریم مگر اینکه کسی به کوروش توهین می کنه، یا اسم خلیج فارس رو عوض کنه یا آثارباستانی در حال نابود شدن باشن یا فیلم 300 ساخته باشه….

ما دین نداریم مگر اینکه یکی یه جایی کاریکاتور پیامبر رو بکشه، یا بخوان قرآن بسوزونن، یا تو حرم و اماکن مقدس بمب بذارن
یه روز مهران مدیری میشه قهرمان ملی و همه برای قهوه تلخش سینه چاک می کنن، فردا میشه مزدور حکومتی، یه روز حیثیت افتخاری رو میبریم یه روز لیلا اوتادی میشه فاحشه، یه روز فوتبالیست ها دست بند سبز می بندن میشن افتخار ملی یه روز میرن با احمدی نژاد فوتبال بازی می کنن فحش شون میدیم، قبل از هر سری اخراجی ها میگیم ما فیلم این چماق به دست رو نمی خریم اما باز هم میشه پر فروش ترین فیلم سینما، یه روز میگن می خوان موسوی و کروبی رو بگیرن همه فیس بوک و دنیای مجازی و حقیقی میشه لینک و مطلب….، خیلی از حر ف ها رو نمیشه زد فقط سر بسته میگم
ما همه از ظلم وستمی که بر ما رفته و میره بیقرار و بی تابیم، موج شدیم و عده ای هم از هر قشری، سیاستمدار و هنرمند و ورزشکار و… خوب بلدن از این موج ما سواری بگیرن پشتک وارو بزنن و حالشو ببرن

یکی نیست داد بزنه :
گشت ارشاد از وقتی شروع شد که ما به خواهرامون گیر دادیم!
دیکتاتوری وقتی پا گرفت که به همسران مون و فرزندان مون زور گفتیم!
تقلب توی انتخابات از جایی آغاز شد که همه با برگه های توی جیب مون رفتیم سر جلسه امتحان!
دروغ از اونجا شروع شد هر کدوم توی هر شغل و هر جایی که هستیم واسه کوچکترین منفعت بزرگ ترین دروغ ها رو گفتیم !
پرونده سازی ازاونجا پا گرفت که هر دفعه سه نفر از ما دورهم جمع شد پشت سر سه نفر دیگه حرف زدیم و تهمت زدیم و غیبت کردیم
سانسور از جایی شروع شد که توی فامیل و دوست و آشنا تحمل کسی که مثل خودمون نباشه رو نداشتیم
ما کمی متوهم شدیم…. همه 70 و چند میلیون این مملکت مثل ما نیستن که از صبح تا شب خبر و گزارش سیاسی می خونیم و می دونیم آخرین باری که فلان زندانی سیاسی با خانوادش حرف زده چه روزی بوده !
و دقیقه به دقیقه می دونیم تو این مملکت چه خبره! کی چی میگه و کی کجا میره !
چند نفر از اطرافیانتون می شناسید که اصلا نمی دونن نوری زاد و توکلی و زید آبادی و ستوده و... کی هستن؟! چند نفر رو می شناسین که به جای کسب آگاهی کردن نشستن “پای فارسی وان” و “من و تو” الیسا کجاست و بفرمایید شام می بینن؟!

1 مهر، 13 آبان، 16 آذر، عاشورا، هدفمندکردن یارانه ها … واسه هر کدوم از اینا هفته قبلش قرار بود این مملکت به هم بریزه اما کسی صداش درنیومد! من هم میدونم که نمیشه! اما انقدر با تبلیغات ساده لوحانه خودمون رو مسخره و مضحکه نکنیم !
چند نفر از خانواده، دوستان، همکاران آشنایان خودتون می شناسید که از صبح تا شب میگن: “اینا همه دستشون تو یه کاسه است آخرش هیچی نمیشه، اینا همش بازیه، بزار زندگی مون رو کنیم، و حتی گاهی همین حساسیت های ما به امور سیاسی مملکت رو مسخره هم می کنن…
بیاین قبول کنیم اگه حتا30 میلیون از این جمعیت هم شور و شعور کافی رو داشت این وضعیت اینجوری نبود
ملتی که بنزین لیتری 700 بخرن لیتری 1000 تومن هم می خرن! ملتی که قیمت خودشو ندونه هر چیزی رو با هر قیمتی میخره
مگه این بولیوی نبود که یارانه سوخت رو برداشت بعد بااعتراض مردم دوباره برگردوند
ملتی که سه روز نمی تونه جلو شکمش رو بگیره و نره در نونوایی بربری و لواش بخره رو چی به آزادی و دموکراسی؟! در عوض واسه زندانی هایی که توی زندان اعتصاب غذا می کنن کمپین راه میندازن و پتیشن امضا می کنن
مگه اون بازار نبود که اعتصاب کرد و به خواسته اش رسید؟!
یه نگاه به مباحثه هایی که تو همین فیس بوک یا بقیه شبکه های اجتماعی و فضاهای مجازی اتفاق میفته بندازین، ببینید ملت سر هر اختلاف عقیده ای چه جوری به هم توهین میکنن و تهمت می زنن! فردا در یک فضای باز اینجوری می خوایم کنار هم زندگی کنیم؟!
من خسته ام از این همه شعار مرده باد زنده باد، هر کی زنده باشه و هر کی مرده باشه من می خوام تا زنده هستم زندگی کنم !
به جای بازی خوردن می خوام بازی کنم، فقط هم نقش خودم رو، زندگی خودم رو و نه چیز دیگه !
بزرگترین کاری هم که برای وطنم می تونم انجام بدم اینه که دروغ نگم، تهمت نزنم ،تقلب نکنم، زور نگم، تحمل مخالفم رو داشته باشم، آگاه باشم و آگاهی بدم و اینا رو به هم نسل های خودم و نسل بعدی هم منتقل کنم
من یقین دارم این اوضاع، نمی تونه اوضاع مملکتی باشه که 70 میلیون انسانی که دروغ نمیگن، تهمت نمیزنن، تقلب نمی کنن و زور نمیگن، توش زندگی کنن.

چه كساني شهروند نيستند ؟

2011-03-06T12:14:00.000+03:30

كساني كه مقلد نيستند و اهل تقليد كوركورانه نيستند طبق قوانين نانوشته شهروند محسوب نمي شوند

كساني كه متعصب نيستند و حقايق را با چشم باز و دقت بررسي كرده و اهل دانش و بينش هستند شهروند محسوب نمي شوند

كساني كه درديده ها و شنيده ها از رسانه ها به دنبال مرجع معتبر غير از سردبير هستند شهروند محسوب نمي شوند

كساني كه تهمت و افترا و دروغ را باور نمي كنند و دنيا را با رضاي محبوب معامله نمي كنند شهروند محسوب نمي شوند

كساني كه براي ديگران آرزوي مرگ و نيستي ندارند و رحمت و محبت را براي همه خواهان هستند شهروند محسوب نمي شوند

كساني كه زن و مرد را برابر مي دانند و سعي و تلاش مي كنند تا حقوق زنان و مردان احقاق شود و با قاچاق زنان و دختران و فروش آنان مبارزه كنند شهروند محسوب نمي شوند

كساني كه در نوع پوشش و لباس چار چوب كاملا بسته علماي اختصاصي را قبول ندارند و حجاب را در عفت و عصمت دانسته و تصور مي كنند كه ميزان كتاب خداست نه درك علما شهروند محسوب نمي شوند

كساني كه براي محيط زيست تلاش مي كنند و سعي در پاكي و حفاظت محيط زيست دارند شهروند محسوب نمي شوند

كساني كه براي آثار باستاني و ملي ارزشي قائل بوده و با تخريب آين آثار به هر نوعي مخالف باشند شهروند محسوب نمي شوند

كساني كه براي آسايش كودكان و نوجوانان به هر نحوي تلاش كنند شهروند محسوب نمي شوند

كساني كه با اعتياد و قاچاق مواد مخدر مبارزه كنند و سعي در آگاهي مردم داشته و به هر نحوي مردم را آموزش دهند تا از اين بلا دور بمانند شهروند محسوب نمي شوند

كساني كه در مبارزه با بيماريها سعي و تلاش كرده و مردم را با بهداشت و اصول سلامتي آشنا نمايند شهروند محسوب نمي شوند

كساني خواهان عدالت و برابري در حقوق انساني باشند و اقليت هاي قومي و مذهبي را برابر با شيعيان مقلد بدانند شهروند محسوب نمي شوند

كساني كه براي خانواده زندانيان و محرومان تلاش كنند و سعي در ايجاد بستر آسايش و امنيت براي اين خانواده ها داشته باشند شهروند محسوب نمي شوند

كساني كه ديانت را مقدس و پاك دانسته و حاضر نباشند با سياست دروغين و مصلحت هاي غير انساني آنرا آميخته سازند شهروند محسوب نمي شوند

كساني كه در انتخاب سعي در تفكر و تحقيق دارند و به تقليد و فتوا تن نمي دهند شهروند محسوب نمي شوند

كساني كه با بره ها و گوسفندها نسبت نداشته و بع بع نمي كنند و كلام را سنجيده و بعد تكرار مي كنند شهروند محسوب نمي شوند

كساني كه با شكنجه و شلاق و سنگساز و تجاوز مخالف بوده و حاضر نيستند زير بار اطاعت بي چون و چرا بروند شهروند محسوب نمي شوند

كساني كه با دوستان و آشنايان و بستگان خود در باره احساسات و عقايد و نظرات خود تبادل نظر كرده و سعي در اشاعه احساسات و عقايد انساني داشته باشند شهروند محسوب نمي شوند

كساني كه خبر وقايع و اتفاقات بي شرمانه اي كه بر ايشان وارد مي شود را به هر نحو؛ به هر كس بيان نمايند شهروند محسوب نمي شوند

كساني كه اهل علم آموزي هستند و رشد و شكوفائي خود و مملكت را خواهان بوده و در اين جهت ساعي و كوشا باشند شهروند محسوب نمي شوند

كساني كه در قوانين موجود شك و ترديد راه داده و تصور كنند كه مي توانند تقاضاي اصلاح و تغيير بعضي قوانين را داشته باشند شهروند محسوب نمي شوند

كساني كه اعتقاد داشته باشند كه يك مرجع تقليد و يك دولت مرد و يك فرد خاصه منحصره با يك انسان عامي برابر است و در برابر قانون هر دو بايد جوابگو باشند شهروند محسوب نمي شوند

بعضي از افراد هر گز شهروند محسوب نمي شوند

مانند : زنان و كودكان و برخي از مردان كه در تبدهاي بالا قيد شد

برخي از مشاغل شهروند محسوب نمي شوند

مانند : خبرنگار و نويسنده و دانشجو و اساتيد و تمام مشاغلي كه موارد بندهاي بالا را انكار كند

تمام قوم ها هرگز شهروند محسوب نمي شوند ( غير از اقوام استان سفلي ) ( البته در سفلي هم اگر كساني بندهاي بالا را انكار نمايند شهروند محسوب نمي شوند و در تمام كشور هر فردي كه بندهاي بالا را قبول داشته باشد اهل سفلي محسوب مي شود )

تمام اقليت هاي ديني چه زردتشتي يا مسيحي يا يهودي يا بهائي يا بودائي يا هندو شهروند محسوب نمي شوند و شهروند خاص شيعيان مقلد ي است كه بندهاي بالا را تماما قبول كند و اگر بندهاي بالا را يك شيعه قبول نكند مرتد و مشرك و كافر و قابل اعدام است

كليه بندهاي بالا در حكم قانون لايتغير محسوب و كليه قضاتي كه بندهاي بالا را قبول دارند مي توانند كليه كساني را كه به هر نحوي به بندهاي بالا چپ نگاه كنند را چپه كنند

رساله مدنیه و پیام 26 نوامبر 2003

2011-03-06T12:08:00.002+03:30

رساله مدنیه و پیام 26 نوامبر 2003

مقدمه:
دست پنهان و قلم بين خط گذار اسب در جولان و ناپيدا سوار
گه بلندش مي كند، گاهيش پست گه درستش مي كند، گاهي شكست
گه يمينش مي برد، گاهي يسار گه گلستانش كند، گاهيش خار
تير پران بين، و ناپيدا كمان جانها پيدا و، پنهان جان جان
تير را مشكن كه اين تير شهي است نيست پرتابي ز شصت آگهي است
ما رميت اذ رميت گفت حق كرا حق بر تارها دارد سبق
" مولانا "
در این مقاله به بررسی ارتباط میان اثر گهر بار حضرت عبدالبها ء، کتاب " رساله مدنیه " و پیام منیع ساحت رفیع بیت العدل اعظم مورخ 26 نوامبر 2003 میپردازیم. برای جهت دادن به این بررسی ، مایلیم برای پرسش های زیر در این مقاله پاسخ روشنی بیابیم:
1) حضرت عبدالبها در رساله مدنیه توضیحاتی در مورد علت عدم ذکر نام خود به عنوان نویسنده ذکر می کنند این توضیحات چه تفاوتی با توضیح مذکور در پیام معهد اعلی دارد؟ نظر شما در باره این تفاوت چیست؟ چه دلایل دیگری می توان برای این امر در نظر اورد؟
در رساله مدنیه حضرت عبدالبها ء صریحا عنوان فرموده اند که هدف ایشان از عدم ذکر نام ، این بوده است که نشان دهند هدف ایشان فقط خیر عموم عالم است و از آنجا که نشان دادن راهی به سوی خیر ، عین عمل خیر است ، ایشان اقدام به نگارش این مجموعه فرموده اند. در ادامه می فرمایند که نیازی به تحسین و تزییف و تصدیق و تکذیب احدی از مردم ندارند چون آواره بادیه محبت الله هستند .همچنین با توجه به مفهوم آیه ی که در رساله بیان فرموده اند ، ( جز این نیست که شما را برای خدا اطعام می کنیم و از شما نه پاداشی می خواهیم نه سپاسی) و همچنین بیت شعری که در ابتدای مقاله نیز آورده شده ، متوجه می شویم که حضرت عبد البهاء فقط از روی خیر خواهی و نصیحت این کار را انجام داده اند.
در پیام منیع ، توجه ما به وقایع تاریخی آن زمان جلب میشود و حکمتی دیگر از عدم ذکر نام نویسنده در آن رساله برای خوانندگان روشن می شود. در این پیام فرموده اند که چون جامعه ی نوپای دیانت بهایی ، گرفتار تعصبات بی حد و مرز مردمان و دولت آن زمان بود ، حضرت عبد البهاء از ذکر نام خود امتناع ورزیدند. با این عمل به طوفان افتراعات و دریای تهمت هایی که در آن زمان به بهاییان نسبت داده میشد ، افزوده نگشت .
تاریخ آن دهه را به یاد می آوریم که با یکبار تحصن گروهی بهاییان در سفارت روسیه ، به آنان انواع رابطه ها را با کشور روسیه نسبت دادند. حال مجسم کنید که اگر این رساله از طرف رهبر بهاییان از اسراییل به دست ایرانیان می رسید ، چه تهمت هایی که به بهاییان زده نمی شد.
از دلایل دیگر این امر ، میتواند این باشد که حضرت عبد البهاء تمایل داشتند این مد نظر تعداد کثیری از مردمان ایران قرار بگیرد و اگر اسمی به میان آورده می شد ، ممکن بود عده ای به علت غرض و تعصب ، خود را از تاثیرات چنین اثری محروم کنند. پی با بی نام بودن آن ، بر تعداد مخاطبان افزوده شد.
2) نظریه حضرت عبد البهاء در مورد حکومت مردم سالاری :
اعتقاد حضرت عبد البهاء در مورد حکومت مردم سالاری ، نوعی حکومت دموکراتیک بود که البته این حکومت ویژگی ها ی خاص خود را دارا است. در رساله می خوانیم که :
" تشکيل مجالس و تأسيس محافل مشورت اساس متين و بنيان رزين عالم سياست است ولکن از لوازم اين اساس امور چنديست اوّل آنکه بايد اعضای منتخبه متديّن و مظهر خشية اللّه و بلند همّت و عفيف النّفس باشند .
ثانياً آنکه مطّلع بر دقائق اوامر الهيّه و واقف بر اصول مستحسنهء مقنّنهء مرعيّه و عالم بر قوانين ضبط و ربط مهامّ داخليّه و روابط و علاقات خارجيّه و متفنّن در فنون نافعهء مدنيّه و قانع بمداخل ملکی خود باشند . "

" و همچنين ملوک ...در فکر توانگری و غنای فاحش ذاتی خود نبوده بلکه غنای جمهور رعايا را عين غنای خود شمرده ثروت و وسعت عموم افراد اهالی را معموريّت خزائن سلطنت دانسته افتخارشان بذهب و فضّه نبوده بلکه بروشنائی رأی و بلندی همّت جهان آرای بوده . و همچنين وزرای مکرّم و کلای مفخّمی که رضای حقرا بر رضای خود مقدّم داشته... و روز و شب مشغول بتمشيت مهامّ امور و احداث و ايجاد وسائل ترقّی جمهور بودند "

بنابر این فردی که به عنوان منتخب مردم انتخاب می شود باید بلند همت و عفیف النفس باشد ، بر تمامی اوامر الهی و مادی و سیاسی آگاهی کامل داشته باشد. آن افراد منتخب ، در فکر آسایش و راحتی و غنای خود نباشند بلکه به فکر آسایش مردم باشند.و برای مردم وسائل ترقی و پیشرفت را مهیا کنند.
البته این شرط به تنهایی برای حل مشکلات کشور کافی نیست و خود مردم هم باید متدین و آگاه و متفنن باشند که بتوانند بر کار منتخب خود نظارت کنند و در صورت وی را از طریق دادگاه بازخواست کنند. همچنین که فرموده اند :
" اگر اهالی متديّن و در قرائتو کتابت ماهر و متفنّن باشند اگر مشکلی رخ نمايد اوّلاً بحکومت محلّيّه شکايت نمايند اگر امری مغاير عدل و انصاف بينند و روش و حرکت حکومت را منافیرضای باری و مغاير معدلت شهرياری مشاهده کنند داوری خود را بمجالس عاليه رسانند و انحراف حکومت محلّيّه را از مسلک مستقيم شرع مبين بيان کنند و بعد مجالس عاليه صورت استنطاق را از محلّ معلوم بطلبندالبتّه آنشخص مشمول الطاف عدل و داد گردد . "

3) نظریه حضرت عبد البهاء در مورد حاکمیت قانون:
حضرت عبد البهاء پرتو وسیعی از نظم بدیع و جهان آرای حضرت بهاء الله را در برابر دیدگان خوانندگان این اثر گهر بار قرار می دهند. با اشاره ای به مسئله ی صلح عمومی ، این موضوع را بیان می کنند که در آینده ی نه چندان دور ، ملوک و سران کشور های دنیا باید به متحداٌ متفقا ، یک مجمع را برگزار نمایند و در آن برای سعادت نوع بشر ، با عزمی جزم قدم پیش بگذارند و در مورد صلح عمومی به مذاکره نشینند. یک قرارداد و قانون بین المللی و فراگیر وضع کرده و در آن حدود تمامی کشور ها را معین کنند؛ و همچنین قوانینی برای زیر پا گذاشتن این معاهده وضع کرده که ضمن آن تمامی کشور ها ، علیه کشور متجاوز به پاخیزند. همچنین که در رساله می خوانیم :

" بلی تمدّن حقيقی وقتی در قطب عالم عَلَم افرازد که چند ملوک بزرگوار بلند همّت چون آفتاب رخشندهء عالم غيرت و حميّت بجهت خيريّت و سعادت عموم بشر بعزمی ثابت و رأی راسخ قدم پيش نهاده مسئلهء صلح عمومی را در ميدان مشورت گذارند و بجميع وسائل و وسائط تشبّث نموده عقد انجمن دول عالم نمايند و يک معاهدهء قويّه و ميثاق و شروط محکمهء ثابته تأسيس نمايند و اعلان نموده باتّفاق عموم هيئت بشريّه مؤکّد فرمايند..."
در جای دیگر اذهان خوانندگان را به تاریخ ایران معطوف می کنند و می فر مایند که نخستین حکومتی که در کل دنیا تاسیس شده و بزرگترین سلطنت موجود ، حکومت ایران بوده است. و در ادامه نصیحت می فرمایند که اهل ایران باید قدری از سکر هوی به هوش بیایند. چه اتفاقی افتاده که دیگر چنان حکومتی برای ایرانیان دور از اذهان ایشان است ؟ چرا این مردمانی که همیشه با سربلندی یاد می شده اند ، اکنون با ذلت از آنها یاد می شود؟

4) تاکید حضرت عبد البهاء در مورد تعلیم و تربیت عمومی :
در جای جای این رساله حضرت عبد البهاء ، در مورد تعلیم و تربیت عمومی سخن به میان آورده اندو بر آن تاکید فرموده اند. در اوایل این رساله نظر خوانندگان را به اهمیت و فواید علوم و فنون جلب می نمایند که ببینید ترقی علوم چگونه میتواند یک ملت را از ذلت به عزت برساند. همانطور که در متن رساله می خوانیم ، حضرت عبد البهاء تعلیم و تربیت را پیش زمینه ی منظم شدن اوضاع و احوال کشور و حتی عادل و مطهر گشتن اولیاء امور دانسته اند:
" آيا توسيع دائرهء معارف و تشييد ارکان فنون و علوم نافعه و ترويج صنايع کامله از امور مضرّه است زيرا که افراد هيئت اجتماعيّه را از حيّز اسفل جهل باعلی افق دانش و فضل متصاعد ميفرمايد ؟.....
اين بسی مبرهن و واضحست که تا جمهور اهالی تربيت نشوند و افکار عموميّه در مرکز مستقيمی قرار نيابد و دامن عفّت و عصمت افراد اولياء امور حتّی اهل مناصب جزئيّه از شائبهء اطوار غير مرضيّه پاک و مطهّر نگردد امور بر محور لائق دوران ننمايد و انتظام احوال و ضبط و ربط اطوار تا بدرجهء نرسد که اگر نفسی ولو کمال جهد مبذول نمايد خود را عاجز يابد از اينکه مقدار رأس شعری از مسلک حقّانيّت تجاوز نمايد اصلاح مأمول
تامّ رخ ننمايد...."
در جایی دیگر در مورد تعلیم و تربیت عمومی می فرمایند که ثروت و غنا در صورتی ممدوح است که در راههای عام المنفعه مصرف گردد و از آن جمیع مردم به منفعت رسند. به عنوان مثال باید برای ترویج معارف و صنایع و تربیت یتیمان مصرف گردد.
" غنا منتهای ممدوحيّت را داشته اگر بسعی و کوشش نفس خود انسان در تجارت و زراعت و صناعت بفضل الهی حاصل گردد و در امور خيريّه صرف شود . و علی الخصوص اگر شخصی عاقل و مدبّر تشبّث بوسائلی نمايد که جمهور اهالی بثروت و غنای کلّی برساند .... اگر در ترويج معارف و تأسيس مکاتب ابتدائيّه و مدارس و صنايع و تربيت ايتام و مساکين خلاصه در منافع عموميّه صرف نمايد آن شخص عند الحقّ و الخلق بزرگوارترين سکّان زمين و از اهل اعلی علّييّن محسوب. "
در ادامه حضرت عبد البهاء با براهین و ادله اثبات می فرمایند که در این مسیر ( ترقی و تعلیم و تربیت ) اکتساب روش های متنوع از سایر اقوام و دانستن مسیر های پیموده شده توسط آنان ، لازم است . و می فرمایند که به تنها با ارتقای سطح علمی و پیشرفت در صنایع هست که کشور ایران میتواند به خرم روزگاران خوش پیشین که ایران قبله ی عالم بود ، باز گردد.

" ... اکتساب اصول و قوانين مدنيّه و اقتباس معارف و صنائع عموميّه مختصراً ( ما ينتفع بهالعموم ) از ممالک سائره جائز تا افکار عموم متوجّه اين امور نافعه گردد و بکمال همّت بر اکتساب و اجراء آن قيام نموده تا بعون الهی در اندک مدّتی اين اقليم پاک سَروراقاليم سائره گردد. "

درقسمتی دیگر از رساله ، در خصوص تعلیم و تربیت ، اشاره به نقش ادیان می فرمایند و نظر خوانندگان را به تاریخ ادیان معطوف می فرمایند که پس از ظهور هر پیامبری در یک کشور، آن سرزمین از هر نظر شاهد پیشرفت علمی و فرهنگی بوه است. پس از ظهور حضرت مسیح پیروان آن حضرت به برکت تربیتی که از ظهور مسیح یافته بودند ، بانیان پیشرفت های گوناگون شدند و مدارس و مکاتب جهت تربیت و بیمارستان ها برای مداوا ی مردم ایجاد کردند.
" خلاصه از برکت تربيت نفوس مقدّسهء که بر ترويج تعليمات انجيليّه قيام نمودند چه اساسمتين اخلاق حسنه در جهان در آن زمان تأسيس شد چه بسيار مکاتب و مدارس و بيمارستانها و محلّات و مکتبها بجهت تربيت اولاد ايتام و فقراء تأسيس شد و چه بسيار نفوس که منافع ذاتيّهء خود را ترک نموده ( ابتغاءً لمرضاتاللّه ) اوقات عمر را صرف تعليم و تربيت عموم نمودند . "

5) نظریه حضرت عبد البهاء در مورد تامین رفاه اجتماعی :
حضرت عبد البهاء در مورد تامین رفاه اجتماعی می فرمایند که اگر دول و ملل دارای تمدن حقیقی شوند یعنی به صلح دست پیدا کنند و فکر و ذکرشان حصر در سعادت عموم بشر شود ، کشور ها به جای پرداختن هزینه های هنگفت برای ساخت اسلحه ، آن سرمایه ها را برای تعلیم و تربیت عمومی صرف خواهند کرد و موجبات ترقی و تعالی و سعادت مردم را فراهم می آورند. در غیر این صورت روز بروز نیاز مند سلاح های پیشرفته تری هستند که جان هزاران شهروند را خواهد گرفت.

" ...حال انصاف دهيد که اين تمدّن صوری بدون تمدّن حقيقی اخلاقی سبب آسايش و راحت عمومی و وسيلهء اجتلاب مرضات الهی است و يا خود مخرّب بنيان انسانيّت و مدمّر ارکان آسايش و سعادت است ؟
... ملاحظه فرمائيد که اگر چنين نعمتی ميسّر شود هيچ سلطنت و حکومتی محتاج تهيُّأ و تدارکات مهمّات جنگ و حرب نباشد .... از اين جهت اوّلاً بندگان الهی عموم اهالی از تحمّل اثقال مصارف باهظهء حربيّهء دول راحت و مستريح شوند ثانياً نفوس کثيره اوقات خود را دائماً در اصطناع آلات مضرّه که شواهد درندگی و خونخواری و منافی موهبت کلّيّهء عالم انسانی است صرف ننمايند بلکه در آنچه سبب آسايش و حيات و زندگی جهانيانست کوشيده سبب فلاح و نجاح نوع بشر گردند و عموم دول عالم بکمال عزّت بر سرير تاجداری مستقرّ و کافّهء قبائل و امم در مهد آسايش و راحت آرميده و مستريح شوند . "
در خصوص انتخاب یک فرد منتخب نیز فرموده اند که آن فرد ، در فکر آسایش و راحتی و غنای خود نباشند بلکه به فکر آسایش مردم باشند.و برای مردم وسائل ترقی و پیشرفت را مهیا کنند.
و در جای دیگر این رساله تاکیید می کنند که اولیا امور باید دامن همت و غیرت به کمر زنند و در فکر اسباب آسایش و رفاه جمیع بشر باشند و سعادت و رفاه آنان را فراهم کنند. به عبارتی ، آنحضرت ، بهترین شرایط اداره ی کشور را در حالتی میدانند که افراد در راس کار ، فکرو ذکرشان حصر در پیشرفت کشور و آبادی آن و تامین رفاه و آسایش مردمان آن دیار باشد.

6) نظریه حضرت عبد البهاء در مورد پیشرفت اقتصادی :
یاداوری پیشرفت های اقتصادی ایران زمین ، که در گذشته مشهور ترین ممالک بوده و وسعت آن چندین برابر اکنون بوده ، آغازگر این رساله است. حضرت عبد البهاء ذهن خوانندگان این رساله را به تاریخ ایران معطوف می کند و برخی نکات را یادآور می شوند. از جمله آنکه می فرمایند ایران اولین کشوری بود که در آن تاسیس حکومت شده و اقتصاد و معارف آن زمان ، ایران را به غبطه ی عالم تبدیل کرده بود. سرزمینی که تمدن آن موجب عزت و سربلندی مردمان آن شده بود ، چه پیش آمده که اکنون محل تاسف کل دنیا شده است؟ در ادامه از مردم می خواهند که از خواب غفلت بیدار شوند و به خرم روزگاران خوش پیشین باز گردند .
در ادامه حضرت عبد البهاء می فرمایند که در راه پیشرفت تمدن و اقتصاد ، ملل مختلف باید روش های گوناگون را از یکدیگر اقتباس کنند. و در غیر این صورت نشانه ی نادانی مردمیان است.
شاهدی از این رساله را برای موضوع بیان شده در زیر مشاهده می کنیم :
" ... و اگر گفته شود در اين امور نيز اقتباس جائز نه اين قول دليل بر جهل و نادانی قائل است ...
.... و يا آنکه ما تا بحال احمال امتعه و اجناس تجارتيّه را از مملکتی بمملکتی بواسطهء حيوانات نقل ميکنيم محتاج بکالسکهء آتشی نبوده و نيستيم چه ضرور مشابهت بامم سائره بجوئيم .... "
در بیانی دیگر ، دیانت حقیقی را سرچشمه ی تمدن وعزت وسعادت و پیشرفت مادی و علمی و اقتصادی معرفی می فرمایند . و پس از آن می فرمایند که دین هم همانند هر امر خیری که قابل سوء استعمال است ، اگر به دست علمای جاهل بیافتد ، اثر خود را از دست میدهد و چون شعله ای که برای روشنایی خانه ای به فرد کوری میدهیم ، آن نابینا هم خود را آتش میزند و هم خانه را و به جز فساد چیزی در پی نخواهد داشت. برای مثال در دیده ایم که حضرت محمد ، آن قوم عرب جاهل را چگونه به عزت رساند. و این دین را سرچشمه ی تمامی پیشرفت ها قرار فرمود که تا سالهای سال ، اروپاییان و دستاوردهای مسلمانان استفاده می کردند و کتب نوشته شده توسط دانشمندان مسلمان در تمامی زمینه ها از جمله طب ، در دانشگاههای کشورشان تدریس می کردند. و این پیشرفت ها در تمامی زمینه ها وقتی مبادله با سایرین می شود ، به اقتصاد آن سرزمین کمک میکند . چه از نظر وارد شدن افراد از دول مختلف به آن کشور و رونق بازارها و چه از نظر مبادلات تجاری بین دولت ها . در رساله می خوانیم :
" ...خلاصه طائفهء عرب در جميع علوم و فنون و معارف و حکمت و سياست و اخلاق و صنايع و بدايع سرور کلّ ملل و اقوام گشتند... "
" ... و اگر در کتب تواريخيّه از جميع دقّت شود مبرهن و واضح گردد که اکثر تمدّن اوروپ مقتبس از اسلام است چنانچه جميع کتب حکما و دانشمندان و علماء و فضلای اسلاميّه را قليلاً قليلاً در اوروپ جمع و بکمال دقّت در مجامع و محافل علوم مطالعه و مذاکره نموده امور مفيده را اجرا نمودند... "

7) نظریه حضرت عبد البهاء در مورد ترویج علوم و فنون مفیده :
همانطور که در بخش پیش به آن اشاره شد ، حضرت عبد البهاء مهمترین عامل ترویج علوم و فنون را ادیان الهی می دانستند که در هر زمان که پیامبری در سرزمینی برای تربیت نفوس از سوی خدا گمارده می شد ، درآن سرزمین نسبت به سایر دول ، ارتقا ء قابل ملاحظه ای در زمینه های علمی و فرهنگی و ترویج علوم و فنون مفیده به ارمغان می آورد. که این پیشرفت ها و علوم و فنون فقط در آن سرزمین باقی نمی ماند و همانطور که میدانیم به سایر کشور های دنیا سرایت کرده و رواج پیدا میکند و اثرات آن بسیار واضح و مشهود است. به عنوان مثال با ورود قوم عرب به سرزمینی که اکنون اسپانیا نام دارد ، در مدت زمان کمی مدنیت را در آنجا تاسیس کرده و سیاست ها و معارفشان را در آنجا رواج دادند و در نهایت آنجا به اسپانیا ی امروز بدل شده است که مهد ترقی و پیشرفت در برخی زمینه هاست.
" جميع تمدّن اوروپ از قوانين و نظام و اصول و معارف و حکم و علوم و عادات و رسوم مستحسنه و ادبيّات و صنايع و انتظام و ترتيب و روش و اخلاق حتّی بسياری از الفاظ مستعمله در لسان فرانسه را مقتبس از عرب است. "
اگر بخواهیم به ترویج علوم و فنون از زاویه ای دیگر بنگریم ، با ید به بیانات حضرت عبد البهاء در مورد پیشینه ی ایران اشاره کنیم که آن حضرت ، تصویری از ایران آن زمان در مقابل دیدگان خوانندگان این رساله نمایان می کند و پس از بیان افسوس خود ، از ایرانیان می خواهند که از غفلتی که آنها و سرزمینشان را به قهقرا کشانده ، بیدار شوند. فرموده اند که نه از هوشیاری مردم ایران کم شده و نه از شان و لیاقت آنها . پی باید دوباره از نظر ترقی و تمدن و پیشرفت زبانزد سایر دول و ملل گردند. در ادامه به بیان خصوصیات افراد حاکم بر مردم پرداخته و می فرمایند که این افراد باید فکرو ذکرشان حصر در پیشرفت کشور و ترویج علوم و فنون مفیده و تامین رفاه و آسایش مردمان گردد.
نظر حضرت عبد البهاء در خصوص مصرف پول و ثروت ،این بوده است که ثروت و غنا در صورتی ممدوح است که در راههای عام المنفعه مصرف گردد و از آن جمیع مردم به منفعت رسند. به عنوان مثال باید برای ترویج معارف و صنایع و تربیت یتیمان مصرف گردد. و چنین فردی از اجر و قرب خاصی برخوردار خواهد بود. در رساله چنین می خوانیم :
" .... اگر در ترويج معارف و تأسيس مکاتب ابتدائيّه و مدارس و صنايع و تربيت ايتام و مساکين خلاصه در منافع عموميّه صرف نمايد آن شخص عند الحقّ و الخلق بزرگوارترين سکّان زمين و از اهل اعلی علّييّن محسوب. "
درجای دیگری از این رساله ی مبارک ، حضرت عبد البهاء با بیان براهین فرموده اند که در مسیرترقی وترویج تعلیم و تربیت و علوم و فنون ، اکتساب روش های متنوع از سایر اقوام و دانستن مسیر های پیموده شده توسط آنان ، جایز است . و می فرمایند که به تنها با ارتقای سطح علمی و پیشرفت در صنایع هست که کشور ایران میتواند به خرم روزگاران خوش پیشین که ایران قبله ی عالم بود ، باز گردد.
8) نظریه حضرت عبد البهاء در مورد حقوق بشر:
در این رساله ، متنی که مستقیما دلالت به حقوق بشر نماید ، موجود نیست ؛ ولی تک تک دلایل و نیازهای عنوان شده در اثبات سایر مطالب از جانب حضرت عبد البهاء ، مبین اشاره ی ایشان به حقوقی است که بشریت به ویژه مردم ایران باید از آن برخوردار شوند. در این رساله به خوانندگان گوشزد میشود که دولتی می تواند منتخب مردم باشد ، که آسایش و امنیت و تعلیم و ترقی را برای مردم به ارمغان آورد و برای آنها بخواهد و این آسایش و رفاه و امنیت حق طبیعی هر فردی است. و آنان حق دارند که از دولتی درخور بیانات حضرت عبد البهاء برخوردار باشند.
تذکار این موضوع نیز از اهمیت ویژه ای برخوردار است که نیاز تمامی ملل است که برای صلح قیام کنند. بشریت از جنگ بیزار است و دیگر نباید دول و ملل به دنبال کسب امور و وسائلی باشد که سبب نزاع و جدال میشود . حضرت عبد البهاء میفرمایند چرا انسان باید زندگی خود را در منازعات و مجادلات بیفایده صرف کند وقتی که می شود منابع و ثروت را برای تحصیل علوم و فنون عام المنفعه مصرف کرد؟ در خود رساله نیز آمده است که :
" ... اشتغال باينگونه اوهام و تدقيق و بحث زايد در اينگونه اقوال سبب تضييع اوقات و اتلاف اعمار است بلکه انسان را از تحصيل معارف و فنونيکه از لوازم ما يحتاج اليه هيئت بشريّه است ممنوع و محروم مينمايد.... "
در ادامه می فرمایند که نیاز امروز بشر ، توسعه ی معارف و علوم و فنون است. و دولت ها باید این مهم را به عنوان یک حق طبیعی برای بشر فراهم کنند. فرموده اند که دانایی ، ضامن پیروزی در هر امری است و آنچه که باعث شکست و تزلزل است ، همانا نادانی و جهل است . و در این راستا باید باید کتب و رسل مفید تهیه و تنظیم گردد. همانطور که در رساله ی مبارک آمده است :
" ...الزم امور و اقدم تشبّثات لازمه توسيع دائرهء معارف است و از هيچ ملّتی نجاح و فلاح بدون ترقّی اين امر اهمّ اقوم متصوّر نه چنانچه باعث اعظم تنزّل و تزلزل ملل جهل و نادانی است... لهذا لازمست که رسائل و کتب مفيده تصنيف شود و آنچه اليوم ما يحتاج اليه ملّت و موقوف عليه سعادت و ترقّی بشريّه است در آن ببراهين قاطعه بيان شود و آن رسائل و کتب را طبع نموده در اطراف مملکت انتشار شود. "

9) نظریه حضرت عبد البهاء در همزیستی و بردباری بین اهل ادیان :
بارز ترین بیان حضرت عبد البهاء درمورد همزیستی و بردباری بین اهل ادیان ، همانا نصیحت ایشان به خوانندگان است که می فرمایند دست از تعصبات دینی و قومی خود بردارند چه که این تعصبات مخرب تمدن جهانی خواهد بود. فرموده اند از تقلید نفوسی که سبب گمراهی هستند بپرهیزند و مسائل فرعی ادیان ، اهل ادیان را از رسیدن به حقیقتی که در کل آنها موجود است نشود. و همه را به یکرنگی و زندگی در کنار هم تشویق می فرمایند که مانند درختان و گلهای یک باغ گرد هم آیید و برای سعادت نوع بشر قیام کنید. فقراتی از رساله را با این مضمون در زیر می خوانیم :
" ای اهل ايران چشم را بگشائيد و گوشرا باز کنيد و از تقليد نفوس متوهّمه که سبب اعظم ضلالت و گمراهی و سفالت و نادانی انسان است مقدّس گشته بحقيقت امور پی بريد و در اتّخاذ تشبّث بوسائل حيات و سعادت و بزرگواری و عزّت خود بين ملل و طوائف عالم بکوشيد. "
10) نظریه حضرت عبد البهاء در رابطه با نظریات واهی برخی افراد :
حضرت عبد البهاء در این رساله برخی نظریات واهی که از سوی برخی افراد در مورد سرشت انسان عنوان شده بود را رد فرموده و با اشاره به اینکه "بعضی نفوس چنان گمان کنند که ناموس طبیعی انسان مانع ارتکاب اعمال قبیحه و ضابط کمالات معنویّه و صوریّه است" ، فرموده اند که این تعلیم و تربیت است که موجبات ترقی و تعالی روح انسان را فراهم می آورد و بدون تربیت انسان مانند باغ بدون باغبان خواهد بود. هرز بار می آید و اعمال شنیع و نا پسند از وی سر می زند. فرموده اند که بدون تربیت ، خرد فطری انسان قادر به تشخیص مسائل خوب و بد نخواهد بود. و فرموده اند که اگر کسی هم قادر به تمیز اعمال پسندیده از نا پسند گردد ، آن از فیوضات لا نهاییه ی ادیان الهیه است .
".... اديان الهيّه و شرائع مقدّسهء ربّانيّه و تعاليم سماويّه اعظم اساس سعادت بشريّه است و از برای کلّ اهل عالم نجاح و فلاح حقيقی بدون اين ترياق فاروق اعظم ممکن نه...."

11) نظریه حضرت عبد البهاء در رابطه با تقلید از غرب :
حضرت عبد البهاء بعد از بررسی "امور ظاهرۀ جسمانیّه" و " اسباب تمدّنیه " توضیح میفرمایند که منظور از برگرفتن تمدن دول از یکدیگر و از غرب ، تقلید کورکورانه در تمامی زمینه ها نبوده است . چراکه مغرب زمین با اینکه مدنیت جهانی دارد ولی چون فاقد اخلاق هستند ، آن مدنیت فاقد نتیجه مطلوب خواهد بود. چراکه نتیجه ی مطلوب و پایدار یک تمدن حقیقی ، آسایش و رفاه بشر است ولکن این تمدن که با وجود درجات متعالی در علم از درجات اخلاق محروم اند و در فکر اضمحلال یکدیگرند ، به کلی مردود و فاقد نتیجه است. چنانچه فرموده اند :
" ...نتيجه ای از اين امور مأمول نه الّا تغلّب و تسلّط موقّت حالی و چون اين نتيجه باقی و پايدار نه لهذا نزد اولی الالباب تقيّد و اهتمام را سزاوار نيست . "
عرفان وفایی

حمایت آمریکا و سوئد از تعیین ناظر حقوق بشر برای ایران

2011-03-05T17:07:00.002+03:30

مجمع حقوق بشر سازمان ملل، ژنو

۱۳۸۹/۱۲/۱۴

به دنبال تلاش سوئد در شورای حقوق بشر برای تعیین ناظر حقوق بشر جهت بررسی نقض حقوق بشر در ایران، آمریکا ضمن استقبال از این پیشنهاد، اعلام کرد که ایالات متحده به شدت از این پیشنهاد سوئد حمایت می‌کند.

ایلین داناهو، نماینده آمریکا در شورای حقوق بشر سازمان ملل روز جمعه در ژنو اعلام کرد که با توجه به «وضعیت حاد» ایران، این پیشنهاد سوئد با استقبال گسترده‌ای در شورای حقوق بشر روبرو شده است.

خانم داناهو همچنین افزود که آمریکا همراه با سوئد به شدت برای پیشبرد این درخواست تلاش خواهد کرد.

هادی قائمی، سخنگوی کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران، به رادیو فردا گفته است سازمان‌های حقوق بشری سال‌هاست در تلاشند تا موافقت سازمان ملل برای تعیین گزارشگر ویژه برای ایران را جلب کنند.

وی افزوده است که این‌بار کشور سوئد پیشقدم شده، پیش نویس این قطعنامه را تنظیم کرده و در جلسات هفته گذشته نسخه‌های این پیش نویس را در اختیار اعضا قرار داده است.

هفته گذشته، فرانک بلفریج، مشاور ارشد وزارت خارجه سوئد در مجمع حقوق بشر سازمان ملل متحد با ابراز نگرانی از «وخامت وضعیت حقوق بشر در ایران»، اعلام کرد که شمار اعدام‌های سال جاری میلادی در ایران به مرز هشدار رسیده است.

وی افزود: «وحشتناک‌ترین شیوه‌های اعدام همچنان مورد استفاد قرار می‌گیرد. گرفتن جان انسان از طریق سنگسار چیزی از یک عمل وحشیانه کمتر ندارد.»

هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه آمریکا نیز روز دوشنبه در این مجمع اعلام کرد که جمهوری اسلامی ایران سیاست «خشونت در خارج از مرز و حکومت استبدادی در درون مرز» را دنبال می‌کند.

در همین زمینه ناوی پیلای،‌ کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل نیز اعلام کرده بود که ظاهرا به دنبال قیام‌های مردمی در کشورهای عربی، موجی از بازداشت‌های مخالفان و منتقدان دولت در ایران آغاز شده است.

خبرگزاری رویترز گزارش می دهد که پیشنهاد مطرح شده از سوی سوئد مورد استقبال برخی از کشورهای عضو جنبش غیرمتعهدها، از جمله مالدیو و زامبیا نیز قرار گرفته است و این در حالی است که ۱۱۸ عضو این جنبش، که ایران نیز عضو آن است به طور معمول از یکدیگر انتقاد نمی‌کنند.

در صورت تصویب قطعنامه پیشنهادی سوئد، گزارشگر یا ناظری برای بررسی میزان تعهد جمهوری اسلامی به میثاق‌های بین‌المللی تعیین می‌شود و این فرد به طور مرتب وضعیت حقوق بشر در ایران را به این مجمع گزارش خواهد داد.

هادی قائمی به رادیو فردا گفته است که تعیین گزارشگر علاوه بر آن که نشان‌دهنده وضعیت بحرانی حقوق بشر در ایران است، حکایت از آن دارد که همکاری ایران با نهاد‌های سازمان ملل «در حد صفر» بوده است.

به گفته آقای قائمی، اعضای مجمع حقوق بشر طی هفته‌های آینده به این قطعنامه رأی خواهند داد.

این در حالی است که به گفته دیپلمات‌ها، به تصویب رسیدن این قطعنامه در مجمع حقوق بشر تا حدی دشوار خواهد بود، زیرا روسیه و چین به همراه کشورهای عضو این مجمع که در جنبش غیر متعهدها نیز حضور دارند همواره مخالف دخالت در امور داخلی کشورها هستند.

به گزارش رویترز، این کشورها همراه با کوبا به طور کلی در به تصویب رسیدن قطعنامه‌های مجمع حقوق بشر نقش تعیین کننده ای دارند.

بیانیه ی شیرین عبادی به مناسبت هشت مارس : زنان و قانون اساسی‌

2011-03-05T17:06:00.002+03:30

کمیته گزارشگران حقوق بشر- در آستانه ی یک صدمین سالگرد روز جهانی زن، هشتم مارس و در حالی که گروه های مختلف و فعالان جنبش زنان در حال تدارک برنامه های مختلف برای برگزاری این روز هستند، شیرین عبادی، برنده ایرانی جایزه صلح نوبل، با صدور بیانیه ای از مردم ایران خواست تا ضمن گرامی‌داشت این مناسبت، زنان ایرانی را در دستیابی به «حقوق برابر» تنها نگذارند.

شیرین عبادی در این بیانیه با تاکید بر این که «دسترسی به حقوق برابر»، مستلزم «اصلاح موادی از قانون اساسی» است، به این نکته اشاره کرده است که «نباید اجازه داد که به بهانه بروز بحران سیاسی و یا پرهیز از تفرقه باز هم خواسته‌هایمان را نادیده بگیرند». متن کامل بیانیه شیرین عبادی در پی می آید:

هم وطنان گرامی

۳۲ سال قبل در ۸ مارس – روز جهانی زن – طبق اطلاعیه ای که از صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران قرائت شد، زنانی که کارمند دولت بودند از ابتدائی ترین حق خود یعنی آزادی در پوشش محروم شدند و از آن پس به تدریج هویت و شخصیت زن ایرانی دستخوش هجوم مردانی شد که حق مادری را پاس نمی داشتند. آنان که خود را حتی از مادران شان با ارزش تر می پنداشتند، بیشرمانه در قانون‌شان نوشتند که: «دیه زن نصف دیه مرد است».

سیاست پیشگان حق ناشناس، مبارزات زنان را برای پیروزی انقلاب فراموش کرده و در قانون‌شان نوشتند: «شهادت دو زن معادل با شهادت یک مرد است». مردانی که دست پرورده فرهنگ پدر سالار بودند برای خوش گذرانی هم جنسان خود قانون نوشتند و چهار زن عقدی و ده‌ها زن صیغه‌ای را مجاز دانستند و حتی در چند مرکز دولتی علنا مردان را تشویق به ازدواج موقت کرده و علاوه بر لذت دنیوی، ثواب اخروی را نیز وعده می‌دادند.

خواهران گرامی

سالها صدای حق‌طلبی زنان را به انحاء مختلف خفه کرده‌اند . گاه به بهانه سوء استفاده ضد انقلاب، گاه به دستاویز جنگ با عراق، زمانی برای حفظ امنیت ملی و زمانی دیگر به علت مبارزه با استکبار جهانی و دردناک‌تر آن‌که نه تنها حاکمان سیاسی، بلکه حتی بسیاری از روشنفکران نیز در به فراموشی سپردن زنان، سهیم بوده اند – در سی و دو سال گذشته که برخی برای کسب قدرت سیاسی و بعضی دیگر برای تثبیت ایدئولوژی خود می‌جنگیدند، فریاد حق‌طلبی زنان به گونه‌ای شایسته، شنیده نشد.

زنان شجاعی که از حق برابر دم زدند و ندای تساوی طلبی سر دادند، گرفتار باتوم و شلاق پاسداران رژیم شده و یا سر از زندان ها در آوردند، چند نفری هم به چوبه دار سپرده شدند - روزی که رهائی انسان و نه فقط مردان را جشن بگیریم، فرزندانمان تاریخ را به گونه ای دیگر خواهند نوشت.

آزاد زنان ایرانی

روز ۸ مارس امسال (۱۳۸۹) روز ویژه ای است، در این روز علاوه بر حقوق برابر زنان، خواست‌های دموکراتیک مردم ایران نیز مورد مطالبه قرا ر می‌گیرد – مبادا که در گیر و دار حوادث سیاسی، خواسته بر حق و همیشگی خود را که «تساوی حقوق» است فراموش کنیم – در این روز همگام و هم دوش با برادران هم‌وطن خود به خیابان‌ها آمده و از خواست همگانی حمایت می‌کنیم، زیرا که دسترسی به «حقوق برابر» جز در یک حکومت دموکراتیک امکان پذیر نیست، اما نباید اجازه داد که به بهانه بروز بحران سیاسی و یا پرهیز از تفرقه باز هم خواسته‌هایمان را نادیده بگیرند و بدیهی است که دسترسی به «حقوق برابر» متضمن اصلاح قوانین تبعیض آمیز است و رسیدن به این هدف، مستلزم اصلاح موادی از قانون اساسی است تا امکان چنین اصلاحاتی فراهم آید و از این رو بازنگری در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، نه یک خواست سیاسی بلکه مقدمه یک حرکت مدنی است.

زنان ایران نه تشنه قدرت سیاسی اند و نه طالب زندگی بی بند و بار ، بیزار از تحقیر و ستم، در جستجوی عدالت و برابری هستند.

با هم دلی و همراهی خود جنبش زنان ایران را برای رسیدن به " برابری" یاری کنید .

شیرین عبادی ۱۱ اسفند ۱۳۸۹ برابر با ۲ مارس۲۰۱۱

کميته گزارشگران حقوق بشر

حتي يك دختر هم نبايد ختنه شود

2011-03-05T17:05:00.002+03:30

خبرگزاری هرانا - یک کار‌شناس ارشد حقوق بین‌الملل گفت: حتی اگر یک دختر یا یک زن ایرانی در سال، بدون رضایت خویش قربانی این عمل شود باید در کنار آن قربانی ایستاد و نسبت به آن اعتراض کرد.

به گزارش ایلنا، اویس حامد توسلی کار‌شناس ارشد حقوق بین‌الملل با ارائه مقاله‌ای از دکتر سوده حامد توسلی، استاد دانشگاه و وکیل پایه یک دادگستری در آخرین جلسه ماهانه انجمن حمایت از حقوق کودکان، که به مناسبت ششم فوریه برابر با هفدهم بهمن و روز جهانی مبارزه با ختنه دختران تهیه شده بود، به ختنه دختران به عنوان شدید‌ترین نوع کودک‌آزاری اشاره کرد

و با علام اینکه این اقدام در ایران چندان رواج نبوده اما مواردی گزارش شده است خاطر نشان کرد: "این بی‌عدالتی حتی اگر تنها در مورد یک فرد اِعمال شود، بی‌عدالتی است و باید با تمام توان در برابر آن ایستادگی کرد تا هم از تسری آن به دیگر افراد جامعه پیش‌گیری شود و هم نفس بی‌عدالتی از بین رود."

وی با اعلام اینکه میزان ختنهٔ زنان در ایران نسبت به بسیاری از کشورهای اسلامی، عربی و آفریقایی و نیز در مقایسه با برخی از کشورهای جهان ناچیز است، ادامه داد: "اگرچه ختنهٔ زنان و دختران در ایران تنها در بخش‌های محروم، دور افتاده و روستاییِ غرب و جنوب کشور رخ می‌دهد، اما این موضوع به هیچ‌وجه نمی‌تواند سکوت حاکم در مورد این موضوع را در بین حقوق‌دانان، فعالین اجتماعی و دانشگاهیان کشور توجیه کند."

این حقوقدان با ابراز نگرانی از قربانیان این اقدام تصریح کرد: "حتی اگر یک دختر یا یک زن ایرانی در سال، بدون رضایت خویش قربانی این عمل شود باید در کنار آن قربانی ایستاد و نسبت به آن اعتراض کرد؛ حال آنکه این رسم کهنه همچنان در مقیاسی نگران کننده در برخی از مناطق کشور اجرا می‌شود و قربانیان آن در هر سال نه یک نفر بلکه ده‌ها نفر هستند."

حامدتوسلی با ارائه تعریفی از ختنه دختران از سوی سازمان جهانی بهداشت گفت: "بین ۱۳۰ تا ۱۶۰ میلیون دختر و زن در قاره‌های آسیا و آفریقا ختنه شده هستند و سالانه بیش از ۲ میلیون دختر و زن در این دو قاره تحت یکی از انواع ختنه‌های چهارگانهٔ فوق قرار می‌گیرند. تخمین زده می‌شود روزانه حدود ۶ هزار زن و دختر در جهان قربانی این عمل می‌شوند. یعنی هر ۱۵ ثانیه ۱ نفر!!! کار‌شناسان سازمان جهانی بهداشت معتقدند حدود ۸۰% زنان و دختران ختنه شده در قارهٔ آفریقا و ۲۰% از آنان در قارهٔ آسیا هستند."

به گفته وی این رسم بَدَوی در برخی از کشورهای آفریقایی و عربی آنچنان رواج دارد که در سال ۲۰۰۳ میلادی برای مقابله با این سنت غیر منطقی، ۶ فوریه برابر با ۱۷ بهمن از طرف بسیاری از نهادهای معتبر بین‌المللی و مدافع حقوق بشر به عنوان (روز جهانی عدم هر گونه مدارا با مثله کردن زنان و دختران) نام گرفت و پس از مدتی به‌عنوان (روز جهانی مبارزه با ختنهٔ زنان و دختران) مشهور شد.

سوده حامد‌توسلی با اشاره به تاریخچه ختنه دختران گفت: "اصولاً مورخین در مورد پیشینهٔ تاریخی ختنه (Circumcision) چه از نوع مردانهٔ آن و چه از نوع زنانهٔ آن به یک نظر واحد و قاطع دست نیافته‌اند. برخی از مورخین بر این باورند که عمل ختنه از هزاران سال پیش در بین برخی اقوام بشر وجود داشته است و ابتدا در بین ساکنین اطراف رود نیل دیده شده است. این افراد برای اثبات ادعای خود به نقاشی‌ای اشاره می‌کنند که در مصر کشف شده و در آن عمل ختنه را در دوران باستان به تصویر کشیده است."

وی ادامه داد: "برخی دیگر با بررسی مومیایی‌های به‌جا مانده از دوران مصر باستان بر این باورند که در برخی از این مومیایی‌ها آثار ختنه مشخص است همچنین دستهٔ دیگری وجود دارند که پیشینه تاریخی ختنه را مربوط به قوم یهود می‌دانند و اعتقاد دارند که ختنه ابتدا در بین آن‌ها دیده شده است و نوعی عمل مذهبی و یا حتی نوعی قربانی دادن در راه خدا بوده است."

وی سپس افزدود: "سازمان ملل متحد در تلاش است تا پایان سال ۲۰۱۵ میلادی ختنهٔ اجباری زنان و دختران را ریشه کن کند و یا دست کم به حداقل برساند که در همین راستا ۱۳ کشور آفریقایی نظیر سنگال، کنیا، بورکینافاسو، جیبوتی، ساحل عاج و مصر با وضع قوانینی برای افرادی که به صورت غیرقانونی اقدام به ختنهٔ دختران و زنان می‌نمایند، جریمه‌های نقدی سنگین و حتی مجازات حبس را پیش‌بینی کرده‌اند. "

حامدتوسلی به نمونه مصر اشاره کرد که؛ کشور مصر در مرحلهٔ نخست در سال ۱۹۹۷ در پی مرگ یک دختر ۱۱ ساله بر اثر شدت خونریزی و عفونت ناشی از ختنه، ختنهٔ زنان را ممنوع اعلام کرد و در گام بعدی در سال ۲۰۰۸ مجلس شورای ملی مصر ختنهٔ زنان را جرم تلقی کرده و برای آن مجازات‌هایی را مشخص کرد. همچنین باید به این نکته اشاره کرد که ختنهٔ زنان در بسیاری از کشورهای غربی و توسعه یافته نیز ممنوع و غیر قانونی است.

وی سپس به ایران اشاره کرد و گفت: "در ایران نیز در برخی مناطق روستایی و محروم هرمزگان، بوشهر و خوزستان در جنوب کشور و همچنین در برخی نقاط دور افتادهٔ استان‌های ایلام، لرستان، کرمانشاه، کردستان و جنوب آذربایجان غربی، یعنی در حاشیهٔ غربی کشور گاهی این پدیده مشاهده شده است؛ هرچند تعداد موارد ختنهٔ زنان و دختران در غرب و جنوب ایران در مقایسه با برخی کشور‌ها بسیار ناچیز است اما باید تلاش کرد تا همین موارد محدود نیز دیگر تکرار نشوند. زیرا آنقدر دلایل مدافعان این عمل ضعیف بوده و عوارض ناشی از آن شدید که بی‌شک منطق امروز بشر آن را رد می‌کند."

سوده حامدتوسلی سپس به موارد آسیب‌های ختنه دختران و زنان اشاره کرد و در آخر با استناد به مفاد پیمان‌نامه جهانی حقوق کودک و کنوانسیون رفع تبعیض علیه زنان اشاره کرد و گفت "در کنوانسیون حقوق کودک و کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض از زنان ماده‌ای که مستقیماً از ختنهٔ دختران و زنان نام برده باشد به چشم نمی‌خورد. اما در هر دو کنوانسیون موادی وجود دارد که با این بحث به نوعی در ارتباط هستند."

وی با اشاره به کنوانسیون حمایت از حقوق کودکان و اینکه ختنهٔ دختران خردسال با تمامی چهار اصل فوق در تضاد آشکار است افزود: "در کنوانسیون حقوق کودک چهاراصل زیربنایی وجود دارد که اصل عدم تبعیض (مادهٔ ۲)، اصل رعایت منافع کودکان (مادهٔ ۳). اصل حق زیست و رشد مناسب (مادهٔ ۶) و اصل بها دادن به دیدگاه‌های کودک (ماده ۱۲) از جمله مواردی بوده که ختنه دختران بر اساس تمام این مواد رد شده است."

دشمن فرضی

2011-03-03T15:47:00.001+03:30

در بسیاری از حكومت ها برای ایجاد یك موازنه و تعادل سیاسی و اجتماعی یك یا چند دشمن فرضی می سازند و زمانی كه یك مرام یك آئین با نظر طبقه ای كه در مسند قدرت است اختلاف داشته باشد از این دشمن فرضی بهره می برند

یكی از این دشمن ها كه البته در همه جای جهان چه شرق یا غرب وجود دارد اتهام وابستگی به یك كشور است

در امریكا نه چندان دور : به روسیه

در روسیه : به امریكا

در اعراب : به اسرائیل

خلاصه هند با پاكستان پاكستان با هند

چین با امریكا و روسیه دشمن بود

و حالا هم اگر هر كسی در هر جای جهان حرف و سخنی بگوید كه قدرت را خوش نیاید به زندان رفته و در بخش اتهام نوشته می شود : جاسوس - ایجاد اختلال در امنیت ملی و ....

در 166 سال پیش به اراده الهی پیامبری از جانب پروردگار اظهار امر فرمود

حال در امروز این پیامبر ؛ اول وابسته به روسیه بعد انگلیس بعد امریكا و جدیدا اسرائیل و در آینده شاید از كرات دیگر هم دشمن فرضی بسازند

متاسفانه مردم ایران بیش از صد و شصت سال این هذیانات را تا حدودی باور می كردند

اما امروز این مردم برای خود هم نظری دارند مثلا می گویند چرا دختر یا پسر من در دانشگاه با رتبه یك یا دو رقمی قبول نمی شود ؟

و تیر اتهام به طرف او نشانه رفته كه چرا چنین سخنی گفتی ؟

چه كشوری به تو خط داده است ؟

این بنده خدا می گوید : بابا من یك كشاورزم و دخترم باید در فلان دانشگاه باشد اما او را از تحصیل محروم كردید چرا ؟

می گویند : دختر تو دو هفته گذشته در ستاد فلانی نشسته بود مگر نه ؟

این كشاورز بدبخت می گوید : پدر آمرزیده آن ستاد در كشورم در ایران بود در اسرائیل كه نبود

می گویند : خواب دیدی خیر باشد آن ستاد از دشمن ..... تغذیه می شده و خدا را شكر كن كه دخترت هنوز زنده است زود برو شوهرش بده تا .....

پیر مرد عصبانی می شود

می گوید : من بی سواد هشت سال در جبه بودم یك برادرم شهید شد و خودم هم جانباز هستم

می گویند : آفرین امروز هم زمان جنگ است صلاح در این است كه دختر تو و پسر فلانی مصلحت را درك كرده و به دانشگاه نروند این شرایط جنگی است

مرد كشاورز دیگر جوش آورده ولی شانس می آورد كه مسئول محترم متوجه جوش او نمی شود شاید آن مسئول جوشش بیشتر از جوش او باشد و یك تیر فرضی از تفنگ فرضی به این دشمن فرضی به طور فرضی شلیك شود و پیرمرد هم فرضا بمیرد

هما هوشمند

در یک جمله

2011-03-03T15:43:00.002+03:30

آنها چه می گویند ؟ ما چه می گوئیم
مردم جهان می گویند : خسته شدیم اوضاع جهان کی درست می شود؟
بهائیان چه می گویند ؟ بهائیان چرا می گویند ؟ بهائیان چگونه می گویند ؟
قرن 21 آغاز شد بسیاری انتظار داشتند که با پایان سال 2000جهان ناگهان دگرگون شود ناگهان صلح و دوستی و وحدت و مودت ایجاد شود و بدون اینکه کسی عملی انجام دهد مشکلات بشر اعم از فساد و خشونت و جنگ و کدورت و دهها مصیبت دیگر پایان یابد .
مگر نه آنکه بهائیان می گویند قائم ظاهر شده است پس اگر راست می گویند کجاست آن صلح و صفا و دوستی و کجاست که گرگ و میش در کنار هم از یک آنشخور آب بنوشند ؟
باب و بهاءالله چه آوردند ؟ آنچه آنان می گویند؟ مگر همان نیست که ادیان هزاران سال است می گویند ؟ گفتار نیک و پندار نیک و کردار نیک
آیا بهائیان در حال فریب مردم هستند ؟
بهائیان چه می گویند که با این همه مخالفت گسترده در ایران و سایر کشورهای اسلامی مواجه شدند و در آینده نیز این مخالفت ها به سایر کشورهای جهان خواهد کشید ؟
در طول تاریخ ادیان بی سابقه است روشی که بهائیان شروع نمودند و بزودی اثرات سازنده آن در سراسر جهان ظاهر خواهد شد ( البته چشم بصیرت هم می خواهد )
در ادیان گذشته به اراده الهی احکام و تعالیمی جهت تمام مردم جهان نازل می شد اما با توجه به عدم حرکت و تمایل غالب اهل دین به تدریج آن دین در یک محدوده خاص مستقر می شد
اگر گستردگی بعضی از ادیان را امروز شاهد هستیم این گستردگی نه به روش تبلیغ دینی توسط اهل دین که توسط غلبه سیاسی و استعمار حکومتی و اقبال حاکمان و صلاح ایشان در دین جدید و دستور بر رسمیت آن دین مردم را به دین جدید اجبار می کردند و شاهدیم که تغییر دین را حتی با ارتداد و شرک و مجازات همراه می کنند
اما حال جهان از ادیان گذشته شاهد روش و طریقی برای انتشار محبت و یگانگی و دوستی نیست بلکه بیشتر شاهد درگیری بین فرق و مذاهب و کشتار دینی است .
آیا زمان اقبال مردم به دین به پایان رسیده و خدا مردم را رها کرده و جهان را باید به حال خود رها کرد ؟
بیت العدل بهائیان مرکز جهانی این دین و آئین جهانی بعد از بررسی روشها و تجربه سی ساله در کشورهای مختلف با توجه به وظیفه این مرکزی روحانی مه هدایت روحانی مردم تمام جهان بسوی خداوند یگانه است روشی را ایجاد کرد و در سراسر جهان به اجرا گذاشت و مورد استقبال قرار گرفت و بهائیان این افتخار را برای خود می دانند که بیایند و بستر یادگیری مشترکی را فراهم نمایند باهم بخوانیم با هم تفکر کنیم و با هم از اندیشه هایمان بهرمند شویم . ادعا نداریم که بدون مشارکت و همیاری و همدلی می توانیم جهان را اصلاح نمائیم بلکه دست یاری را به سوی دویتان دراز کرده تا با هم قدمی برداریم .
در ایران شاهد هستیم که رسانه ها وادینا و وا اسفا بلند کردند که مردم چه نشسته اید که بهائیان دین خدا را مورد حمله قرار داده اند .
اما هرگز نمی گویند اگر بهائیان دین خدا را مورد حمله قرار می دهند چرا مردم استقبال می کنند مگر مردم با خدا دشمنی دارند یا شما حقیقت را نمی گوئید ؟
چون رسانه ها شفا نمی گویند فقط یک خط از کتاب یک روحی که جدیدا مورد استفاده در سراسر جهان قرار گرفته است را مورد مطالعه قرار می دهیم و بعد اگر دوستان تمایل داشتند این بحث را ادامه می دهیم .
حضرت بهاءالله می فرمایند:
" اصلاح عالم از اعمال طیبه طاهره و اخلاق راضیه مرضیه بوده "
آیا از دوستان عزیزی که در حال مطالعه این مقاله هستند کسی هست که تمایل به اصلاح جهان نداشته باشد ؟
آیا هر یک از ما به عنوان عضوی از این هیکل واحد در جهان هستی اگر به اصلاح اعمال خود مشغول شویم مورد رضای خداوند است یا به علت اصلاح اعمال مورد غضب واقع شده و به جهنم خواهیم رفت ؟
آیا اعمال باید طیب و طاهر و مقدس باشد یا می توانم با عمل های زشت و زننده و کریه مانند آزار و اذیت و ایجاد تفرقه و برودت و کدورت و فساد و نزاع به رضای حق برسیم ؟
اخلاق ما چگونه باید باشد ؟ خلق و خوی پاک و پسندیده کدام است و اتصاف به اخلاق راضیه مرضیه عیب دارد که اینگونه رسانه ها فریاد می زنند ؟
استنباط شخصی من آن است که هر عمل ما مانند گره یک قالی است اگر هر گره قالی محکم و استوار باشد و با وحدت با گره های دیگر باشد در نهایت یک قالی محکم و استوار خواهیم داشت و هر خلق و خوی ما مانند رنگ قالی است که زیبائی قالی را نشان می دهد زمانی قالی محکم و استوار زیبا و دلنشین خواهد بود که رنگ و نقش آن منسجم و منظم و یکدست باشد که مجموعه این دو یک هیکل زیبا در جهان که همان هیکل جهانی است که وحدت دارد و انسجام دارد و استحکام دارد را به ما نشان می دهد .
مثال بعدی که حقیر به ذهنم می رسد در یک کنسرت هماهنگی بین تک تک نوازنده ها که همان نماینده اعمال هستند و نتی که به اجرا در می آید که همان اخلاق ماست که به منصه ظهور و بروز می رسد هماهنگی در جهان هستی وظیفه تک تک ماست و صدائی که از جهان می شنویم در حقیقت همان نتی است که خودمان اجرا می کنیم اگر در جهان هستی امروز شاهد این همه سختی و ملال هستیم بخشی از آن به تک تک ما بر می گردد .
اما آیا زمانی که تمام مردم جهان نا هماهنگ هستند و تمام گره ها شل و بی رنگ هستند من و شما به تنهائی چه می توانیم کرد ؟
آیا از یک نفر کاری بر می آید ؟ آیا نباید قبول کنیم که ار کسی دیگر کاری بر نمی آید و جهان محکوم به نابودی است ؟
نظر شما چیست ؟ آیا اگر یک نفر هم در جهان مثبت عمل نماید در جهان تاثیری دارد یا نه ؟ آیا می توانید مثالی از افرادی بزنید که با آنکه تنها بودند ولی در تحول جهان تاثیرات بسزائی داشتند ؟ آیا می خواهید شما هم در جهت عشق و رضای محبوب الهی اعمال طیبه طاهره و اخلاق راضیه مرضیه داشته باشید ؟ و آیا داشتن اعمال طیبه طاهره و اخلاق راضیه مرضیه وظیفه جمیع ادیان نیست ؟
اگر ما بتوانیم خودمان یاد بگیریم که عمل و خلق و خوی خودمان را اصلاح نمائیم و کمک کنیم تا دوستان و بستگانمان هم با ما همراه شوند بهتر است یا نا امید باشیم و به زندگی روزمره مشغول شده و اصلاحی نه در خود و نه در خانواده خود و نه در بین دوستان و عزیزان خود ایجاد نمائیم ؟
دوستان عزیزی که به جهت حفظ دین خود احساس می کنند با اهانت و ناسزا به بهائیان یا سایراقلیت ها دینشان حفظ می شود باید عرض نمایم به نظر حقیر هر ناسزای شما یک گره قالی است و یا یک نت در آهنگ جهان هستی . آیا بیان محبت و دوستی جذاب قلوب است یا فحش و ناسزا ؟ آیا قصد شما هدایت است ؟ و اگر می خواهید هدایت کنید یک لحظه در ذهن خود تصور کنید که من خواهر واقعی شما هستم که آمدم تحقیق کردم و بهائی شدم آیا شما به خواهر خود اینگونه سخن می گوئید و بعد انتظار دارید او از فحش و ناسزای شما به نتیجه برسد که بهاءالله با این بیان اشتباه کرده و شما با آن ناسزا یا اهانت یا دروغ یا تهمت اثبات حقانیت حضرت رسول را نمودید ؟ کدام روش پسندیده تر است ؟ البته باید انصاف داشته باشیم که همه مخالفان قصدی برای حفظ دین ندارند بلکه ایشان تنها به فکر حفظ ریاست و قدرت و شوکت ظاهری هستند که به نام مذهب بدست آورده اند و ترسشان از دست دادن ثروت و قدرت است . اگر به ظاهر فریاد دین می زنند اما به واقع با دستورات خود که هیچ جنبه شرعی و دینی و انسانی ندارد اثبات می کنند که از چه می ترسند .
البته انتظار ندارم با یک مقاله همه و تمام مسئولین و مخالفان و دوستان متعصب و مقلد ناگهان تغییر کرده و از این لحظه دیگر کلمات زشت و رکیک برای صیانت و حفظ دین خود بر زبان نرانند یا تصور من این نیست که از فردا تمام داشنجویان بهائی حق تحصیل خواهند داشت و تمام کسبه در مراجه قانونی بدون مشکل کارشان حل خواهد شد . اما اگر فقط یک کلام تنها در یک فرد فقط یک لحظه یک سئوال ایجاد نماید و نه آنکه بیاید و بهائی شود بلکه بیاید و مسلمان باشد و اول اسلام را بشناسد اگر در نماز صراط مستقیم را از خدا می خواهد به لفظ تنها نباشد بلکه هر روز یک عمل را اصلاح نماید و به سمت مستقیم قدم برداردو قدم مستقیم یعنی سعی در این فرهنگ جدید داشته باشد که تغییر و تحول تنها عوض کردن دین نیست بلکه دین را با دید جدید دیدن است . و بعد تحری حقیقت کردن و تعصب نداشتن ( دین را با چشم خود دیدن نه تقلید کور داشتن ).
جهان از حرف خسته است و مشتاق عمل است حال اعتقاد بهائیان بر این است که نباید منتظر عمل از جانب دیگران باشیم تا جهان اصلاح شود تنها انتظار از دولتها نیست که انتظار از تک تک مردم جهان است که اگر تغییر و تحولی را خواهان هستند باید خود وارد میدان شده اول به اصلاح کاستی های خویش بپردازند و بعد ایشان باید وارد یک فعالیت هدفمند شده از بیهودگی ها دوری نمایند در خیال منتظر صلح جهانی نباشند و از لحظه حیات در جهت ایجاد تغییر و تحول بهره گیرند. استعداد و نقاط قوت و ضعف خود را شناخته و در ترسیم جهانی زیبا کوشا باشند و این کوشش در ابتدا بسیار ساده آغاز می شود هر جند که به تدریج با پیچیدگی جهان امکان گسترش و پیچیدگی خواهد داشت .
در انتها آرزو مندم در جهان هستی همه با هم بتوانیم مانند اعضای یک خانواده واقعی برخورد نمائیم همدیگر را دوست داشته باشیم و برای هیچ کس غم و اندوه و سختی و مرگ آرزو نکنیم .
" اصلاح عالم از اعمال طیبه طاهره و اخلاق راضیه مرضیه بوده "
هما هوشمند

تغییر و تحول در جامعه سازی دینی

2011-03-03T15:38:00.002+03:30

تغییر و تحول در جامعه سازی دینی
هما هوشمند
جامعه یهودیان ؛ جامعه زردتشتیان ؛ جامعه مسیحیان ؛ جامعه مسلمانان ؛ جامعه بهائیان مجموعه جوامعی دینی بزرگ جهان هستند که برای تداوم و بقای خود باید حرکت جامعه سازی مستمر و مداوم و منظم داشته باشند و هر جامعه برای دوام و بقای خود باید درک شرایط روز را نیز داشته باشد و بدون تغییر و تحول در بستر زمان و مکان هر جامعه دچار اختلال و اختلاف درونی شده و به شعب و فرقه های مختلف تقسیم شده و این فرقه ها و مذاهب نیز برای اثبات حقانیت خود و عدم حقانیت سایر فرق به اقدامات فرهنگی و تبلیغی و گاه اقدامات خشونت آمیز و انتحاری و کشتار اعضای سایر جوامع می پردازند .
اما در زمان کنونی و شرایط ایران و جوامع دینی ایران جامعه مذهبی شیعه در اکثریت بزرگی قرار دارد و تمام رسانه ها و قدرتهای اجتماعی و سیاسی و اقتصادی و فرهنگی را به اختیار خود گرفته است و برای دوام و بقای خود نیز به اقدامات مختلفی دست می زند .
از جمله اقدامات اخیر علمای شیعه که در حال حاضر هم قدرت سیاسی و هم سایر اهرم های کشور را در دست دارند حمله گسترده به جوامع دینی اقلیت در کشور است و هیچ اقلیتی از این حملات کم یا زیاد بی بهره نمانده است و شاهد اخیر آن دستگیری های گسترده از مبلغان زردتشتی و مسیحی و دراویش و بهائیان بوده است و متاسفانه علما محترم که در 160 سال پیش بابیان را به نام بابی به مقام شهادت نائل می کردند امروز از ترس افکار جامعه به اتهام زنی رو آورده و دستگیر شدگان را جاسوس و عوامل اغتشاش معرفی می کنند و این از ضعف ایشان و ترس ایشان از تغییرات و تحولات دینی در کشور است .
نیازهای بشر در بستر زمان تغییر کرده و ادیان نیز با درک این نیاز باید از جانب خداوند بروز شوند و می شوند چه علما را خوش بیاید یا نیاید .
در 1400 سال پیش در زمان حضرت رسول نیازهای اقتصادی جوامع به بانک و بهره و اقتصاد جدید نیاز نداشت و احکام نیز به مقتضای زمان نزول یافت .
در 1400 سال پیش هدف وحدت قومی و نهایتا ملی بود و وحدت جهانی و احکام متناسب با آن نیاز نبود و امروز شاهد این نیاز هستیم .
در 1400 سال پیش زنان در بستر جامعه بنا به مقتضای زمان فعال نبوده و مردان تسلط همه جانبه داشته و تساوی حقوقی مردان و زنان را امروز احساس می کینم و حتی نحوه پوشش زنان نیز در قرآن و احادیث به گونه ای طرح شده که با رعایت عفت و عصمت کامل امروز اراده الهی در تغییر این پوشش است چه علما راضی باشند یا نباشند .
در 1400 سال پیش برده داری بخشی از اقتصاد زمان را تشکیل می داد که تا قرن های 18 و 19 میلادی ادامه یافت و امروز نمی توانیم انتظار داشته باشیم که برده داری را بخشی از دین بدانیم .
و صدها و هزاران تغییر دیگر که مقتضای زمان امروز است که به تدریج در فتوای علمای شیعه و سنی مشاهده می کنیم که با سعی و تلاش می خواهند دین را مطابق با زمان بروز نمایند و بسیاری از علمای دیگر با این تغییر و تحول شدیدا مخالف بوده و انتظار دارند با موازین 1400 سال یا 2000سال یا 3000سال پیش جوامع را سرپرستی نمایند و همین باعث دین گریزی و سستی اساس و پایه جوامع دینی در قرن های 19 تا 21 شده است .
بهائیان می گویند بنا به اراده الهی و نیاز بشر احکامی از جانب پروردگار نازل شده و ایشان خود را موظف می دانند که این اراده الهی را به سایر ابناء بشر ابلاغ نمایند و در این راستا نیز علمای شیعه ایران که خود این نیازها را احساس می کنند و از تغییر و تحول آن عاجز هستند تنها راه را برای دوام و بقای خود حفظ مسلمانان با ابزار زور و تهدید و ترس از اعدام و مرتد شدن و یا مشرک اعلام شدن می کنند .
و از سوی دیگر برای آنکه اذهان عمومی را منحرف نمایند تعداد بسیاری از بهائیان و سایر اقلیت های دینی را دستگیر می کنند و متاسفانه از آنجا که نمی توانند بگویند این دستگیری ها بخاطر ترس از اشاعه دین بهائی و سایر ادیان است تهمت های مضحک جاسوسی و اخلال در امنیت ملی را طرح می کنند و حتی از اعدام صدها هزار برای دوام و بقای جامعه دینی خود ابائی ندارند .
اما آیا این دستگیری با مشتی دروغ و افترا کمکی به حفظ جامعه دینی شیعه خواهد کرد ؟
آیا جامعه شیعه به حدی ضعیف شده است که توان مباحثه دینی و علمی را در خود نمی بیند و تنها راه را حذف حریف ( به زعم علمای شیعه ) مشاهده می کنند ؟
آیا جامعه دینی مگر با چند نفر ساخته شده است که با حذف افرادی منحل شود ؟
چامعه دینی یک جریان مداوم و سیستماتیک است که با اراده الهی حرکت می کند و هر حرکت معاندان قدرت و تحرک بیشتری بدان می دهد بر خلاف جریانات سیاسی که با حذف هیات مرکزی و افراد فعال به تدریج ضعیف و بعد نابود می شود جوامع دینی با شهادت این افراد قدرت و شجاعت بیشتری برای ادامه راه پیدا می کند و تا به امروز این سنت الهی بوده و می توانید در تمام تاریخ ادیان مشاهد کنید که حتی دین مسیح سیصد سال بعد از ظهور آن هیکل انور به انتشار گسترده رسید .
امروز تحول و تغییر در شریعت و احکام نیاز در تمام ادیان بوده و خواهد بود و در حال حرکت است و این نیاز طبیعی جوامع بشری است و خواست و اراده الهی است و با تهدید و کشتار ده نفر و صد نفر و صدها هزار نفر متوقف نخواهد شد بلکه باعث انگیزش سئوال در اذهان عمومی روبرو خواهند شد که بهائیان واقعا چه می گویند که علما که مصدر و راس یک دین را تشکیل می دهند حاضرند برای حذف آن به هر ترفند حتی غیر انسانی و وحشیانه دست بزنند ؟
اسلام و سایر ادیان از جانب پروردگار بوده و البته رفتار علمای منتسب به این ادیان و حرکات آنان را نباید با اصل دین ربط داد و بهائیان نهایت احترام را برای جمیع ادیان قائل بوده و خواهند بود و تنها آرزو دارند که هر فردی در بیان اعتقاد و احساسات دینی خود آزاد بوده و تبلیغ دین که در تمام ادیان بخشی ضروری و حذف نشدنی است اسباب جنگ و کشتار نگردد .
البته باید انصاف داشت و علمای روشن ضمیر و روحانیان محترمی که با درک نیاز جوامع دینی خود حداقل شرایط را برای جوامع خود تسهیل کرده و حقوق سایر اقلیت ها و جوامع دینی را به رسمیت می شناسند تحسین کرد و از سایر علما نیز خواست که به ایشان تاسی نمایند .
دین یک بستر جامد غیر قابل تحرک و ثابت نیست بلکه یک هیات زنده و پویا و در حال رشد و بالندگی است که در جذب افراد به خود و در جریانات داخل جامعه و رفتار و کردار و پندار نیک خروجی مناسبی را ارائه و نشان می دهد و اگر یک جامعه دینی نخواهد اجازه حرکت و تحول و تغییر با حفظ اصول دین را بدهد و جریانات داخل دین را بر اساس تقلید صرف و تعصب محض و تحجر بحت قرار بدهد با خروجی خشونت دینی و کشتار بین مذهبی و حملات علما به هم و از هم پاشیدگی تدریجی روبرو می گردد.
اگر بهائیان از تساوی زنان و مردان می گویند و یا از لزوم تحری حقیقت و قبول دین بدون جنبه ارثی آن اصرار دارند و یا از تعدیل معیشت و وحدت عالم انسانی سخن می گویند خود سعی در اجرای آن دارند و همین اجرا باعث گسترش این افکار در جهان شده است که قوانین بسیاری از کشورها به مرور زمان در جهت رعایت حقوق بشر و حقوق شهروندی در حرکت است و این یک اراده الهی است که ما در طول 166 سال در تاریخ مشاهده می کنیم که سازمانهائی تشکیل شده که اصل جهانی شدن را تشویق می کند و سازمانهائی که در جهت رعایت عدل و انصاف جهانی قوانینی وضع کرده و از کشورها رعایت آنرا خواستارند و این جریانی است که ادامه خواهد داشت .
حتی در ایران با سختی و خشکی اذهان علما در رسانه ها و قوانین مدنی و حداقل در گفتار ظاهری سران کشور ما شاهد این بحث هستیم که تغییر و تحول را انکار ظاهری نمی کنند و به ظاهر به آن پایبند هستند هر چند اگر یک مرجع تقلید هم فتوائی در جهت رعایت حقوق و یا تساوی افراد صادر نماید در بین خود سعی در بد نام کردن او و حمله به طرفداران او هستند و جالب تر آنکه این علما را وابسته به بهائیان دانسته و حتی اگر سران سیاسی کشور نیز تغییرو تحولی را جویا شوند و اصلاحاتی بخواهند تهمت بهائی بودن را باید بچشند .
بهائیان و جمیع ادیان الهی و بلکه اراده الهی خواستار تغییر و تحول در جامعه سازی است و جریانات دینی و اجتماعی نیز بنا به نقشه الهی در طول تاریخ به این سمت در حال حرکت است و مقابله با آن سنگ انداختن کچل به سمت خورشید است که سرش را نسوزاند .
نمی توان فرزندان را محکوم به دین پدری یا ارثی کرد اگر فرزند با تحقیق و تحری و عشق ؛ دین پدر را قبول نماید بهتر است یا به اجبار ؟
نمی توان زنان را در بند حجاب اجباری قرار داد که عفت و عصمت هدف درگاه الهی است و قبول هر پوششی همراه با عفت و عصمت و اراده شخصی بهتر است یا حجاب با ترس از شلاق و زندان ؟ نه برداشتن حجاب اجباری نه گذاشتن حجاب اجباری
نمی توان بانکی را تاسیس کرد و بهره های سنگین دریافت کرد و با دروغ و ریا اسم آنرا مشارکت گذاشت که مشارکت در سود و زیان است نه آنکه بانک ما ؛ با ما ؛ فقط در سود شریک است و زیان را ما باید بپردازیم و اراده الهی در قبول بهره منصفانه است .
نمی توان مردم را از موسیقی زیبا که روح را اهتزار می دهد محروم کرد و در باطن مانع ترویج آن شد و در ظاهر دم از نیاز موسیقی زد که با دروغ اصل دین تغییر نمی کند .
و صدها می توان و نمی توان که باید در بستری فرهنگی و انسانی آنرا به نقد گذاشت وبا بیان تهمت و افترا و وابستگی و جاسوسی و اغتشاش شاید در مقطعی کوتاه مردم را بترسانند اما در درون مردم شوق به دانستن را می افزاید .
احتمال محاکمه یاران ایران نزدیک است هیاتی که تنها وظیفه آن حفظ و تدوام انسجام روحانی جامعه بهائیان ایران بوده است و قوه قضائیه و ادارات اطلاعاتی کشور دقیقا در جریان اقدامات این هیات بوده اند و البته شاید علما بخواهند برای فرار از مشکلات درونی خود قربانی گرفته ایشان و جمعی دیگر را به مقام شهادت نائل نمایند این یک تصمیم تاریخی است که قوه قضائیه و سران کشور می توانند به مردم ثابت نمایند که می توانند افراد بی گناه را آزاد نمایند و اگر در کشور مشکل و اختلافی وجود دارد به نحوی انسانی و گفتمانی اجتماعی به حل آن مبادرت ورزند و یا ثابت نمایند که آنقدر ضیعف و ناتوان هستند که برای ترساندن مردم از هر کشتاری ابئی ندارند
از پروردگار عالمیان خواستارم درک تغییر و تحول را در تمام مسئولین کشور ایجاد نماید ( انشاءالله )

سرمنشاء

2011-03-03T15:37:00.000+03:30

هما هوشمند

سالهای زیادی است که اداره محترم اطلاعات و سایر مسئولین محترم بعد از دستگیری بهائیان یا در پی شنود مکالمات و بررسی دقیق زندگی یک سئوال خاص در ذهن همگی ایشان وجود داشته و هنوز دارد و آن اینکه بهائیان از کجا سر منشاء گرفته اند که اینقدر به خود اطمینان دارند و حتی وقتی در بازجوئی هستند ترس و هراس معمول و هیبت اداره اطلاعات و فریادها و اهانت ها و گاه اندکی نوازش ( همان مشت و لگد و شکنجه سابق ) در ایشان کمتر موثر بوده است ؛ این از کجا سر چشمه گرفته است ؟
سابقه تغییر گفتار و تغییر جناح سیاسی در سیاستمدارن در زندان بعد از کمی نوازش دوستانه را در دادگاههای نمایشی و مصاحبه های تلویزیونی دیده ایم و البته استقامت مردان و زنانی که در این سی ساله در عقیده خود ایستادگی کردند هم کم نبوده است و نخواهد بود .
امروز قصد رمز گشائی دارم تا خیال تمام مسئولین را راحت کنم که به دنبال سفارتخانه و مرکز دستورات دیگر نباشند البته شاید باورش برای ایشان کمی سخت باشد ولی برای باور بیشتر می توانند به هزاران صفحه بازجوئی از هزاران بهائی استناد کرد که همگی بر یک منشاء و سرچشمه اعتراف دارند البته دوستان کیهان و سایر رسانه های بهائی ستیز خیلی سعی و تلاش کردند تا دولت های انگلیس و امریکا و اسرائیل و روسیه را به عنوان مصدر خط دهی معرفی کنند ( البته شاید این دولت ها هم به کیهان و سایر بهائی ستیزان کمی بودجه داده باشند مانند بودجه حجتیه و تبلیغات اسلامی که قبل از انقلاب توسط ساواک بخشی تامین شد ) ولی مرغ پخته این روزها در سینی زیاد می خندد چرا که کیهانیان و سایر عوامل مانند ایشان اصرار دارند که تخم مرغ پخته حتما مرغ سوخاری میزاید !!!
سران فتنه و لابی اسرائیل و جاسوسان منافق و سلطنت طلبان کینه توز و هزاران انشاء مشابه دیگر را به بهائیان با چسب نا چشب تهمت و افترا خواستند وصله کنند که نشد .
از هویدای شیعه اثنی عشری بهائی ساختند و صدها ساواکی و وزیر و وکیل مسلمان شیعه را بهائی معرفی کردند و کشتن جوانان در قبل و بعد از انقلاب را به بهائیان ربط دادند تا به نوعی یک سر منشاء را پیدا کنند تا از بهائیان یک حزب سیاسی بسازند اما نشد که نشد .

خیلی از بیت العدل گفتند که مرکز بهائیان بیت العدل است و مرکز بیت العدل در اسرائیل است پس بهائیان اسرائیلی هستند که مرا یاد یک مثال فلسفی می اندارد که خسرو عاشق شیرین بود و انگور شیرین بود پس خسرو عاشق انگور بود ( باور کنید این را بارها در زندان بهائیان تجربه کردند ) اما باز هم خودشان نتوانستند باور کنند که به اسرائیل ربط دارد چرا که مسئولین دولتی محترم بارها به اسرائیل سفر کردند و از نزدیک مشاهده کردند که نه خیر اسرائیل سر منشاء نیست ؛ پس این سر منشاء در کجاست ؟
به امریکا رفتند و حتی به انگلیس و برادر روسیه را هم فراموش نکردند و رد پائی از این مصدر فرماندهی و منشاء بهائیان پیدا نکردند که نکردند .
البته من بارها عرض کردم این تحقیقات بدین دلیل به نتیجه نرسید که آب در کوزه و ما گرد جهان میگردیم این عزیزان اگر می آمدند و به دین مبین اسلام تشرف پیدا کرده و مسلمان می شدند سر منشاء را پیدا می کردند و خوب من تعدادی از این حلقه ها را برای اینکه زحمت ایشان کم شود اراده می دهم
قُلْ یا أَیُّهَا النَّاسُ إِنِّی رَسُولُ اللَّهِ إِلَیْكُمْ جَمِیعاً الَّذِی لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ یُحیِی وَ یُمِیتُ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ النَّبِیِّ الْأُمِّیِّ الَّذِی یُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ كَلِماتِهِ وَ اتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ(اعراف 158)
بگو: «اى مردم، من پیامبر خدا به سوى همه شما هستم، همان [خدایى‏] كه فرمانروایى آسمانها و زمین از آنِ اوست. هیچ معبودى جز او نیست كه زنده مى‏كند و مى‏میراند. پس به خدا و فرستاده او- كه پیامبر درس‏نخوانده‏اى است كه به خدا و كلمات او ایمان دارد- بگروید و او را پیروى كنید، امید كه هدایت شوید.
و البته چون این دوستان علاقه ای به مطالعه قرآن و اجرای آن ندارند از این آیات شاید سر در نیاورند ؛ برای باور بیشتر نگاهی به این آیه داشته باشید :
إِنَّما كانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِینَ إِذا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ لِیَحْكُمَ بَیْنَهُمْ أَنْ یَقُولُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ(نور 51)
گفتار مؤمنان- وقتى به سوى خدا و پیامبرش خوانده شوند تا میانشان داورى كند- تنها این است كه مى‏گویند: «شنیدیم و اطاعت كردیم.» اینانند كه رستگارند.
و اگر از ایشان بپرسی که در این آیات چه مشاهده می کنید خندیده و تصور می کنند که شوخی می کنیم که خداوند اینگونه جوابشان را می دهد
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ لَیَقُولُنَّ إِنَّما كُنَّا نَخُوضُ وَ نَلْعَبُ قُلْ أَ بِاللَّهِ وَ آیاتِهِ وَ رَسُولِهِ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِؤُنَ(توبه 65)
و اگر از ایشان بپرسى، مسلّماً خواهند گفت: «ما فقط شوخى و بازى مى‏كردیم.» بگو: «آیا خدا و آیات او و پیامبرش را ریشخند مى‏كردید؟»
و بهائیان قدرت خود را از خداوند می دانند چرا که این قدرت در جمیع آیات قرآن آمده است :
رُسُلاً مُبَشِّرینَ وَ مُنْذِرینَ لِئَلاَّ یَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ وَ كانَ اللَّهُ عَزیزاً حَكیماً (النساء : 165)
پیامبرانى كه بشارتگر و هشداردهنده بودند، تا براى مردم، پس از [فرستادن‏] پیامبران، در مقابل خدا [بهانه و] حجّتى نباشد، و خدا توانا و حكیم است‏.
سرمشق و ایمان بهائیان به قرآن و آیات او یک حقیقت غیر قابل کتمان است و این را باور کنید .
لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِی رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كانَ یَرْجُوا اللَّهَ وَ الْیَوْمَ الْآخِرَ وَ ذَكَرَ اللَّهَ كَثِیراً (احزاب 21)
قطعاً براى شما در [اقتدا به‏] رسول خدا سرمشقى نیكوست: براى آن كس كه به خدا و روز بازپسین امید دارد و خدا را فراوان یاد مى‏كند.
بهائیان به دستور حضرت بهاءالله به کشور مقدس خود خیانت نمی کنند که خیانت در جمیع کتب الهی نهی شده حتی در قرآن ؛ باشد که بهائی ستیزان به شهروندان خود خیانت نورزند که در آخرت باید جوابگو باشند :
وَ ما كانَ لِنَبِیٍّ أَنْ یَغُلَّ وَ مَنْ یَغْلُلْ یَأْتِ بِما غَلَّ یَوْمَ الْقِیامَةِ ثُمَّ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ وَ هُمْ لا یُظْلَمُونَ)آل عمران 161)
و هیچ پیامبرى را نَسِزَد كه خیانت ورزد، و هر كس خیانت ورزد، روز قیامت با آنچه در آن خیانت كرده بیاید آن گاه به هر كس [پاداش‏] آنچه كسب كرده، به تمامى داده مى‏شود، و بر آنان ستم نرود
بهائیان بندگان خدایند نه بنده بندگان او ؛ و از خدا فرمان می گیرند پس شما هان ای بهائی ستیزان بیائید و اسلام بیاورید که فرموده است :
ما كانَ لِبَشَرٍ أَنْ یُؤْتِیَهُ اللَّهُ الْكِتابَ وَ الْحُكْمَ وَ النُّبُوَّةَ ثُمَّ یَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُوا عِباداً لِی مِنْ دُونِ اللَّهِ...(آل عمران 79)
هیچ بشرى را نسزد كه خدا به او كتاب و حكم و پیامبرى بدهد سپس او به مردم بگوید: «به جاى خدا، بندگان من باشید.»
فرمانروا کیست ؟ یک بشر ؟ مانند من و شما ؟ یا :
لِمَنِ الْمُلْكُ الْیَوْمَ لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ (غافر : 16)
امروز فرمانروایى از آنِ كیست؟ از آنِ خداوند یكتاى قهّار است.
پس اگر شما بین خود اختلافی دارید به دیگران تهمت نزنید به قرآن رجوع کنید که فرموده است :
یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَطِیعُوا اللَّهَ وَ أَطِیعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِی الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنازَعْتُمْ فِی شَیْ‏ءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَ الرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ ذلِكَ خَیْرٌ وَ أَحْسَنُ تَأْوِیلاً (نساء 59)
اى كسانى كه ایمان آورده‏اید، خدا را اطاعت كنید و پیامبر و اولیاى امر خود را [نیز] اطاعت كنید پس هر گاه در امرى [دینى‏] اختلاف نظر یافتید، اگر به خدا و روز بازپسین ایمان دارید، آن را به [كتاب‏] خدا و [سنت‏] پیامبر [او] عرضه بدارید، این بهتر و نیك‏فرجام‏تر است‏.
امروز من به فرمان قرآن از پیامبری که قرآن آنرا تصدیق کرده فرمان می برم :
وَ مَنْ یُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ یَخْشَ اللَّهَ وَ یَتَّقْهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ (نور 52)
و كسى كه خدا و فرستاده او را فرمان بَرَد، و از خدا بترسد و از او پروا كند آنانند كه خود كامیابند.
امروز از خدا فرمان برید که فردا شاید دیر باشد که باز در قرآن کریم فرموده است :
یَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوهُهُمْ فِی النَّارِ یَقُولُونَ یا لَیْتَنا أَطَعْنَا اللَّهَ وَ أَطَعْنَا الرَّسُولاَ (احزاب 66)
روزى كه چهره‏هایشان را در آتش زیر و رو مى‏كنند، مى‏گویند: «اى كاش ما خدا را فرمان مى‏بردیم و پیامبر را اطاعت مى‏كردیم‏ .

اطاعت ما اطاعت از خداست و بس ؛ که این فرمان قرآن است اگر شما مسلمان هستید ؛ بیائید بین ما قرآن حاکم باشد اگر در قول خود صادقید :
وَ ما لَكُمْ لا تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الرَّسُولُ یَدْعُوكُمْ لِتُؤْمِنُوا بِرَبِّكُمْ وَ قَدْ أَخَذَ مِیثاقَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ (حدید 8)
و شما را چه شده كه به خدا ایمان نمى‏آورید و [حال آنكه‏] پیامبر [خدا] شما را دعوت مى‏كند تا به پروردگارتان ایمان آورید، و اگر مؤمن باشید، بى‏شكّ [خدا] از شما پیمان گرفته است‏.

این سرمنشاء است این مصدر است این مرکز فرماندهی است که خداوند باری تعالی است و بس اگر اهل قرآن هستید بسم الله و اگر نیست تا جائی که می توانید فریاد بزیند تهمت بزیند و دروغ و افترا ببندید ببینید چه کسی رستگار است .

جرم جعلی ؛ دشمن فرضی

2011-03-03T15:34:00.002+03:30

جرم جعلی ؛ دشمن فرضی

جرم جعلی ؛ دشمن فرضی
هما هوشمند
در چند سال اخیر و خصوصا در چند ماه اخیر افراد بسیاری دستگیر شدند و افرادی نیز در رسانه ها مورد حملات شدید قرار گرفته اند و اکثرا این به علت ایجاد چند جرم جعلی است ؛ جرمی که اگر فردی بیان مشکلات و مسائل کشور را مطرح سازد دلیل وابستگی او به دشمن یا دشمنان فرضی است . هر روز در روزنامه ها شاهد حملات افراطیون به افرادی هستیم که تا دیروز در یک سفره با هم بودند اما به هر دلیلی یکی از ایشان آمده و در جائی چند نکته را با نهایت ادب و احترام به مسئولی یا مقامی طرح کرده است .
حال اگر این فرد یک روزنامه نگار ساده باشد که در یک سلول نم ناک اوین سالها باید حبس بکشد و اگر یک سیاست مدار یا مرجع باشد که به توپ حملات رسانه ای او و خاندان او را به باد حمله می گیرند .
امروز فقط اگر کسی بگوید در فلان مسئله باید اصلاحاتی صورت گیرد بیان کلمه اصلاحات ؛ خود دلیل مجرم بودن آن فرد است و آن فرد وابسته به دشمن فرضی بوده و اخلال گر و اغتشاش گر و فتنه ساز و ...می باشد .
در همین راستا جالب است حتی علمای دین نیز مصون نیستند و کسانی که خود دیروز منبع تحسین و مرجع فرهنگ و ادبیات و دین و هنر بودند امروز فقط به خاطر انتقاد حتی سازنده متصل به دشمن فرضی شناخته شده و جرم جعلی بر ایشان وارد و نیازی هم به محاکمه و دادگاه نیست که ما در روزنامه ها و سایت ها هر روز شاهد اهانت و افترا و اتهام طرفین به هم هستیم و هیچ کدام هم نیازی به اثبات بیان خود نمی بینند .
جالب تر جدیدا سازمان ها و ادارات و وزارت خانه ها مجموعه قوانینی را اعلام می کنند که به مجلس نرفته حکم قانون می یابد و افرادی را هم دستگیر و به جرائم جعلی متصل به دشمنان فرضی به سالها حبس و تبعید و شلاق محکوم می کنند .
در زمان قاجار هر فردی که با کسی دشمنی داشت شایعه می ساخت که فلانی بابی شده و تا آن فرد بخواهد از خود دفاعی بکند آن دشمن ساز مردم را تحریک می کرد و خانه و زندگی رقیب را به آتش می کشید و حتی او را کشته و قطعه قطعه کرده و خرسند که یک بابی را کشته است ؛ حال در روزنامه ها بهائی مترادف است با یک حزب سیاسی وابسته به دشمن فرضی که صرف بهائی بودن دلیل مجرم بودن است و هر روز در روزنامه ها و سایت ها برای اهانت به طرف مقابل او را مورد حمایت بهائیان دانسته ؛ پس چون مورد حمایت بهائیان معرفی شده ؛ او هم دشمن است و بی نیاز به هر محکمه ای مجرم شناخته شده و جای او در حبس است و منتظر محارب بودن و بعد مفسد بودن و گاهی با کمی تخفیف مطرود و گمراه .
یک نگاهی به رسانه ها داشته باشید ؛ شاهد یک دست شدن مطالب هستیم کسی انتقاد نمی کند مشکلی وجود ندارد مسئلی در کشور حاد و بحرانی نیست و نه بی کاری داریم نه گرانی داریم نه اخراجی هست نه دانشجوی ستاره دار وجود دارد نه زندانی سیاسی در بند منتظر اعدام است و خلاصه کشور در امن و امان است و وای به روزی که نویسنده ای در جائی کوچک بخواهد غیر مستقیم بنویسد که چرا در عسلویه 52000نفر اخراج شدند وای بر او و شب ساعت یک بامداد مامور برق به بهانه اتصالی او را بیرون کشیده و آنچنان برقی به او متصل می کنند تا تعداد اخراجی ها را فراموش کند .
جرائم جعلی : انتقاد ؛ بیان مشکلات ؛ بیان مسائل حاد ؛ پیش بینی بحران ؛ بیان اعتقادات ؛ بیان احساسات در قالب شعر و وموسیقی ؛ و....
دشمن فرضی : غرب ؛ شرق ؛ شمال ؛ جنوب ؛ طرفداران اصلاحات ؛ طرفداران آزادی و برابری ؛ طرفداران حقوق زن و کودک ؛ طرفداران حقوق بشر ؛ روزنامه نگاران ؛ دارندگان سایت و وبلاگ ؛ اقلیتهای دینی ( خصوصا بهائیان) ؛ اقلیت های قومی و .....
یک مثال که بارها در روزنامه ها تکرار شده است :
دلائل جرم بهائی : مرکز روحانی بهائیان در اسرائیل است ؛ بهائیان به ظاهرشدن صاحب زمان اعتقاد دارند ؛ غرب در برخی موارد از بهائیان و حقوق ایشان دفاع کرده ؛ بهائیان با تعصب و تقلید و خرافات موافق نیستند .
امکان دفاع در هیچ رسانه و روزنامه رسمی وجود ندارد و بهائیان به نظر افراطیون یک حزب هستند و این حزب را انگلیس و امریکا و اسرائیل هدایت می کند و هر بهائی که دستگیر شده است حتما جاسوس است و تمام جرائم جعلی و دشمنان فرضی هم در مورد بهائیان صدق میکند و شاهد آن اعدام بیش از دویست شصت بهائی و زندانی شده هزاران نفر و اخراج دهها هزار نفر و مصادر اموال این افراد است و آیا در این سی سال یک برگ برای اثبات اتهام حتی با فتو شاپ جعل شده ارائه داده اند ؟
اما این روزها کسانی که مشکلات بهائیان را باور نداشتند نه تنها باور کرده اند که با پوست و گوشت و خون خود و فرزندان خود لمس کرده اند امروزه میلیونها نفر از مردم ایران به دشمنان فرضی وابسته شده اند و جرائم جعلی را چشیده و هزاران نفر زندانی و صدها نفر کشته شده اند و مجلس قرار است برای کشتن این دشمنان فرضی سرعت بیشتری داده و وقت دادگاه و قاضی را بی خود نگیرد .
اگر در خیابان یا کوچه یا هر مکانی در حال حرکت هستید متوجه باشید فردا احتمال دارد عکس شما در سایت هائی دیده شود که شما نزدیکی برخی افراد رد شده اید و تن شما به تن ایشان خورده و ویروس دشمنان فرضی در شما نیز احتمالا روئیت شده است و نیاز است که شما کمی تا قسمتی اعدام شوید .
اگر در روزی که مناسبتی خاص دارد در جائی سرو صدائی شنیدید سریعا با اولین وسیله خودتان را به منزل برسانتد چون احتمال دارد یک ماشین سرقتی با شما برخورد کند یا تصادفا مورد اصابت گلوله ای گذرا قرارگیرید
و اگر شاهد هر یک از این مسائل بودید مبادا به کسی بگوئید یا خدای نکرده با دوربین خود هوس کنید عکسی به یادگار بگیرید که به جای یکبار اعدام ؛ شما و دودمان شما به جرائم جعلی و وابستگی به دشمنان فرضی تصادفا از بهشت زهرا سر در می آورید ( البته افقی نه عمودی )
راستی شما چرا در حال خواندن این مقاله هستید ؟ لطفا سریعا از این سایت خارج شوید و دیگرشما را نبینم ./

مفهوم نور در ادیان ایرانی

2011-02-24T17:50:00.002+03:30

مفهوم نور در ادیان ایرانی

نویسنده: موژان مومن

برگرداننده: بهزاد یزدانی

نظریه ای که مقالۀ حاضر مطرح می کند این است که در سراسر تاریخ ایران، تا آنجایی که این تاریخ را می شود بازسازی کرد، نور به عنوان نزدیکترین شییء این جهان مادی به عالم الهی، نقش خاصی را در ادیان ایرانی ایفا کرده است.

در آغاز لازم است چند نکته را روشن سازیم. نخست آنکه با توجه به پنج هزار سال سابقۀ تحول در اندیشۀ مذهبی ایرانی، در این مقاله تنها می توانیم به چند فقره از نکات برجستۀ این مبحث اشاره کنیم، بنا بر این مقاله ای که پیش رو دارید به هیچ وجه مدعی کمال نیست. دوم آنکه تمرکز ما بر بُنمایۀ نور در دین ایرانی بدان معنی نیست که نور در دیگر اندیشه های دینی جهان حائز نقش مهمی نبوده است. کافی است که به کاربرد نور در کلیساهای مسیحی توجه کنیم تا به اهمیت آن در دیگر نهادهای دینی واقف شویم. اما امیدواریم که در خلال مقالۀ حاضر روشن گردد که چرا ما نقش ویژۀ نور در دین ایرانی را -که شاید بی بدیل در هر نظام دینی دیگر باشد- مورد بحث قرار می دهیم. سوم آنکه گرچه ما در این مقاله از واژۀ "نور" استفاده کرده ایم، اما آنچه مورد نظر ماست مفهومی ایرانی است که هرچند ایرانیان در طول هزاره ها مفاهیم مختلفی را به آن مربوط ساخته اند ولی منظورشان آن گونه نور درخشانی است که از خورشید ساطع می شود نه نور ضعیفی که یک ستاره یا یک شمع در فضایی تاریک می پراکند. شاید با کاربردِ لغاتی چون "درخشش"، "تلالو" یا "جلال" منظور بهتر درک گردد. اما در این مقاله ما با استفاده از همان کلمه سادۀ "نور" کارمان را ادامه خواهیم داد.

ادیانِ "پیش زرتشتی"

از نخستین نشانه هایی آغاز می کنیم که از آیین های ایرانی در دست است. از ادیان ایرانی پیش از زرتشت اطلاع چندانی نداریم اما شواهدی وجود دارد که اقوام ایرانی در آغاز، یعنی قبل از آنکه آریایی ها به دو شاخۀ ایرانی و هندو تقسیم شوند و به نواحی جداگانۀ جغرافیایی کوچ کنند، احتمالا خدایی را از سرشت نور به عنوان رب النوع اصلی یا ایزد مهر پرستش می کردند که بعدها "میترا Mitra" یا "میثرا Mithra" نام گرفت. در دین هندی این خدا به " میترا ایزد مهر وداها"، یا "خدای روز" تبدیل شد، خدایی که از فرازجهان نظاره گر و حافظ است. در دین ایرانی هم به همین روال آن ایزد تبدیل به "میثرا" خدای خورشید شد.

همچنین در ادیان ایرانی پیش از زرتشت، "یمَه" (جم)، یعنی نخستین بشر، پیش نمونه ای است از شخصیت ایزد- شاه و غرق است در جلال و شکوه (خوارنه Khwarenah) و جلال او مهرآسا توصیف می شود. همین خوارنه است که برای او نیک بختی می آورد اما چون "یمه" دروغ می گوید رهایش می سازد.

دین زرتشتی

اسطوره اصلی آفرینش که در متون اولیه زرتشتی می یابیم از اهریمن سخن می گوید که در ظلمات نشسته بود و از اورمزد آگاهی نداشت. سپس نخستین نشانه های اورمزد را در دوردست می بیند. نخستین نشانه هایی که به چشم او می آید نور است، نوری که بتدریج فزونی می گیرد. این اورمزداست، هستی ملکوتی، منشاء کل خیر؛ وجودی از نور.

بنابراین در عقاید زرتشتی، این فرّه، این نور پرشکوه، در رتبۀ نخست با اهورامزدا، خداوند آفریدگار، مرتبط است و وسیله ای است که او (اهورامزدا) با آن بر جهان تاثیرمی نهد و کل آفریدگان را به نیک بختی و سعادت رهنمون می شود. این فرّه، یا جوهرۀ الهی، در "زرتشت" متبلور بود و در شکوه و بختِ نیک "پادشاه" نیز. این فرّه نیروئی نبود که پادشاهان هخامنشی با مدد آن پادشاهی می کردند، بلکه آن فرّه خود سلطنت بود و پیامبری زرتشت نیز همین گونه بود .

در زبان پهلوی برای نور کلمه "خُوارKhwarr " و "خُواره Khwarreh" را بکار می بردند که به همان معنی و مفهوم بود. اعتقاد بر این بود که تا وقتی شاهان ساسانی دارای این نور الهی هستند بخت با آنان همراه است. کلمه مذکور در فارسی باستان به شکل های مختلف ظاهر شد: “خورّه Khurrih “ یا “خارُه Kharoh “ به معنی روشنائی یا نور الهی و" فار" که معنی نور، تابش و درخشندگی می داد و "فرّه" که به معنی شکوه و جلال و مجد بود.

ایزد میترا از ادیان باستانی ایران تا دین زرتشتی ادامه یافت و در بعضی از یشت ها که نخستین متون مقدس زرتشتی است ظاهر شد. میترا تبدیل به مهر شد که باز هم خدای خورشید و نور به شمار می آمد. جشن مهرگان که به نام این ایزد در پائیز برگزار می شد از نظر اهمیت تنها در مرتبه دوم پس از نوروز قرار می گرفت. میترائیسم، یعنی پرستش میترا به عنوان خدای خورشید و نور، جدا از دین زرتشتی در دنیای کهن به نحو بسیار وسیعی منتشر گشت، به ویژه در امپراطوری روم، چندان که در قرون دوم و سوم میلادی عملا دین رسمی آن کشور شده بود. یک نکته فرعی این که عنصر هنری هاله در نقاشی های مسیحی احتمالا از "خارِنَه Kharenah" نشات می گیرد، یعنی نور الهی که بر پادشاه فرو می ریزد. این مفهوم به میترائیسم انتقال یافت و به امپراطور روم تخصیص داده شد؛ سپس هنرمندان رومی هاله را به عنوان یک عنصر گرافیک برای تجسم نور الهی بکار بردند و سرانجام در هنر مسیحی برای به تصویر کشیدن سلطنت مسیح از آن استفاده شد.

اسلام
اسلام برای شیفتگی پابرجای دین ایرانی به نور و تعبیرات حول مفهوم آن توجیهی فراهم کرد. سورة النور در قرآن کریم از بسیاری جهات مفهوم زرتشتی نور الهی را بازمی تاباند و چنانچه شرح داده خواهد شد بسیاری از مولفان ایرانی در سال های بعد برای وارد کردنِ مفهوم نور به مباحث خود از این سوره استفاده کردند:

اللهُ نورُالسّمواتِ و الارضِ مَثَلُ نورِه کَمِشکوةٍ فیها مصباحٌ المصباحُ فی زُجاجَةٍ الزجاجةُ کَاَنّها کوکبٌ دُرّیٌ یوقّدُ مِن شجرةٍ مبارکةٍ زیتونةٍ لا شرقیةٍ و لا غربیةٍ یکادُ زیتُها یضی ولو لم تَمسَسهُ نارٌ نورٌ علی نورٍ یهدی اللهُ لَنورهِ مَن یشاءُ و یضربُ اللهُ الامثالَ للناسِ واللهُ بکلِّ شیءٍ علیمٌ. ( سوره 24 آیه 35)

ترجمه : خدا نور آسمانها و زمين است. مثَل نور او چون چراغدانى است كه در آن چراغى باشد، آن چراغ درون آبگينه‏اى و آن آبگينه چون ستاره‏اى درخشنده. از روغن درخت پربركت زيتون كه نه خاورى است و نه باخترى افروخته باشد. روغنش روشنى بخشد هر چند آتش بدان نرسيده باشد. نورى افزون بر نور ديگر. خدا هر كس را كه بخواهد بدان نور راه مى‏نمايد و براى مردم مثَلها مى‏آورد، زيرا بر هر چيزى آگاه است.

بنمایه نور، هم در تصوف ایرانی گسترش یافت و هم در مذهب شیعه که در دوره صفوی بر ایران حاکم شد. در تصوف ایرانی اشارات بسیاری به این نور پرشکوه می یابیم. متن زیر مضمون بیانی است از روزبهان بقلی شیرازی (مرگ 1209 میلادی) که در آن تلاش نموده که بینشش را از الوهیت شرح دهد:

اگر خوف از جاهلان نبود که مرا به خلق مثال هایی از خداوند متهم کنند، مقداری از آنچه از خدا دیده ام شرح می دادم: نور شکوه او، درخشش تقدس او، جلال عظیم او . . . وقتی نور برق صفات الهی در چیزی متجلی شود، همه عالم خلقت و حدث تسلیم آن می شوند.

فراز مشابهی را می توان از دیدگاه نجم الدین کبری ( مرگ 1221 میلادی) نقل کرد:

انوار مختلفند چنانچه پاره ای از آنها در حال صعود و برخی از آنها در حال نزولند. بنابراین انوار صاعده انوار قلبیه اند و انوار نازله انوار عرشیه اند و چنانچه می دانیم وجود، حجاب میان عرش و قلب است و هرگاه پرده وجود دریده شده و از پای درآید و دری از دل به عرش الهی باز شود جنس به سوی جنس تمایل پیدا کند و نور به سوی نور تصاعد و تنازل نماید و نورٌ علی نورٍ مصداق پیدا نماید. " نورٌ علی نورٍ" ( 24:35)

در این هنگام در برابر تو هیکلی از نور ظهور می نماید که انوار بسیار از آن متولد می شود. آری انوار چونان چشمه ای می درخشد و از پشت پرده نازک آن خورشید ظاهر می شود و گویی جنبشی آن را به پیش و پس حرکت می دهد.

اما بنمایه نور درخشان پرشکوه را بیش از همه می توان در آثار شهاب الدین سهروردی ( مقتول به سال 1191 میلادی) یافت. در واقع خود کلمه "اشراق" چنان با نام سهروردی درآمیخته است که او را "شیخ اشراق" می خوانند و فلسفه اش را "حکمت اشراق". خود کلمۀ "اشراق" دقیقا به معنی و مفهومی از نور که مد نظر ما در این مقاله است دلالت می کند. این کلمه به نور باشکوه، درخشنده و پرفروغ، نوری که از خورشید ساطع و جاری می شود اشارت دارد. کُربَن به درستی این کلمه را " نور جلال" La Lumiere de Gloire ترجمه می کند و آن را با خورّه زرتشتی دقیقا یکی می داند. در واقع خود سهروردی در مورد این حقیقت چنان صراحت دارد که اصطلاحات نور الهی و فرشتگان و سایر افکار منعکس در آثار خود را الهام گرفته از دین زرتشتی می داند.
سهروردی، هستی شناسی خاص ابن سینا را که در همۀ موجودات درجات مختلفی از "وجود" می دید، با مابعدالطبیعۀ (متافیزیک) نور جایگزین کرد. پروردگار "نورالانوار" است و مادون او درجات مختلفی از شدت و ضعف نور هستند. پس وضعیت هر کائنی از کائنات بسته به این است که چه اندازه به "نورالانوار" نزدیک باشد و در پی آن به چه اندازه از او منور گردد. آنچه نزدیکترین به خدا است نور خالص است و هر چه تیرگی بیشتر شود نشان از مادی گرایی و دوری از حق دارد. باید دانست که فلسفه مابعدالطبیعۀ نور نتیجۀ نظامی فلسفی که سهروردی از روی عقل و منطق به آن رسیده باشد نبود، بلکه بر مبنای نگرش های عرفانی وی بود که بعدا آنها را بر اساس منطق تعقلی به نظام آورد. در فراز زیر که به عنوان نمونه می آید می توان دید که سهروردی با هستی بخشیدن به این نور درخشنده، آن را نزدیکترین پدیده جهان مادی به ملکوت الهی تعریف می کند:

تو ای امیر و سرور من، ای مقدس ترین فرشته من، هستی مینوی گرانبهایم . . . تو که جامه ای از درخشان ترین فروغ های ایزدی بر تن داری، باشد که تو خودت را در زیباترین تجلی هایت بر من آشکار سازی و فروغ چهره رخشانت را نشانم دهی، میانجی ام باشی . . . پرده تاریکی را از دلم کنار زنی . . .

اینک ادامۀ بحث را با مذهب تشیع که در بطن آن نیز مطالب بسیاری مربوط به موضوع مورد بررسی ما وجود دارد پی می گیریم. از همان ابتدا امام شناسی شیعی با مفهوم نور گره خورد. در ازل قبل از اینکه آفریدگار جهان هستی را خلق کند نوری از خداوند جدا شد. این نور، "حقیقت محمدی" و "نور محمدی" بود که دو قسمت شد و در محمد و علی تبلور یافت. در ادامۀ سیر این نور باز هم منقسم شد و به یازده امام و فاطمۀ زهرا تعلق گرفت. و سرانجام کل خلقت به واسطه این انوار به وجود آمد. در واقع اگر بحارالانوار محمد باقر مجلسی را مطالعه کنیم تعداد زیادی حدیث می یابیم که به این نور به عنوان منشاء ازلی امامان اشاره می کند. برخی از آن احادیث این نور را احاطه کننده عرش الهی توصیف می کنند. در خود قرآن اشاراتی وجود ندارد که آراء مزبور را تایید کند اما شاید بتوانیم شباهت هایی بین آنها و مفهوم خُوار در دین زرتشتی بیابیم. به هرحال هم صدایی آشکاری بین این اندیشه ها در تشیع، و مفاهیم منقول بالا از سهروردی و نجم الدین کبری وجود دارد. ارتباط با نور الهی و روشنائی الهی را می توان در سراسر تاریخ تشیع ایرانی دنبال گرفت. گره خوردگی بین اندیشه های دینی متاخر و متقدم ایرانی از مجرای سهروردی به عرفا و فلاسفۀ بعدی که در آثار خود به کرات از او نقل قول کرده اند راه یافته است.

ملا صدرا یکی از عرفا و فلاسفۀ شیعی ( مرگ 1640 میلادی)، که شاید بزرگترین آنها باشد ، در یکی از مهمترین آثارش به نام الحکمة العرشیه بنمایه درخشش یا اشراق را به صورت ترجیع بندی پی دار بکار می برد. او طلب حکمت را فرآیندی می داند از نزدیکی روزافزون به نور الهی، و مایه گرفتن از فروغ مشکات نبوت که در سوره النور قرآن از آن سخن رفته است. هریک از مراحل یا دیدگاه های این کتاب یک "مشرق" خوانده می شود به معنی محل اشراق، محل درخشش یا محل طلوع نور.

اکنون در ادامه پژوهش خود به اوایل دوره قاجار و نهضت شیخیه که از بطن مذهب تشیع برآمد پیش می رویم. گرچه بنیانگذار این نهضت، شیخ احمد احسایی، از نژاد عرب بود اما نهضت مذکور در ایران پذیرش وسیعی یافت و قسمت عمدۀ حیات شیخ احمد هم به عنوان مجتهد در ایران سپری شد. رهبر دوم نهضت شیخیه فردی ایرانی به نام سید کاظم رشتی بود. در مهمترین اثر شیخ احمد احسایی بنام شرح الزیارة الجامعة الکبیرة فراز مهمی وجود دارد در تفسیر عباراتی از دعای زیارت کبری که در آن امامان "نور او {خدا} (نورُهُ)" نامیده می شوند. این عبارات از این جهت مهم است که هم نگاهی به گذشته یعنی به تفسیر سنتی شیعه از قرآن دارد، و هم نگاهی به آینده یعنی به آیین بهایی. شیخ احمد ضمن شکافتنِ درون این عبارات به تفسیر "بسم الله" از امام جعفر صادق استشهاد می کند که در مجموعه های معروف حدیث شیعه نظیرِ الکافی فی علم الدین شیخ کلینی یافت می شود. او می نویسد:

و فی الکافی و المعانی و التوحید والعیاشی عن الصادق (ع) فی تفسیر البسمله قال (الباء بهاءالله و السین سناءالله) والبهاء هو الضیاء والسناء هو النور کما قال تعالی (هو الذی جعل الشمس ضیاء ً و القمر نورا ً. يونس آية 5) والمعروف عندهم ان النور هو الظاهر فی نفسه المظهر لغیره فیشمل هذا المفهوم الضیاء والسناء لانّ السناء مثل الضیاء ظاهر فی نفسه مظهر لغیره وعلماء المعرفه یشیرون بالباء الی الجبروت و بالسین الی الملکوت فالجبروت هو الضیاء و الملکوت هو السناء و الجبروت ظاهر فی نفسه مظهر لغیره مما هو دونه من الملکوت و الملک و کذلک السناء ایضاً فانه ظاهر فی نفسه مظهر لغیره مما هو دونه كالملك و حكم بعض اجزإ الملك بالنسبة الی بعض الاخر كذلك فیصدق علی كل من العوالم الثلاثة و ما بینهما من البرازخ اسم النور ولا شك انّها من انوارهم (ع ) فهم نورالنور و كل ذرّة من ذرّات الوجود نور من انواراللّه سبحانه و ان كان فیها اشیاء غواسق لا تظهر فی نفسها و انما یظهرها غیرها . . .
[مضمون کوتاه: امام جعفر صادق (ص) در شرح حروف "بسم الله" می گوید که باء اشاره به بهای خداوند است و سین اشاره به سنای آن حضرت که هر دو به معنی نور و جلوه می باشند. نور، خود بنفسه ظاهر است و اشیاء دیگر را آشکار می سازد. اهل معرفت این دو عبارت را نیز اشاره به عوالم سه گانه می دانند: جبروت, ملکوت و ملک. هر یک از این سه عالم در مقام خود منور است و در عین حال عوالم زیر را روشنائی می بخشد. شکی نیست که نور همه این عوالم مقتبس از نور چهارده معصوم است. هر ذره در خلقت نوری است از خداوند متعال و هرچه در خلق تاریکی باشد بنفسه ظاهر نمی شود بلکه از طرف دیگری آشکار می گردد.]

در فراز دیگری از همان کتاب شیخ احمد در تفسیر عبارت " واشرقت الارض بنور ربکم" [و زمین به نور پروردگارتان روشن شد] به مسئله بحث انگیز معادشناسی که از شگردهای خاص اوست می پردازد و ضمن آن مفهوم "نور" را به ظهور امام غائب مرتبط می سازد:

قوله علیه السلام "و اشرقت الارض بنور ربکم" اقتباس من قوله تعالی (واشرقت الارض بنور ربّها. الزمر آیه 69) و رُوی عن الصادق (ع) فی هذه الآیة قال: "ربّ الارض اِمام الارض. قیل "فاذا خرج یکون ماذا؟" قال "یستغنی الناس عن ضوء الشمس و نور القمر و یجتزون بنور الامام".
[مضمون: امام جعفر صادق درباره آیه 69 از سوره الزمر گفت: پروردگار زمین امام است. از او پرسیدند که در آن زمان چه اتفاق خواهد افتاد؟ جواب داد: مردم نسبت به نور ماه و آفتاب بی نیاز می شوند و به نور امام اکتفا میکنند.]
شیخ احمد سپس به نقل حدیث مشابه دیگری ادامه می دهد و از اشراق نور امام (شراقَه) بر قلب مومن می نویسد.

دو آئین بابی و بهائی
از نهضت شیخیه به سوی نهضت بابی در اواخر نیمۀ اول قرن نوزدهم پیش می رویم. در این بخش مطالب فراوانی برای انتخاب پیش روی ما است. باب در خلال آثارخود به مفهوم نور اشاره کرده و تفسیری نیز بر سورة النور قرآن نوشته است. در دو جمله ای که در پی می آید و از فصل نهایی نخستین کتابی است که پس از اعلان ادعایش نگاشته ـ تفسیر سوره یوسف از قرآن ـ او خویشتن را ابتدا با نور مندرج در سورة النور و در وهله ثانی با نور ناشی از بوتۀ شعله وری که حضرت موسی در سینا تجربه کرد همانند می داند:

... انی انا المصباح فی المشکوة قد کنت بالله الحق علی الحق مضیئاً و انی انا النار فی النور علی نور الطور فی ارض السرور قد کنت حول النار مخفیا ً.
[مضمون: منم آن چراغدانی درون آبگینه که خداوند نورش را افروخته. و منم شعله آن نوری که در کوه سینا بشارت می داد و در کنار آتش مخفی بود.]

باب در خلال آثارش از تفاوت بین دو کلمه "نور" و "نار" بهره می گیرد. نور همان نور الهی است که از او ساطع می شود و کل عالم را روشن می کند؛ نار شعلۀ سوزان آتش جهنم است که با آن همه کسانی که با باب مخالفت ورزیدند مشخص می شوند. بررسی خود را در بارۀ باب با نقل قول کوتاهی از یکی از آثار متاخر او به پایان می بریم که درآن تلمیحی به سورة النور قرآن رفته است:

قل ان هذا نورٌ فوق کل نورٍ . . . یبدع الله کل نور بامره انه هوالنور فی ملکوت السموات و الارض و ما بینهما ینور الله قلوبکم و یثبت اقدامکم بنوره لعلکم تشکرون.
[مضمون: بگو این نوری است فراتر از هر نوری. خدا آفریننده هر نوری است به دستور خود. او است نور زمین و آسمانها و آنچه میان آن دو هست. خداوند به نور خود قلوب شما را منور و اقدامتان را ثابت می سازد. کاش که شکرگزار باشید. ]

سرانجام به بهاءالله در نیمه دوم قرن نوزدهم می رسیم. در این بخش از کاوش گرچه در فاصله زمانیِ هزاران سال بعد از نقطۀ آغاز تحقیق خود قرار داریم، اما به همان مرکزیت در مورد مفهوم نور می رسیم. در واقع می توان گفت که بهاءالله با اختیار کردن نام "بهاء" برای خویش این مفهوم را به کمال خود رسانده است. بهاء همان مفهوم نور، جلال، درخشندگی و فروغ را دارد. دیدیم که چگونه شیخ احمد در تفسیر خود بر "بسم الله"، واژه بهاء را با نور شمس یکسان دانست. اکنون بهاءالله با اختیار این واژه خود را با آن یکی می داند. یک وقت او در دادگاهی در شهر عکا حضور یافت. از او خواسته شد که خود را معرفی نماید. جواب داد: "اسمم بهاءالله و مسکنم نور." او در این پاسخ البته مساله ای از الهیات را با وجهِ تسمیۀ هویت واقعی خود در هم آمیخت، چه که نام او بهاءالله بود و موطنش ناحیه نور از مازندران.
نیازی به ذکر نیست که واژه "بهاء" به مفهوم نور پرفروغ در بخش های متعددی از آثار بهاءالله آمده است. دو بیانی که در زیر می آید نمونه هایی هستند که به وضوح به سورة النور قرآن اشاره دارند :

... چنانچه در این کور ملاحظه شد که این همج رعاع گمان نموده اند که به قتل و غارت و نفی احبای الهی از بلاد بتوانند سراج قدرت ربانی را بیفسرند و شمس صمدانی را از نور باز دارند غافل از اینکه جمیع این بلایا بمنزله دُهن است برای اشتعال این مصباح . . .

ای عزیز در این صبح ازلی که انوار " الله نورالسموات والارض " عالم را احاطه نموده و سرادق عصمت و حفظ " و یابی الله الا ان یتم نوره" مرتفع گشته و ید قدرت " و بیده ملکوت کل شیء " مبسوط و قائم شده کمر همت را باید محکم بست که شاید به عنایت و مکرمت الهی در مدینه قدسیه "انا لله" وارد شویم تا بمواقع عز " الیه راجعون" مقر یابیم.

بهاءالله حتی از این پیشتر می رود و واژه "بهاء" و مفهوم آن را با "اسم اعظم الهی" یکی می داند. روايتی است در اسلام که اسم اعظم الهی پوشیده است ولی عظمتش آشکار است. دارندگان اسم اعظم به نیروی این اسم قادر به انجام معجزات هستند. و در تشیع اعتقاد بر اینست که امامان عارف بر اسم اعظم بوده اند. در واقع آنها به دلیل علم بر اسم اعظم دارای قدرتی بوده اند که از آنان بروز می کرد. برای مثال گفته می شود که علی فرموده است:

...قد اعطانا ربنا عزوجل علمنا للاسم الاعظم الذی لو شئنا خرقت السموات والارض و الجنة و النار و نعرج به الی السماء و نهبط به الارض و نغرب و نشرق و ننتهی به الی العرش فنجلس علیه بین یدی الله عزّ و جلّ و یعطینا کل شیء حتی السموات والارض و الشمس و القمر و النجوم و الجبال و الشجر و الدواب و البحار و الجنة و النار...
[مضمون کوتاه: خداوند علم اسم اعظمش را برای ما آشکار ساخته. اگر مایل باشیم با کمک آن علم به آسمان پرواز می کنیم یا به زمین فرو می رویم و حتی عروج می کنیم تا بر عرش خداوند بنشینیم. او همه چیز را از آسمان و زمین و دریا و جنگل و کوهها به ما واگذار کرده است.]

در اینجا می توان بینِ دارا بودن اسم اعظم که منشاء قدرت و عظمت مقام امامت است، و دارا بودن خوارنه که هم دلیل قدرت و عظمت مقامِ پیامبری زرتشت و هم منشاء قدرت و شکوه سلطنت پادشاهان باستانی ایران است شباهت هایی مشاهده کرد. بنابراین بهاالله با اعلان اینکه اسم اعظم الهی بهاء (جلال و شکوه، معادل واژه باستانی خوارنه) است و تخصیصِ آن نام بر نفس خویش، مدارِ ادیانِ ایرانی را کامل کرده و ما را به اصل و ریشۀ دین ایرانی عودت می دهد.

در واقع در کلمات بهاءالله خطاب به ناصرالدین شاه، طنین مفهوم خوارنه در ارتباط با مقام سلطنت نیز شنیده می شود:

امید آنکه از حضرت سلطان نور عدلی اشراق نماید که جمیع احزاب امم را احاطه کند.

پس به طور خلاصه سعی کردیم نشان دهیم که استعارۀ نورِ درخشنده و پرفروغ و خورشیدوش به عنوان نزدیکترین شیء جهان مادی به ملکوت الهی، ریشه در ادیان قدیمی ایرانی دارد، و این نوری است که از مصدر خلقت و منشاء قدرت و اقتدار حقیقی ساطع می شود و به عنوان سرچشمه روشنایی بر قلب مومن حقیقی می تابد. گرچه واژه ای که برای تعریف این نور بکار رفته در طول تاریخ از خوارنه به خواره،اشراق و بهاء تغییر کرده است اما به همان مفهوم اصلی در کانون دین ایرانی باقی مانده است.

یادداشتها:

1. برای نمونه نگاه کنید به H.S.Nyberg, A Manual of Pahlavi, pt.2, p221
2 .گرچه اسلام دینی ایرانی نیست ولی آز آنجا که پس از ورود به ایران تا حدی «ایرانیزه» و متاثر از فرهنگ و اندیشه ایرانی گردید و پیش زمینۀ ادیان دیگر ایرانی شد می توان در این مقال آن را مورد بررسی قرار داد.
3. روزبهان بقلی شیرازی، کشف الاسرار بندهای 128و 129، نقل از "روزبهان بقلی" نوشته کارل ارنست، ترجمۀ مجدالدین کیوانی، نشر مرکز -1377، ص 126
4. نجم الدین کبری، فواتیح الجمال، نقل از "انسان نورانی در تصوف ایرانی" نوشتۀ هانری کربن ترجمه فرامرز جواهری نیا، نشر گلبان-1379، ص 110 و 130
5. شهاب الدین سهروردی، التلویحات ، نقل از "انسان نورانی در تصوف ایرانی" نوشته هانری کُربَن ترجمۀ فرامرز جواهری نیا، نشر گلبان ـ 1379، ص 42
6. ملاصدرا، الحکمة العرشیه، انتشارات مولی، طهران، ص 1341
7. شیخ احمد احسایی، شرح الزیارة الجامع الکبیرة، کرمان 1977 ، ج1 ص 288
8. همان ، ج3 ، ص 358.
9. قیوم الاسماء، نقل از منتخبات آیات از آثار باب، موسسه ملی مطبوعات امری، تهران- 134 بدیع
10. منتخبات آیات از آثار باب، ص 109
11. منتخباتی از آثار بهاءالله، لجنۀ نشر آثار به زبان فارسی و عربی، لانگنهاین-آلمان، 141 بدیع، ص54
12.ایقان چاپ مصر، 1352 هجری قمری، ص 70
13. محمد باقر مجلسی، بحارالانوار ج 26، ص 7
14. رساله ابن ذئب، خطاب به شیخ محمد تقی نجفی، ص 66

http://www.hamzaban.org/node/52

بانک داری اسلامی یا کلاهبرداری شرعی

2011-02-23T11:40:00.000+03:30

بانک داری اسلامی یا کلاهبرداری شرعی

زمانی که به یک بانک اسلامی در ایران مراجعه می کنیم و تقاضای وام می کنیم با اصطلاح مشارکت و مضاربه و امثالهم مواجه می شویم اما یک سئوال ساده وجود دارد آیا بانک اسلامی که شریک وام گیرنده محسوب می گردد چرا فقط سود کلان می خواهد و در زیان های احتمالی شریک نیست ؟
آیا نظر علما در حرام بودن گرفت دیر کرد در وام آیا اجرا می شود و آیا براستی بانک می تواند کسی که دیر کرد داشته باشد را جریمه نکند؟
آیا اینکه علما می گویند یک درصد بهره حرام است ؛ آیا مفهوم حرام تغییر کرده یا بانک های ایران اسلامی به حرام خوری عادت کرده اند ؟
آیا این حقیقت غیر قابل کتمان است که این حکم اسلامی زمانش به پایان رسیده و قابل اجرا نیست ؟

آیا بسیاری از امثال این احکام این حقیقت را بیان نمی کند که مظاهر ظهور الهی استمرار خواهند داشت و هیچ دینی خاتم ادیان نیست ؟

صیغه یا فحشای شرعی

2011-02-23T11:24:00.000+03:30

صیغه یا فحشای شرعی

عقد موقت یا صیغه در بین مردان مسلمان طرفداران بسیاری دارد ؛ چرا که شهوت پرستی خود را به بهانه ای شرعی برآورده کرده و نه تنها احساس گناه نمی کنند بلکه تصور می کنند رفتاری شرعی انجام داده اند که مورد رضای خداست و زمانی که از علت این رفتار شنیع و کثیف سئوال می کنیم می گویند این راه شرعی برای زن و مرد برای بر طرف کردن نیاز جنسی است .
اما زمانی که می پرسیم که یک مرد در هر روز چند نفر را می تواند صیغه نماید جواب محدود به عددی نیست اما زمانی که می پرسیم که یک زن چند بار در روز می تواند صیغه شود جواب این است که زن هر سه ماه و ده روز یک بار می تواند صیغه شود تا معلوم شود آیا حامله شده است یا نه ؟
مجدد می پرسیم که اگر زن حامله باشد مرد چه وظیفه ای دارد ؟ جواب اینست که تمام مسئولیت پرورش با زن است و مرد حتی وظیفه تامین معاش زن را به عهده ندارد و ارثی هم این فرزند را شامل نمیشود
برای توجیح صیغه می گویند زمانی که مرد امکان مالی ندارد که یک خانواده را سرپرستی کند می تواند زنان یا دخترانی را صیغه نماید اما همین مردان آیا حاضرند زنانی که در طول سال چند باری صیغه مردان متعدد بوده اند را به عقد دائم خود داشته باشند جواب معمولا منفی است و این زنان برای معاش خود مجبور به تن فروشی شرعی یا فحشا یا صیغه خواهند بود

آیا متفکری اسلامی می تواند این سئوال ساده را جواب دهد که مفهوم صیغه برای چیست ؟

البته با توجه به آیه 129 سوره نساء به نظر نگارنده صیغه در اسلام مفهومی ندارد بلکه جهت بلوغ تدریجی در دین اسلام این حکم در اوایل اسلام بوجود آمد و بعد خداوند در قرآن تشریح و تبیین فرمود آما مردان مسلمان تمایلی به قبول این حقیقت ندارند
که صیغه یک امر حرام شرعی است نه حلال شرعی

آخرین اخبار جامعه بهائی ایران1

2011-02-23T10:19:00.001+03:30

آخرین اخبار جامعه بهائی ایران

2011-02-23T10:14:00.002+03:30

ضرورت توان مند سازی در ریشه کن کردن فقر: سازمان ملل – در اقدامات مربوط به مسئلۀ فقر، باید به تقویت توان مندی های اخلاقی و معنوی افراد و جوامع توجه کرد. این یکی از پیام هایی بود که توسط جامعۀ جهانی بهائی و دیگر سازمان های غیردولتی در کمیسیون امسالِ ملل متحد برای توسعۀ اجتماعی مطرح شد. می اکیل، از نمایندگان جامعۀ جهانی بهائی، طی بیانیه ای شفاهی خطاب به کمیسیون در دوشنبه ۲۵ بهمن (۱۴ فوریه) گفت: «تلاش های مربوط به ریشه کنی فقر را باید ...

نگرانى شديد در مورد امنیت مدیران بهائی زندانی در ایران: نیویورک، ۱۵ فوریه ۲۰۱۱ (۲۶ بهمن ۱۳۸۹) (سرویس خبری جامعۀ بهائی) – هفت مدير زندانی بهائی به بندهای خطرناک‌تر زندان محل نگهداری‌شان منتقل شد‌ه‌اند. در مورد دو زندانی‌ زن، شرايط جا به جا کردن آنها اين نگرانی را به وجود آورده که شايد اين تغيير به اين منظور بوده که فضائی نا‌امن و تهديد کننده برای سلامت آنها ايجاد شود. جامعۀ جهانی بهائی اطلاع یافته که تا کنون یکی از اين خانم ها، فریبا کمال آبادی، ا...

ارومیه: دستگیری آقایان فرهود اقدسی و چنگیز درگاهی: آخرین خبرها از ایران: در ۱۰ بهمن ۱۳۸۹ (۳۰ ژانویه ۲۰۱۱)، آقایان فرهود اقدسی و چنگیز درگاهی هر دو اهل ارومیه احضار و دستگیر شدند....

قائم شهر: دستگیری شاهین سنائی: آخرین خبرها از ایران: در ۱۶ بهمن ۱۳۸۹ (۵ فوریه ۲۰۱۱)، آقای شاهین سنائی اهل قائم شهر دستگیر شد...

بجنورد: جریمۀ نقدی آقای هوشمند سنائی: آخرین خبرها از ایران: آقای هوشمند سنائی اهل بجنورد اخیراً توسط دادگاهی در بجنورد به پرداخت ۳۰۰۰۰۰ تومان جریمۀ نقدی (حدود ۳۰۰ دلار آمریکا) محکوم شده است....

مشهد: دستگیری آقای مجید مجیدی: آخرین خبرها از ایران: آقای مجید مجیدی اهل مشهد اخیراً دستگیر شده است....

اصفهان: زندانی شدن آقایان احسان الله اشتیاق و سروش پزشکی، افزایش حکم تعلیقی آقای عنایت الله نعیمی: آخرین خبرها از ایران: در ۹ بهمن ۱۳۸۹ (۲۹ ژانویه ۲۰۱۱)، آقایان احسان الله اشتیاق و سروش پزشکی، هر دو اهل اصفهان، زندانی شدند تا دوران یک سالۀ محکومیت خود را آغاز کنند. تعلیق ۵ سالۀ حکم یک سال زندان یکی دیگر از بهائیان اصفهان، آقای عنایت الله نعیمی، به ۷ سال تعلیق افزایش یافته است. این سه نفر در ۱۶ بهمن ۱۳۸۴ (۵ فوریه ۲۰۰۶) دستگیر و در ۱۴ اردیبهشت ۱۳۸۵ (۴ مه ۲۰۰۶) با قرار وثیقه آزاد شده بودند. داد...

قائم شهر: آزادی خانم فیروزه یگان (اسدی): آخرین خبرها از ایران: در ۱۴ بهمن ۱۳۸۹ (۳ فوریه ۲۰۱۱)، خانم فیروزه یگان (اسدی) اهل قائم شهر، پس از گذراندن محکومیت ۶ ماهۀ زندان خود آزاد شد. خانم یگان در ۲۹ دی ۱۳۸۷ (۱۸ ژانویه ۲۰۰۹) دستگیر، در ۱۵ بهمن ۱۳۸۷ (۳ فوریه۲۰۰۹) آزاد و دوباره در ۱۷ شهریور ۱۳۸۹ (۸ سپتامبر ۲۰۱۰) برای شروع دوران محکومیت خود زندانی شده بود....

قائم شهر: بازرسی محل سکونت آقای چنگیز درخشانیان و ضبط وسایل: آخرین خبرها از ایران: اخیراً محل سکونت آقای چنگیز درخشانیان اهل قائم شهر بازرسی و برخی اشیای گران قیمت ضبط شد. در ۳۰ آذر ۱۳۸۹ (۲۱ دسامبر ۲۰۱۰) نیز محل سکونت او به دست مأموران وزارت اطلاعات بازرسی و کتب بهائی اش ضبط و خود او به دفتر محلی وزارت اطلاعات احضار شده بود....

سمنان: احضار و بازجویی آقای عادل فنائیان: آخرین خبرها از ایران: اخیراً، آقای عادل فنائیان اهل سمنان، که در ۲۳ آبان ۱۳۸۹ (۱۴ نوامبر ۲۰۱۰) دستگیر و در ۷ آذر ۱۳۸۹ (۲۸ نوامبر ۲۰۱۰) با قرار وثیقه آزاد شده بود، به دفتر دادگستری احضار، بازجویی و پس از آن مرخص شد...

تهران: صدور حکم برای آقای نیما حقّار: آخرین خبرها از ایران: دادگاه آقای نیما حقّار اهل تهران اخیراً برگزار شد و او را به پنج سال زندان محکوم كرد. آقای حقّار در ۱۳ بهمن ۱۳۸۷ (۱ فوریه ۲۰۰۹) دستگیر و در زندان اوین زندانی و سپس در ۲۱ اسفند ۱۳۸۷ (۱۱ مارچ ۲۰۰۹) با قرار وثیقه آزاد شده بود. محل سکونت او یکی از دوازده خانه ای بود که در ۲۵ دی ۱۳۸۷ (۱۴ ژانویه ۲۰۰۹) در تهران بازرسی شد....

اصفهان: صدور حکم و جریمۀ نقدی برای آقای نوید خانجانی: آخرین خبرها از ایران: دادگاه آقای نوید خانجانی اهل اصفهان اخیراً برگزار شد و در ۱۰ بهمن ۱۳۸۹ (۳۰ ژانویه ۲۰۱۱) وکلای او رأی دادگاه را مبنی بر محکومیت آقای خانجانی به ۱۲ سال زندان – پنج سال برای «شرکت در فعالیت های حقوق بشری،» پنج سال برای «تشکیل گروه غیر قانونی برای محرومین از تحصیل» (در حمایت از دانشجویان محروم از تحصیلات عالی) و دو سال برای «تشویش اذهان عمومی» - دریافت کردند. او همچنین باید جر...

« ۱۲ ۳ ۴ ۵

وعده صلح جهانی قسمت دهم

2011-02-14T12:01:00.005+03:30

سر چشمهء اين خوشبينی ما عبارت از تجسّم عالمی است که از حدّ اختتام جنگ و ايجاد سازمانهای همکاری بين المللی بالاتر رود . صلح پايدار در ميان ملل هر چند مرحله ای است مهمّ و ضروری امّا حضرت بهاءاللّه آن را بنفسه مقصد غائی تکامل اجتماعی نوع انسان نميدانند زيرا ما ورای متارکهء جنگ که در مراحل اوّليّه اجباراً بر اثر وحشت از فاجعهء جنگ اتمی بوجود آيد و ما ورای صلح سياسی که به اکراه ميان کشور های رقيب و مظنون بيکديگر حاصل شود و ما ورای اقدامات عملی برای امنيّت متقابل وهمزيستی و حتّی ما ورای بسياری از تجارب همکاری و تعاونی که بر اثر حصول عواملی که قبلاً مذکور داشتيم در جهان پديد ميآيد ، ما ورای تمام اينها يک مقصد غائی عالی نهفته است که عبارتست از اتّحاد و اجتماع اهل عالم تحت لوای يک خانوادهء جهانی .
در اين زمان ادامهء اختلاف و بيگانگی چنان خطرناک است که ديگر ملل و مردم جهان تاب تحمّلش را ندارند و نتائجش چنان وحشتناک است که تصوّرش را هم نميتوان کرد و چنان واضح است که شاهدی نيز نمی خواهد. حضرت بهاءاللّه يک قرن پيش چنين فرمود: " اصلاح عالم و راحت امم ظاهر نشود مگر به اتّحاد و اتّفاق ."
حضرت شوقی افندی در توضيح اين نکته که "نالهء انسان بلند است و مشتاق و آرزومند که بشطر اتّحاد واصل شود و شهادت ديرينه اش خاتمه يابد "، چنين فرموده : اتّحاد اهل عالم ما به الامتياز عصری است که حال جامعهء انسانی بآن نزديک ميشود. مجاهدات در حصول اتّحاد خانواده و قبيله و تأسيس حکومت شهری و وطنی يکی بعد از ديگری به محک تجربه آمده و با موفّقيّت تحقّق يافته است. حال اتّحاد جهانی هدفی است که بشر پريشان بسويش روان است. دورهء تأسيس اوطان خاتمه يافته و هرج و مرجی که ملازم حاکميّت مطلقه حکومت ملّی است حال باوج خود رسيده است و جهانی که بمرحله بلوغ وارد ميگردد بايد اين طلسم را بشکند و به وحدت و يگانگی و جامعيّت روابط انسانی اعتراف نمايد و يکباره دستگاهی ابدی بوجود آورد که اين اصل اساسی وحدت را در حياتش تجسّم بخشد."
تمام قوای تغيير دهنده و مبدّله عصر ما نظر مذکور را تأييد ميکند چنانکه شواهدش را در مثالهای بسياری ميتوان يافت و قبلاً بعنوان علائم اميد بخش صلح جهانی در نهضت ها و تحوّلات بين المللی مذکور شد . سپاهی از مردان و زنان از هر فرهنگ و هر نژاد و هر ملّت که حال در سازمانهای متعدّد ملل متّحد بخدمت مشغولند نمونه ای از "کارمندان اداری جهانی" هستند. توفيقات مؤثّر شان در اجراء وظائف نشان ميدهد که حتّی در شرائط نا مناسب و نلاملايم نيز ميتوان بدرجه ای از همکاری بين المللی نائل آمد .
باری ميل و کشش به وحدت و يگانگی چون بک بهار روحانی در حال شکفتن است و در کنگره های بيشمار بين المللی که مردمان مختلف را از هر طبقه و کشور کنار هم ميآورد جلوه گر است و همان جاذبهء وحدت است که خواهان طرح نقشه های بين المللی مخصوص کودکان و جوانان است و همان است که مصدر و منبع نهضت شگفت انگيز درسبيل اتّحاد اديان است که بموجب آن پيروان اديان و مذاهبی که طيّ تاريخ بجان يکديگرافتاده بودند، به اتّحاد می گرايند . پس ميتوان گفت که از يک طرف شيوع تمايلات جنگجوئی و تفوّق طلبی و از طرف ديگر حرکت و سوق بسوی وحدت عالم انسانی ازجمله خصائص و تصرّفات پردامنه و مشهود حيات عالم در اين ساليان اخير قرن بيستم است

وعده صلح جهانی قسمت نهم

2011-02-14T12:01:00.002+03:30

در چنين جامعهء جهانی تمام موانع اقتصادی بکلّی مرتفع گردد و وابستگی سرمايه داران و کارگران و لازميّت و ملزوميّت آن بالصّراحه تصديق گردد، جامعه ای که در آن عربده و هياهوی تعصّبات و مشاجرات دينی تا ابد مسکوت ماند و شعلهء دشمنی های نژادی عاقبت الامر خاموش شود، جامعه ای که در آن مجموعه ای از قوانين بين المللی که ثمره قضاوت دقيق نمايندگان پارلمان جهانی است تدوين شود و ضامن اجرايش مداخلهء فوری و شديد مجموع قوای مرکّب از نيروهای کشور های متّحد باشد و بالاخره بايد يک جامعهء جهانی بوجود آيد که در آن جنون وطن پرستی جنگجو و پرخاشگر به اعتقاد راسخ به جهان دوستی دائمی تبديل شده باشد. اين است کيفيّت اجمالی نظمی که حضرت بهاء اللّه پيش بينی فرموده و در آينده بمنزله گوارا ترين ميوه عصری شناخته خواهد شد که بتدريج رو بکمال و بلوغ ميرود ."
تحقّق اين اقدامات بسيار وسيع را حضرت بهاء اللّه چنين بيان فرموده : " لابدّ براين است مجمع بزرگی در ارض برپا شود و ملوک و سلاطين در آن مجمع مفاوضه در صلح اکبر نمايند ." جرأت و عزم و همّت و حسن نيّت و محبّت بی شائبه ملل نسبت بيکديگر که همه صفاتی روحانی و معنوی است برای برداشتن قدم اصلی در راه صلح لازم است و وقتی مثمر ثمرميشود که در قالب اراده به عمل انجامد و برای تحريک اراده لازم بايد به حقيقت انسان که متجسّم در افکار اوست توجّه نمود و نيز اگر به اهمّيّت نفوذ افکار انسان پی بريم و بدانيم چقدر بموضوع ارتباط دارد کاری ميکنيم که آن سرّ مکنون از طريق مشورتی صريح و بی طرفانه و صميمانه به نتيجه و تصميمی منتهی شود سپس نتيجهء آن مشورت از قوّه به فعل در آيد . حضرت بهاءاللّه مؤکّداً توجّه ما را به محسّنات مشورت و ضرورت آن در اداره و انتظام امور انسانی معطوف داشته ميفرمايند : " مشورت بر آگاهی بيفزايد و ظنّ و گمان را بيقين تبديل نمايد. اوست سراج نورانی در عالم ظلمانی ، راه نمايد و هدايت کند. از برای هر امری مقام کمال و بلوغ بوده و خواهد بود، بلوغ و ظهور خرد به مشورت ظاهر ." جهد در راه حصول صلح از طريق مشورت چنان جوّ مساعد و مناسبی را در ميان جهانيان بوجود ميآورد که هيچ نيروئی نمی تواند مانع ظهور نتيجه غالبه آن گردد .
در بارهء مذاکرات چنين مجمعی حضرت عبدالبهاء فرزند حضرت بهاء اللّه و مبيّن منصوص تعاليمش چنين ميفرمايد:" مسئلهء صلح عمومی را در ميدان مشورت گذارند و بجميع وسائل و وسائط تشبّث نموده عقد انجمن دول عالم نمايند و يک معاهده قويّه و ميثاق و شروط محکمه ثابته تأسيس نمايند و اعلان نموده باتّفاق عموم هيئت بشريّه مؤکّد فرمايند.
اين امر اتمّ اقوم را که فی الحقيقه سبب آسايش آفرينش است کلّ سکّان ارض مقدّس شمرده جميع قوای عالم متوجّه ثبوت و بقای اين عهد اعظم باشند ودر اين معاهدهء عموميّه تعيين و تحديد حدود و ثغور هر دولتی گردد و توضيع روش و حرکت هر حکومتی شود و جميع معاهدات و مناسبات دوليّه و روابط و ضوابط ما بين هيئت حکومتيّه بشريّه مقرّر و معيّن گردد و کذلک قوّه حربيّه هر حکومتی بحدّی معلوم مخصّص شود.چه اگرتدارکات محاربه و قوّهء عسکريّه دولتی ازدياد يابد سبب توهّم دول سائره گردد.
باری اصل مبنای اين عهد قويم را بر آن قرار دهند که اگر دولتی از دول من بعد شرطی از شروط را فسخ نمايد کلّ دول عالم بر اضمحلال او قيام نمايند بلکه هيئت بشريّه بکمال قوّت بر تدمير آن حکومت بر خيزد. اگر جسم مريض عالم باين داروی اعظم موفّق گردد البتّه اعتدال کلّی کسب نموده و بشفای دائمی باقی فائز گردد ." افسوس که انعقاد چنين مجمع بزرگی بسيار بتأخير افتاده است . ما از صميم قلب از رهبران تمام کشورها تمنّا ميکنيم که اين فرصت مناسب را مغتنم شمارند و در راه تشکيل چنين مجمع جهانی قدمی محکم بردارند . تمام نيروهای تاريخ نوع بشر را جبراً بچنين اقدامی که نشانهء طلوع فجر بلوغ موعود عالم است سوق ميدهد .
آيا وقت آن نرسيده که سازمان ملل متّحد با پشتيبانی تمام اعضايش به تشکيل چنين مجمعی که سر آمد وقايع عالم بشری است قيام نمايد ؟ چه نيکوست در همه جا زنان و مردان و جوانان و کودکان از فوائد جاودانی چنين اقدام لازمی با خبر گردند و بانگ رضا و قبول خويش را بعنان آسمان رسانند.
چه خوش است نسل کنونی نسلی باشد که چنين عصر پر جلالی را در تکامل حيات اجتماعی انسان آغاز نمايد

مرا تو در نظر آور

2011-02-14T11:59:00.002+03:30

مرا تو در نظر آور

(شعر از مهوش ثابت)

در آن زمان که تو مرغی اسیر و بسته ببینی

در آن زمان که به کنجی غریب و خسته نشینی

هر آن زمان که به بیراهه های دور بمانی

به شوق خانه ولیکن نشان خانه ندانی

مرا تو در نظر آور

اگر نشستی و جامی به بزم عشق ندیدی

بهار عمر گذشت و گلی ز شاخه نچیدی

در آن زمان که به هجران، تو سیل اشک بریزی

اگر به وادی حیرت، به پای سر بدویدی

مرا تو در نظر آور

هر آن زمان که نگاری ترانه ای بسراید

به ساز و چنگ و نوایی غمی ز دل بزداید

هر آن زمان که دو دست دعا به گریه برآری

اگر که غصه سرآید، دری که بسته گشاید

مرا تو در نظر آور

صبا چو از بر جانان نوید و مژده رساند

پیام مهر و محبت به گوش خسته بخواند

مرا تو در نظر آور که اشکها بفشانم

به آب دیده لهیب چه شعله ها بنشانم

تویی که بنده ی آن مظهر جلالت و جاهی

به جلوه ی جبروتش به دل همیشه گواهی

تویی که گوش به فرمان شاه بنده نوازی

به عشق آن شه خوبان قدم همیشه به راهی

مرا تو در نظر آور که من بدون تو هیچم

چو پیچکم که بیفتم مگر به پای تو پیچم

نفَس من از تو بگیرم اگر چه خوار و حقیرم

که باشم آنکه به دنیا سر از کمند تو پیچم؟

من و تو هیکل واحد تو روح و من همه جسمم

تو محتوای کلامی و من نشانه و اسمم

نشسته محو جمالت اسیر حسن و کمالت

بریدم از همه عالم خوشا خوشا به طلسمم

مرا تو در نظر آور که من به یاد تو شادم

بیا که در همه حالی نمی روی تو زِ یادم

اشارتی بنما تا که سر به راه تو بازم

ببین چگونه زمامِ نفَس به دست تو دادم

چو واژه های حزینم بخوانی و بنَوازی

چه نغمه های محبت برای من تو بسازی

غریب و خفته به راهم تویی تو پشت و پناهم

بشارتی به من آور که بر در است نگاهم

۶/۱۱/۱۳۸۹ رجایی شهر